เอเรโมส · Eremos Thai Bible

ดาเนียล · Daniel

บทที่ 11

1ส่วนเรานั้น ในปีต้นรัชกาลดาริอัสชาวมีเดีย เราได้ลุกขึ้นเพื่อหนุนกำลังและปกป้องท่าน 2บัดนี้เราจะบอกความจริงแก่เจ้า ดูเถิด จะมีกษัตริย์อีกสามองค์เกิดขึ้นในเปอร์เซีย และองค์ที่สี่จะมั่งคั่งกว่าทุกองค์ เมื่อเขาเข้มแข็งขึ้นด้วยทรัพย์สมบัติ เขาจะปลุกระดมทุกคนให้ต่อสู้กับราชอาณาจักรกรีก 3แล้วจะมีกษัตริย์ผู้เกรียงไกรองค์หนึ่งเกิดขึ้น ครอบครองด้วยอำนาจยิ่งใหญ่ และทำตามใจชอบ 4แต่พอเขาตั้งมั่นแล้ว ราชอาณาจักรของเขาจะแตกออกและถูกแบ่งไปยังลมทั้งสี่ทิศแห่งฟ้าสวรรค์ ไม่ตกแก่ลูกหลานของเขา และไม่มีอำนาจอย่างที่เขาเคยครอบครอง เพราะราชอาณาจักรของเขาจะถูกถอนรากและตกแก่คนอื่นนอกจากเชื้อสายเหล่านั้น 5กษัตริย์แห่งทิศใต้จะเข้มแข็งขึ้น แต่แม่ทัพคนหนึ่งของเขาจะเข้มแข็งยิ่งกว่า และจะครอบครองอาณาจักรของตนด้วยอำนาจยิ่งใหญ่ 6เมื่อสิ้นหลายปี เขาทั้งสองจะเป็นพันธมิตรกัน ธิดาของกษัตริย์แห่งทิศใต้จะมาหากษัตริย์แห่งทิศเหนือเพื่อทำสัญญาสงบศึก แต่นางจะรักษาอำนาจไว้ไม่ได้ และวงศ์วานของเขาก็จะไม่ยั่งยืน นางจะถูกมอบให้พร้อมกับผู้ที่นำนางมา ทั้งบิดาและผู้ที่สนับสนุนนางในเวลานั้น 7แต่จะมีหน่อหนึ่งจากรากเหง้าของนางเกิดขึ้นแทนที่ เขาจะยกทัพมาต่อสู้ บุกเข้าป้อมปราการของกษัตริย์แห่งทิศเหนือ จัดการกับพวกเขาและมีชัยชนะ 8เขาจะริบแม้กระทั่งบรรดาเทพเจ้าของพวกนั้น พร้อมกับรูปหล่อและภาชนะล้ำค่าทำด้วยเงินและทองคำ นำไปยังอียิปต์ และเขาจะเว้นการโจมตีกษัตริย์แห่งทิศเหนือไปหลายปี 9กษัตริย์แห่งทิศเหนือจะบุกเข้าราชอาณาจักรของกษัตริย์แห่งทิศใต้ แล้วถอยกลับไปยังแผ่นดินของตน 10แต่บรรดาโอรสของเขาจะก่อสงคราม รวบรวมกองทัพใหญ่มหึมา ซึ่งจะรุกคืบเข้ามาดุจน้ำท่วมไหลบ่า แล้วจะกลับมาทำสงครามอีกจนถึงป้อมปราการของกษัตริย์แห่งทิศใต้ 11กษัตริย์แห่งทิศใต้จะเดือดดาล ยกออกไปทำสงครามกับกษัตริย์แห่งทิศเหนือ ผู้ซึ่งจะตั้งกองทัพใหญ่ แต่กองทัพนั้นจะถูกมอบไว้ในมือของศัตรู 12เมื่อกองทัพนั้นถูกกวาดไป ใจของกษัตริย์แห่งทิศใต้ก็ผยองขึ้น เขาจะฆ่าคนเสียหลายหมื่น แต่ก็จะไม่มีชัยชนะถาวร 13กษัตริย์แห่งทิศเหนือจะกลับมาอีก ตั้งกองทัพใหญ่กว่าครั้งก่อน และเมื่อสิ้นหลายปีเขาจะยกมาพร้อมกองทัพใหญ่และเสบียงมากมาย 14ในเวลานั้น คนเป็นอันมากจะลุกขึ้นต่อสู้กษัตริย์แห่งทิศใต้ และพวกคนใช้ความรุนแรงในหมู่ประชากรของเจ้าเองจะลุกฮือขึ้นเพื่อให้นิมิตสำเร็จ แต่พวกเขาจะล้มเหลว 15กษัตริย์แห่งทิศเหนือจะยกมา ก่อเชิงเทินล้อมและยึดเมืองป้อมปราการได้ กองทัพของทิศใต้จะต้านทานไม่ได้ แม้แต่ทหารชั้นยอดก็ไม่มีกำลังต้านทาน 16ผู้ที่ยกมานั้นจะทำตามใจชอบ ไม่มีใครต้านทานเขาได้ เขาจะตั้งมั่นในดินแดนอันงดงาม โดยมีอำนาจทำลายอยู่ในมือ 17เขาจะตั้งใจยกกำลังทั้งราชอาณาจักรของตนมา และทำสัญญากับกษัตริย์แห่งทิศใต้ เขาจะยกธิดาคนหนึ่งให้แต่งงานเพื่อล้มราชอาณาจักรนั้น แต่แผนการจะไม่สำเร็จและไม่เป็นประโยชน์แก่เขา 18แล้วเขาจะหันไปยังบรรดาเกาะชายฝั่งและยึดได้หลายแห่ง แต่แม่ทัพคนหนึ่งจะยุติความเย่อหยิ่งของเขา และจะหันความอับอายนั้นกลับมาตกแก่เขาเอง 19แล้วเขาจะหันกลับไปยังป้อมปราการแห่งแผ่นดินของตน แต่เขาจะสะดุดล้มลงและสูญสิ้นไป 20จะมีผู้หนึ่งเกิดขึ้นแทนที่เขา ผู้ส่งเจ้าพนักงานเก็บภาษีออกไปเพื่อความโอ่อ่าของราชอาณาจักร แต่ภายในไม่กี่วันเขาจะถูกทำลาย มิใช่ด้วยความโกรธหรือด้วยสงคราม 21จะมีคนน่ารังเกียจคนหนึ่งเกิดขึ้นแทนที่เขา ผู้ที่ไม่ได้รับเกียรติแห่งราชวงศ์ เขาจะมาในยามสงบและยึดราชอาณาจักรด้วยเล่ห์อุบาย 22กองทัพมหึมาจะถูกกวาดล้างไปต่อหน้าเขาและถูกทำลาย รวมทั้งเจ้านายแห่งพันธสัญญาด้วย 23หลังจากทำพันธมิตรกับเขาแล้ว เขาจะกระทำการอย่างหลอกลวง เขาจะขึ้นมามีอำนาจและเข้มแข็งขึ้นด้วยคนเพียงไม่กี่คน 24เขาจะบุกเข้าจังหวัดที่มั่งคั่งที่สุดในยามสงบ และทำสิ่งที่บรรพบุรุษและปู่ย่าตายายของเขาไม่เคยทำ เขาจะแจกจ่ายของที่ปล้นมา ทรัพย์สมบัติ และของริบแก่พรรคพวก และวางแผนเข้าตีป้อมปราการ แต่เพียงชั่วระยะหนึ่งเท่านั้น 25เขาจะปลุกเร้ากำลังและความกล้าของตนยกกองทัพใหญ่ไปต่อสู้กษัตริย์แห่งทิศใต้ ฝ่ายกษัตริย์แห่งทิศใต้ก็จะยกกองทัพใหญ่และเข้มแข็งยิ่งออกมาทำสงคราม แต่จะต้านทานไม่ได้ เพราะมีการคิดอุบายต่อสู้เขา 26คนที่กินอาหารร่วมโต๊ะกับเขาจะทำลายเขา กองทัพของเขาจะถูกกวาดล้าง และคนจะล้มตายเป็นอันมาก 27กษัตริย์ทั้งสองนั้น ใจของเขามุ่งทำชั่ว เขาจะนั่งร่วมโต๊ะเดียวกันแล้วพูดมุสาต่อกัน แต่ก็จะไม่สำเร็จ เพราะวาระสุดท้ายยังจะมาตามเวลาที่กำหนด 28กษัตริย์แห่งทิศเหนือจะกลับไปยังแผ่นดินของตนพร้อมทรัพย์สมบัติมากมาย แต่ใจของเขาจะมุ่งร้ายต่อพันธสัญญาบริสุทธิ์ เขาจะกระทำตามใจแล้วกลับไปยังแผ่นดินของตน 29เมื่อถึงเวลากำหนด เขาจะกลับมาบุกทิศใต้อีก แต่คราวนี้จะไม่เหมือนคราวก่อน 30เพราะเรือจากแดนคิทธิมจะมาต่อสู้เขา เขาจะเสียขวัญและถอยกลับ แล้วระบายความเกรี้ยวกราดใส่พันธสัญญาบริสุทธิ์ เขาจะกระทำตามใจ และจะหันไปเอาใจคนที่ละทิ้งพันธสัญญาบริสุทธิ์ 31กองกำลังของเขาจะลุกขึ้นทำให้พระวิหารอันเป็นป้อมเป็นมลทิน ยกเลิกเครื่องบูชาประจำวัน และตั้งสิ่งน่าสะอิดสะเอียนที่ก่อความเริศร้างขึ้น 32เขาจะใช้คำยกยอล่อลวงคนที่ละเมิดพันธสัญญาให้เสื่อมทรามลง แต่ประชาชนที่รู้จักพระเจ้าของตนจะยืนหยัดมั่นคงและต่อต้านเขา 33บรรดาผู้มีปัญญาในหมู่ประชาชนจะสอนคนเป็นอันมากให้เข้าใจ แม้พวกเขาจะล้มลงด้วยคมดาบและเปลวไฟ ด้วยการถูกจับเป็นเชลยและถูกปล้นชิงอยู่ชั่วระยะหนึ่ง 34เมื่อพวกเขาล้มลง จะได้รับการช่วยเหลือเล็กน้อย และคนเป็นอันมากจะมาสมทบกับพวกเขาด้วยใจไม่จริง 35บางคนในหมู่ผู้มีปัญญาจะล้มลง เพื่อจะถูกหลอมให้บริสุทธิ์ ชำระให้สะอาด และทำให้ขาวจนถึงวาระสุดท้าย เพราะวาระกำหนดยังจะมาถึง 36กษัตริย์องค์นั้นจะทำตามใจชอบ เขาจะยกตนขึ้นและพองตัวเหนือพระทั้งปวง และจะพูดสิ่งที่น่าตกตะลึงต่อต้านพระเจ้าของพระทั้งหลาย เขาจะเจริญรุ่งเรืองจนกว่าพระพิโรธจะสิ้นสุดลง เพราะสิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้วจะต้องสำเร็จ 37เขาจะไม่ยี่หระต่อเทพเจ้าของบรรพบุรุษของตน หรือต่อเทพที่บรรดาสตรีปรารถนา หรือต่อเทพองค์ใด ๆ เพราะเขาจะยกตนขึ้นเหนือสิ่งทั้งปวง 38แต่เขาจะถวายเกียรติแก่เทพแห่งป้อมปราการแทน คือเทพที่บรรพบุรุษของเขาไม่รู้จัก เขาจะถวายเกียรติแก่เทพนั้นด้วยทองคำ เงิน เพชรพลอย และของล้ำค่า 39เขาจะโจมตีป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดด้วยความช่วยเหลือของเทพต่างด้าว เขาจะให้เกียรติอย่างยิ่งแก่ผู้ที่ยอมรับเขา ตั้งพวกเขาให้ปกครองคนเป็นอันมาก และแบ่งที่ดินให้เป็นรางวัล 40เมื่อถึงวาระสุดท้าย กษัตริย์แห่งทิศใต้จะเข้าปะทะกับเขา และกษัตริย์แห่งทิศเหนือจะพุ่งเข้าใส่เขาด้วยรถรบ พลม้า และเรือมากมาย เขาจะบุกเข้าหลายประเทศ กวาดผ่านไปดุจน้ำท่วมไหลบ่า 41เขาจะบุกเข้าดินแดนอันงดงามด้วย และหลายประเทศจะล้มลง แต่เหล่านี้จะรอดพ้นจากมือของเขา คือเอโดม โมอับ และพวกหัวหน้าของคนอัมโมน 42เขาจะแผ่อำนาจไปเหนือหลายประเทศ และแม้แต่แผ่นดินอียิปต์ก็จะไม่รอดพ้น 43เขาจะควบคุมทรัพย์สมบัติทองคำและเงิน และของล้ำค่าทั้งสิ้นของอียิปต์ ชาวลิเบียและชาวคูชจะยอมสวามิภักดิ์ต่อเขา 44แต่ข่าวจากทิศตะวันออกและทิศเหนือจะทำให้เขาตกใจ เขาจะยกออกไปด้วยความเกรี้ยวกราดยิ่งนัก เพื่อทำลายและล้างผลาญคนเป็นอันมาก 45เขาจะตั้งพลับพลาหลวงของตนระหว่างทะเลกับภูเขาบริสุทธิ์อันงดงาม แต่เขาจะถึงจุดจบ และไม่มีผู้ใดช่วยเขาได้
← บทที่ 10บทที่ 12 →