บทที่ 5

1กษัตริย์เบลชัสซาร์ทรงจัดงานเลี้ยงใหญ่แก่ขุนนางของพระองค์หนึ่งพันคน และทรงเสวยเหล้าองุ่นต่อหน้าคนหนึ่งพันนั้น 2ขณะทรงเสวยเหล้าองุ่นจนเมา เบลชัสซาร์รับสั่งให้นำภาชนะทองคำและเงินที่เนบูคัดเนสซาร์ผู้เป็นพระราชบิดาได้ริบมาจากพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็มออกมา เพื่อให้กษัตริย์ ขุนนาง พระสนม และนางห้ามได้ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น 3แล้วเขาก็นำภาชนะทองคำที่ริบมาจากพระวิหาร คือพระนิเวศของพระเจ้าในกรุงเยรูซาเล็มออกมา และกษัตริย์ ขุนนาง พระสนม และนางห้ามก็ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น 4พวกเขาดื่มเหล้าองุ่นและสรรเสริญบรรดาเทพเจ้าที่ทำด้วยทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน 5ในขณะนั้นเอง ก็มีนิ้วมือมนุษย์ปรากฏขึ้น เขียนลงบนผนังปูนของพระราชวัง ตรงข้ามคันประทีป และกษัตริย์ก็ทอดพระเนตรเห็นหลังมือที่กำลังเขียนอยู่นั้น 6สีพระพักตร์ของกษัตริย์ก็เปลี่ยนไป พระดำริทำให้พระองค์ตกพระทัย ข้อสะโพกก็อ่อนเปลี้ย และพระชานุก็สั่นกระทบกัน 7กษัตริย์ตรัสเสียงดังให้นำพวกนักเวทมนตร์ ชาวเคลเดีย และหมอดูเข้ามา แล้วตรัสแก่บรรดาปราชญ์ของบาบิโลนว่า ‘ผู้ใดที่อ่านข้อความนี้และแก้ความหมายให้เราได้ จะได้สวมเสื้อสีม่วง มีสร้อยทองคำคล้องคอ และจะได้เป็นผู้ปกครองอันดับสามในราชอาณาจักร’ 8บรรดาปราชญ์ของกษัตริย์ก็เข้ามา แต่พวกเขาอ่านข้อความนั้นไม่ออก และแก้ความหมายถวายกษัตริย์ไม่ได้ 9กษัตริย์เบลชัสซาร์ยิ่งตกพระทัยมากขึ้น สีพระพักตร์ก็ยิ่งเปลี่ยนไป และบรรดาขุนนางของพระองค์ก็สับสนวุ่นวาย 10ส่วนพระราชินี เมื่อทรงได้ยินเสียงของกษัตริย์และขุนนาง ก็เสด็จเข้ามาในห้องโถงงานเลี้ยง พระราชินีตรัสว่า ‘ข้าแต่กษัตริย์ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ ขออย่าให้พระดำริทำให้พระองค์ตกพระทัย และอย่าให้สีพระพักตร์เปลี่ยนไปเลย 11มีชายคนหนึ่งในราชอาณาจักรของพระองค์ ซึ่งมีวิญญาณของพระบริสุทธิ์ทั้งหลายอยู่ในตัวเขา ในรัชสมัยของพระราชบิดาของพระองค์ พบว่าเขามีความสว่าง ความเข้าใจ และสติปัญญาดุจปัญญาของพระทั้งหลาย กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์พระราชบิดาของพระองค์จึงทรงตั้งเขาเป็นหัวหน้าพวกโหร นักเวทมนตร์ ชาวเคลเดีย และหมอดู 12เพราะพบว่าดาเนียลผู้นี้ ซึ่งกษัตริย์ทรงประทานนามว่าเบลเทชัสซาร์ มีจิตวิญญาณเป็นเลิศ มีความรู้ ความเข้าใจ สามารถแก้ความฝัน อธิบายปริศนา และคลายข้อสงสัยที่ยุ่งยากได้ ฉะนั้นขอทรงเรียกดาเนียลมา แล้วเขาจะถวายคำแก้ความหมาย’ 13ดาเนียลจึงถูกนำเข้ามาเฝ้าต่อพระพักตร์กษัตริย์ กษัตริย์ตรัสแก่ดาเนียลว่า ‘เจ้าคือดาเนียลคนหนึ่งในพวกเชลยจากยูดาห์ ที่พระราชบิดาของเรานำมาจากยูดาห์ใช่หรือไม่ 14เราได้ยินมาว่า วิญญาณของพระทั้งหลายอยู่ในเจ้า และพบว่าเจ้ามีความสว่าง ความเข้าใจ และสติปัญญาเป็นเลิศ 15บัดนี้ ปราชญ์และนักเวทมนตร์ถูกนำเข้ามาเฝ้าเราให้อ่านข้อความนี้และแก้ความหมายให้เรา แต่พวกเขาแก้ความหมายไม่ได้ 16แต่เราได้ยินมาว่าเจ้าสามารถแก้ความหมายและคลายข้อยุ่งยากได้ ฉะนั้น ถ้าเจ้าอ่านข้อความนี้และแก้ความหมายให้เราได้ เจ้าจะได้สวมเสื้อสีม่วง มีสร้อยทองคำคล้องคอ และจะได้เป็นผู้ปกครองอันดับสามในราชอาณาจักร’ 17ดาเนียลทูลตอบกษัตริย์ว่า ‘ขอให้ของกำนัลเป็นของฝ่าพระบาทเอง และขอประทานรางวัลแก่ผู้อื่นเถิด อย่างไรก็ดี ข้าพระบาทจะอ่านข้อความนี้ถวายกษัตริย์ และจะทูลแก้ความหมายให้ 18ข้าแต่กษัตริย์ พระเจ้าผู้สูงสุดได้ประทานราชอาณาจักร ความยิ่งใหญ่ เกียรติ และศักดิ์ศรีแก่เนบูคัดเนสซาร์พระราชบิดาของฝ่าพระบาท 19เพราะความยิ่งใหญ่ที่พระเจ้าประทานแก่พระองค์ ชนทุกชาติทุกภาษาจึงสะทกสะท้านและเกรงกลัวต่อพระพักตร์พระองค์ พระองค์จะประหารผู้ใดก็ได้ จะไว้ชีวิตผู้ใดก็ได้ จะยกย่องผู้ใดก็ได้ และจะลดผู้ใดให้ต่ำลงก็ได้ตามพระประสงค์ 20แต่เมื่อจิตใจของพระองค์ผยองขึ้น และวิญญาณของพระองค์แข็งกระด้างด้วยความเย่อหยิ่ง พระองค์ก็ถูกถอดจากราชบัลลังก์ และเกียรติของพระองค์ก็ถูกริบไป 21พระองค์ถูกขับไล่จากผู้คน จิตใจของพระองค์กลายเป็นเหมือนใจสัตว์ อาศัยอยู่ร่วมกับลาป่า กินหญ้าเหมือนวัว และร่างกายเปียกชุ่มด้วยน้ำค้างจากฟ้า จนกว่าพระองค์จะยอมรับว่าพระเจ้าผู้สูงสุดทรงครอบครองเหนืออาณาจักรของมนุษย์ และทรงตั้งผู้ใดก็ได้ที่พระองค์พอพระทัยให้ปกครองมัน 22แต่พระองค์ เบลชัสซาร์ ผู้เป็นโอรส กลับมิได้ถ่อมพระองค์ลงเลย แม้พระองค์ทรงทราบเรื่องทั้งหมดนี้อยู่แล้ว 23แต่พระองค์กลับยกตนขึ้นสู้กับองค์เจ้านายแห่งฟ้าสวรรค์ ทรงให้นำภาชนะแห่งพระนิเวศของพระองค์มาต่อหน้าพระองค์ แล้วพระองค์กับขุนนาง พระสนม และนางห้าม ก็ดื่มเหล้าองุ่นจากภาชนะเหล่านั้น พระองค์สรรเสริญบรรดาเทพเจ้าที่ทำด้วยเงิน ทอง ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน ซึ่งมองไม่เห็น ฟังไม่ได้ยิน และไม่รู้อะไรเลย แต่พระเจ้าผู้ทรงกุมลมหายใจของพระองค์และวิถีทางทั้งสิ้นของพระองค์ไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์นั้น พระองค์หาได้ถวายพระเกียรติแด่พระองค์ไม่ 24เพราะฉะนั้น พระเจ้าจึงทรงส่งมือนั้นมาจากเบื้องพระพักตร์ และข้อความนี้จึงถูกจารึกไว้ 25และนี่คือข้อความที่จารึกไว้ว่า ‘เมเน เมเน เทเคล อูฟารสิน’ 26ต่อไปนี้คือคำแก้ความหมาย ‘เมเน’ หมายความว่า พระเจ้าได้ทรงนับวันแห่งราชอาณาจักรของพระองค์ และทรงให้สิ้นสุดลงแล้ว 27‘เทเคล’ หมายความว่า พระองค์ทรงถูกชั่งในตราชู และทรงพบว่าขาดน้ำหนัก 28‘เปเรส’ หมายความว่า ราชอาณาจักรของพระองค์ถูกแบ่งแยก และทรงมอบให้แก่ชาวมีเดียและเปอร์เซีย’ 29แล้วเบลชัสซาร์ก็รับสั่ง เขาทั้งหลายจึงสวมเสื้อสีม่วงให้ดาเนียล เอาสร้อยทองคำคล้องคอของเขา และป่าวประกาศว่าเขาจะเป็นผู้ปกครองอันดับสามในราชอาณาจักร 30ในคืนนั้นเอง เบลชัสซาร์กษัตริย์ของชาวเคลเดียก็ถูกปลงพระชนม์

1กษัตริย์เบลชัสซาร์ทรงจัดงานเลี้ยงใหญ่แก่ขุนนางของพระองค์หนึ่งพันคน และทรงเสวยเหล้าองุ่นต่อหน้าคนหนึ่งพันนั้น

2ขณะทรงเสวยเหล้าองุ่นจนเมา เบลชัสซาร์รับสั่งให้นำภาชนะทองคำและเงินที่เนบูคัดเนสซาร์ผู้เป็นพระราชบิดาได้ริบมาจากพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็มออกมา เพื่อให้กษัตริย์ ขุนนาง พระสนม และนางห้ามได้ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น

3แล้วเขาก็นำภาชนะทองคำที่ริบมาจากพระวิหาร คือพระนิเวศของพระเจ้าในกรุงเยรูซาเล็มออกมา และกษัตริย์ ขุนนาง พระสนม และนางห้ามก็ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น

4พวกเขาดื่มเหล้าองุ่นและสรรเสริญบรรดาเทพเจ้าที่ทำด้วยทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน

5ในขณะนั้นเอง ก็มีนิ้วมือมนุษย์ปรากฏขึ้น เขียนลงบนผนังปูนของพระราชวัง ตรงข้ามคันประทีป และกษัตริย์ก็ทอดพระเนตรเห็นหลังมือที่กำลังเขียนอยู่นั้น

6สีพระพักตร์ของกษัตริย์ก็เปลี่ยนไป พระดำริทำให้พระองค์ตกพระทัย ข้อสะโพกก็อ่อนเปลี้ย และพระชานุก็สั่นกระทบกัน

7กษัตริย์ตรัสเสียงดังให้นำพวกนักเวทมนตร์ ชาวเคลเดีย และหมอดูเข้ามา แล้วตรัสแก่บรรดาปราชญ์ของบาบิโลนว่า ‘ผู้ใดที่อ่านข้อความนี้และแก้ความหมายให้เราได้ จะได้สวมเสื้อสีม่วง มีสร้อยทองคำคล้องคอ และจะได้เป็นผู้ปกครองอันดับสามในราชอาณาจักร’

8บรรดาปราชญ์ของกษัตริย์ก็เข้ามา แต่พวกเขาอ่านข้อความนั้นไม่ออก และแก้ความหมายถวายกษัตริย์ไม่ได้

9กษัตริย์เบลชัสซาร์ยิ่งตกพระทัยมากขึ้น สีพระพักตร์ก็ยิ่งเปลี่ยนไป และบรรดาขุนนางของพระองค์ก็สับสนวุ่นวาย

10ส่วนพระราชินี เมื่อทรงได้ยินเสียงของกษัตริย์และขุนนาง ก็เสด็จเข้ามาในห้องโถงงานเลี้ยง พระราชินีตรัสว่า ‘ข้าแต่กษัตริย์ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ ขออย่าให้พระดำริทำให้พระองค์ตกพระทัย และอย่าให้สีพระพักตร์เปลี่ยนไปเลย

11มีชายคนหนึ่งในราชอาณาจักรของพระองค์ ซึ่งมีวิญญาณของพระบริสุทธิ์ทั้งหลายอยู่ในตัวเขา ในรัชสมัยของพระราชบิดาของพระองค์ พบว่าเขามีความสว่าง ความเข้าใจ และสติปัญญาดุจปัญญาของพระทั้งหลาย กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์พระราชบิดาของพระองค์จึงทรงตั้งเขาเป็นหัวหน้าพวกโหร นักเวทมนตร์ ชาวเคลเดีย และหมอดู

12เพราะพบว่าดาเนียลผู้นี้ ซึ่งกษัตริย์ทรงประทานนามว่าเบลเทชัสซาร์ มีจิตวิญญาณเป็นเลิศ มีความรู้ ความเข้าใจ สามารถแก้ความฝัน อธิบายปริศนา และคลายข้อสงสัยที่ยุ่งยากได้ ฉะนั้นขอทรงเรียกดาเนียลมา แล้วเขาจะถวายคำแก้ความหมาย’

13ดาเนียลจึงถูกนำเข้ามาเฝ้าต่อพระพักตร์กษัตริย์ กษัตริย์ตรัสแก่ดาเนียลว่า ‘เจ้าคือดาเนียลคนหนึ่งในพวกเชลยจากยูดาห์ ที่พระราชบิดาของเรานำมาจากยูดาห์ใช่หรือไม่

14เราได้ยินมาว่า วิญญาณของพระทั้งหลายอยู่ในเจ้า และพบว่าเจ้ามีความสว่าง ความเข้าใจ และสติปัญญาเป็นเลิศ

15บัดนี้ ปราชญ์และนักเวทมนตร์ถูกนำเข้ามาเฝ้าเราให้อ่านข้อความนี้และแก้ความหมายให้เรา แต่พวกเขาแก้ความหมายไม่ได้

16แต่เราได้ยินมาว่าเจ้าสามารถแก้ความหมายและคลายข้อยุ่งยากได้ ฉะนั้น ถ้าเจ้าอ่านข้อความนี้และแก้ความหมายให้เราได้ เจ้าจะได้สวมเสื้อสีม่วง มีสร้อยทองคำคล้องคอ และจะได้เป็นผู้ปกครองอันดับสามในราชอาณาจักร’

17ดาเนียลทูลตอบกษัตริย์ว่า ‘ขอให้ของกำนัลเป็นของฝ่าพระบาทเอง และขอประทานรางวัลแก่ผู้อื่นเถิด อย่างไรก็ดี ข้าพระบาทจะอ่านข้อความนี้ถวายกษัตริย์ และจะทูลแก้ความหมายให้

18ข้าแต่กษัตริย์ พระเจ้าผู้สูงสุดได้ประทานราชอาณาจักร ความยิ่งใหญ่ เกียรติ และศักดิ์ศรีแก่เนบูคัดเนสซาร์พระราชบิดาของฝ่าพระบาท

19เพราะความยิ่งใหญ่ที่พระเจ้าประทานแก่พระองค์ ชนทุกชาติทุกภาษาจึงสะทกสะท้านและเกรงกลัวต่อพระพักตร์พระองค์ พระองค์จะประหารผู้ใดก็ได้ จะไว้ชีวิตผู้ใดก็ได้ จะยกย่องผู้ใดก็ได้ และจะลดผู้ใดให้ต่ำลงก็ได้ตามพระประสงค์

20แต่เมื่อจิตใจของพระองค์ผยองขึ้น และวิญญาณของพระองค์แข็งกระด้างด้วยความเย่อหยิ่ง พระองค์ก็ถูกถอดจากราชบัลลังก์ และเกียรติของพระองค์ก็ถูกริบไป

21พระองค์ถูกขับไล่จากผู้คน จิตใจของพระองค์กลายเป็นเหมือนใจสัตว์ อาศัยอยู่ร่วมกับลาป่า กินหญ้าเหมือนวัว และร่างกายเปียกชุ่มด้วยน้ำค้างจากฟ้า จนกว่าพระองค์จะยอมรับว่าพระเจ้าผู้สูงสุดทรงครอบครองเหนืออาณาจักรของมนุษย์ และทรงตั้งผู้ใดก็ได้ที่พระองค์พอพระทัยให้ปกครองมัน

22แต่พระองค์ เบลชัสซาร์ ผู้เป็นโอรส กลับมิได้ถ่อมพระองค์ลงเลย แม้พระองค์ทรงทราบเรื่องทั้งหมดนี้อยู่แล้ว

23แต่พระองค์กลับยกตนขึ้นสู้กับองค์เจ้านายแห่งฟ้าสวรรค์ ทรงให้นำภาชนะแห่งพระนิเวศของพระองค์มาต่อหน้าพระองค์ แล้วพระองค์กับขุนนาง พระสนม และนางห้าม ก็ดื่มเหล้าองุ่นจากภาชนะเหล่านั้น พระองค์สรรเสริญบรรดาเทพเจ้าที่ทำด้วยเงิน ทอง ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน ซึ่งมองไม่เห็น ฟังไม่ได้ยิน และไม่รู้อะไรเลย แต่พระเจ้าผู้ทรงกุมลมหายใจของพระองค์และวิถีทางทั้งสิ้นของพระองค์ไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์นั้น พระองค์หาได้ถวายพระเกียรติแด่พระองค์ไม่

24เพราะฉะนั้น พระเจ้าจึงทรงส่งมือนั้นมาจากเบื้องพระพักตร์ และข้อความนี้จึงถูกจารึกไว้

25และนี่คือข้อความที่จารึกไว้ว่า ‘เมเน เมเน เทเคล อูฟารสิน’

26ต่อไปนี้คือคำแก้ความหมาย ‘เมเน’ หมายความว่า พระเจ้าได้ทรงนับวันแห่งราชอาณาจักรของพระองค์ และทรงให้สิ้นสุดลงแล้ว

27‘เทเคล’ หมายความว่า พระองค์ทรงถูกชั่งในตราชู และทรงพบว่าขาดน้ำหนัก

28‘เปเรส’ หมายความว่า ราชอาณาจักรของพระองค์ถูกแบ่งแยก และทรงมอบให้แก่ชาวมีเดียและเปอร์เซีย’

29แล้วเบลชัสซาร์ก็รับสั่ง เขาทั้งหลายจึงสวมเสื้อสีม่วงให้ดาเนียล เอาสร้อยทองคำคล้องคอของเขา และป่าวประกาศว่าเขาจะเป็นผู้ปกครองอันดับสามในราชอาณาจักร

30ในคืนนั้นเอง เบลชัสซาร์กษัตริย์ของชาวเคลเดียก็ถูกปลงพระชนม์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.