เฉลยธรรมบัญญัติ 15

1เมื่อสิ้นทุกๆ เจ็ดปี เจ้าต้องทำการยกเว้นหนี้ 2นี่คือวิธีของการยกเว้นหนี้: เจ้าหนี้ทุกคนต้องยกเลิกสิ่งที่เขาได้ให้เพื่อนบ้านของเขายืม เขาไม่ต้องเรียกร้องสิ่งใดจากเพื่อนบ้านหรือพี่น้องของเขา เพราะการยกเว้นหนี้แด่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ถูกประกาศแล้ว 3เจ้าอาจเรียกร้องสิ่งใดสิ่งหนึ่งจากคนต่างเชื้อชาติ แต่เจ้าต้องยกเว้นสิ่งที่พี่น้องของเจ้าเป็นหนี้เจ้า 4แต่จะไม่มีคนยากจนในท่ามกลางพวกเจ้า เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงอวยพรเจ้าอย่างแน่นอนในแผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงประทานเป็นมรดกให้เจ้าครอบครอง 5หากเจ้าเชื่อฟังพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า และระมัดระวังที่จะทำตามพระบัญญัติทั้งหมดนี้ที่ข้าพเจ้าบัญชาแก่เจ้าในวันนี้ 6เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงอวยพรเจ้าตามที่พระองค์ได้ทรงสัญญา เจ้าจะให้ชาติทั้งหลายยืม แต่จะไม่ยืมจากใคร เจ้าจะปกครองเหนือชาติทั้งหลาย แต่จะไม่ถูกปกครอง 7หากมีคนยากจนในท่ามกลางพี่น้องของเจ้าในประตูเมืองใดในแผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้ากำลังประทานให้เจ้า เจ้าอย่าทำให้ใจของเจ้าแข็งกระด้างและอย่าหุบมือของเจ้าจากพี่น้องของเจ้าที่ยากจน 8แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เจ้าจงเปิดมือของเจ้าให้แก่เขาและให้เขายืมอย่างใจกว้างตามความต้องการของเขา ตามที่เขาขาด 9จงระวังตัวของเจ้า เกรงว่าจะมีความคิดชั่วร้ายในใจของเจ้าว่า ‘ปีที่เจ็ด ปีแห่งการยกเว้นใกล้เข้ามาแล้ว’ และเจ้ามองพี่น้องของเจ้าที่ยากจนด้วยใจริษยา และไม่ให้สิ่งใดแก่เขา เขาจะร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าต่อต้านเจ้า และเจ้าจะมีความผิดบาป 10จงให้แก่เขาด้วยใจกว้าง และอย่าให้ใจของเจ้าเสียใจเมื่อเจ้าทำเช่นนั้น และเพราะเหตุนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าจะทรงอวยพรเจ้าในกิจการทั้งหมดของเจ้าและในทุกสิ่งที่มือของเจ้าทำ 11เพราะคนยากจนจะไม่หมดไปจากแผ่นดิน ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงบัญชาแก่เจ้าว่า จงเปิดมือของเจ้ากว้างต่อพี่น้องของเจ้า ต่อคนทุกข์ใจ และต่อคนยากจนในแผ่นดินของเจ้า 12หากพี่น้องชาวฮีบรู ทั้งชายและหญิง ถูกขายให้เจ้าและรับใช้เจ้าหกปี ในปีที่เจ็ดเจ้าต้องปล่อยเขาให้เป็นอิสระ 13และเมื่อเจ้าปล่อยเขาให้เป็นอิสระ อย่าส่งเขาไปมือเปล่า 14เจ้าต้องให้แก่เขาอย่างใจกว้างจากฝูงแกะของเจ้า จากลานนวดของเจ้า และจากบ่อย่ำองุ่นของเจ้า เจ้าจะให้แก่เขาตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงอวยพรเจ้า 15จงระลึกว่าเจ้าเคยเป็นทาสในแผ่นดินอียิปต์ และองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงไถ่เจ้า ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงบัญชาเจ้าเรื่องนี้ในวันนี้ 16แต่หากทาสของเจ้ากล่าวกับเจ้าว่า ‘ฉันไม่อยากออกจากเจ้า’ เพราะเขารักเจ้าและครอบครัวของเจ้า และเขามีความสุขกับเจ้า 17แล้วจงเอาเหล็กแหลมแทงทะลุหูของเขาเข้าไปในประตู และเขาจะเป็นทาสของเจ้าตลอดชีวิต และเจ้าจงทำเช่นเดียวกันกับทาสหญิงของเจ้า 18อย่าถือว่ายากในสายตาของเจ้าเมื่อเจ้าปล่อยทาสของเจ้าให้เป็นอิสระ เพราะหกปีที่เขารับใช้นั้นมีค่าเท่ากับสองเท่าของค่าจ้างคนรับจ้าง และองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าจะทรงอวยพรเจ้าในทุกสิ่งที่เจ้าทำ 19เจ้าต้องชำระบุตรหัวปีชายทุกตัวที่เกิดมาจากฝูงโคและฝูงแกะของเจ้าเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า อย่าเอาบุตรหัวปีของวัวของเจ้าไปทำงาน และอย่าตัดขนของบุตรหัวปีของฝูงแกะของเจ้า 20ทุกปี เจ้าและครอบครัวของเจ้าจะกินมันต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า ในสถานที่ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเลือก 21แต่หากสัตว์มีตำหนิ คือขาเป๋ หรือตาบอด หรือมีตำหนิร้ายแรงใดๆ เจ้าต้องไม่ถวายมันเป็นเครื่องบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า 22จงกินมันภายในประตูเมืองของเจ้า ทั้งคนเป็นมลทินตามพิธีและคนสะอาดอาจกินด้วยกัน เหมือนกับกินกวางและละมั่ง 23แต่เจ้าต้องไม่กินเลือดของมัน จงเทมันบนพื้นดินเหมือนน้ำ

บทที่ 15