บทที่ 14

1พวกเจ้าเป็นบุตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า อย่ากรีดตัวเองหรือโกนหน้าผากของพวกเจ้าเพื่อคนตาย

2เพราะเจ้าเป็นชนชาติบริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเลือกเจ้าให้เป็นชนชาติแห่งสมบัติล้ำค่าของพระองค์ จากชนชาติทั้งหมดบนพื้นโลก

3เจ้าต้องไม่กินสิ่งใดที่น่าสะอิดสะเอียน

4เหล่านี้คือสัตว์ที่พวกเจ้าอาจกินได้: วัว แกะ แพะ

5กวาง ละมั่ง เก้ง แพะป่า เนื้อทราย ละองละมั่ง และแกะภูเขา

6พวกเจ้าอาจกินสัตว์ทุกชนิดที่มีกีบแยกออกเป็นสองส่วนและที่เคี้ยวเอื้อง

7แต่ในบรรดาสัตว์ที่เคี้ยวเอื้องและที่มีกีบแยก พวกเจ้าต้องไม่กินสิ่งต่อไปนี้: อูฐ กระต่าย และแบดเจอร์หิน เพราะแม้พวกมันเคี้ยวเอื้อง แต่ไม่มีกีบแยก พวกมันเป็นมลทินสำหรับพวกเจ้า

8และหมู เพราะแม้มันมีกีบแยก แต่มันไม่เคี้ยวเอื้อง มันเป็นมลทินสำหรับพวกเจ้า พวกเจ้าต้องไม่กินเนื้อของพวกมันและต้องไม่แตะต้องซากของพวกมัน

9จากทุกสิ่งที่อยู่ในน้ำ พวกเจ้าอาจกินสิ่งใดก็ตามที่มีครีบและเกล็ด

10แต่พวกเจ้าต้องไม่กินสิ่งใดก็ตามที่ไม่มีครีบและเกล็ด เพราะมันเป็นมลทินสำหรับพวกเจ้า

11พวกเจ้าอาจกินนกที่สะอาดทุกชนิด

12แต่เหล่านี้พวกเจ้าต้องไม่กิน: นกอินทรี แร้งมีหนวด แร้งดำ

13เหยี่ยวสีแดง เหยี่ยว และเหยี่ยวทุกชนิด

14และกาทุกชนิด

15นกกระจอกเทศ นกเค้าแมว นกนางนวล และเหยี่ยวทุกชนิด

16นกเค้าเล็ก นกเค้าใหญ่ และนกเค้าขาว

17นกกระทุง เหยี่ยวอาหารปลา และนกกาน้ำ

18นกกระสา นกกระสาขาวทุกชนิด นกตะขาบ และค้างคาว

19แมลงบินทุกชนิดเป็นมลทินสำหรับพวกเจ้า พวกมันไม่อาจถูกกินได้

20แต่พวกเจ้าอาจกินสัตว์ปีกที่สะอาดทุกชนิด

21พวกเจ้าต้องไม่กินซากสัตว์ใดๆ พวกเจ้าอาจให้แก่คนต่างชาติที่อาศัยอยู่ภายในประตูเมืองของพวกเจ้า และเขาอาจกินมันได้ หรือพวกเจ้าอาจขายให้คนต่างชาติ เพราะเจ้าเป็นชนชาติบริสุทธิ์ที่เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า เจ้าต้องไม่ต้มลูกแพะในนมแม่ของมัน

22พวกเจ้าต้องแยกหนึ่งในสิบจากผลผลิตทั้งหมดที่ออกมาจากทุ่งของเจ้าทุกปี

23และเจ้าต้องกินสิบลดของข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมัน และบุตรหัวปีของฝูงโคและฝูงแกะของเจ้าต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า ในสถานที่ที่พระองค์จะทรงเลือกให้พระนามของพระองค์สถิตอยู่ที่นั่น เพื่อเจ้าจะได้เรียนรู้ที่จะเกรงกลัวองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าตลอดไป

24แต่หากระยะทางไกลเกินไปที่เจ้าจะแบกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงอวยพรเจ้า เพราะสถานที่ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าจะทรงเลือกตั้งพระนามของพระองค์นั้นอยู่ไกลจากเจ้า

25เจ้าก็จงเปลี่ยนเป็นเงิน เก็บเงินไว้ในมือของเจ้า และไปยังสถานที่ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าจะทรงเลือก

26แล้วเจ้าอาจใช้เงินซื้อสิ่งใดก็ตามที่เจ้าปรารถนา: วัว แกะ เหล้าองุ่น เหล้าแรง หรือสิ่งใดที่ใจของเจ้าต้องการ และเจ้าจะกินที่นั่นต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า และยินดีพร้อมกับครอบครัวของเจ้า

27และอย่าละทิ้งคนเลวีที่อยู่ในประตูเมืองของเจ้า เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกในท่ามกลางพวกเจ้า

28เมื่อสิ้นทุกๆ สามปี เจ้าต้องนำสิบลดของผลผลิตทั้งหมดในปีนั้นมาเก็บไว้ในประตูเมืองของเจ้า

29แล้วคนเลวี (เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกกับเจ้า) คนต่างชาติ ลูกกำพร้า และหญิงม่ายที่อยู่ในประตูเมืองของเจ้าก็จะมาและกินและอิ่ม เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าจะทรงอวยพรเจ้าในกิจการทั้งหมดของมือของเจ้าที่เจ้าทำ

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.