เฉลยธรรมบัญญัติ 17

1เจ้าต้องไม่ถวายเครื่องบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า ทั้งวัวหรือแกะที่มีตำหนิหรือมีข้อบกพร่องร้ายแรงใดๆ เพราะนั่นเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า 2หากในท่ามกลางพวกเจ้า ในประตูเมืองหนึ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้ากำลังประทานให้เจ้า มีชายหรือหญิงที่กระทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า โดยละเมิดพันธสัญญาของพระองค์ 3และไปนมัสการพระอื่นๆ กราบไหว้พวกมัน หรือดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ หรือบริวารทั้งหมดแห่งฟ้าสวรรค์ ซึ่งเราได้ห้ามไว้ 4และหากเรื่องนี้ถูกรายงานและเจ้าได้ยิน เจ้าต้องสืบสวนเรื่องนี้อย่างละเอียด หากเรื่องเป็นความจริงและสิ่งน่าสะอิดสะเอียนเช่นนี้ได้กระทำในอิสราเอล 5เจ้าต้องนำชายหรือหญิงนั้นที่ได้กระทำสิ่งชั่วนี้มาที่ประตูเมืองของเจ้า คือชายหรือหญิงนั้น และเจ้าต้องเอาก้อนหินขว้างพวกเขาให้ตาย 6ตามคำของพยานสองคนหรือสามคน ผู้ที่สมควรตายจะถูกประหาร เขาจะไม่ถูกประหารตามคำของพยานเพียงคนเดียว 7มือของพยานต้องเป็นมือแรกในการประหารชีวิตเขา และต่อจากนั้นมือของประชาชนทั้งหมดจะตามมา ดังนั้นเจ้าต้องกำจัดความชั่วร้ายออกจากท่ามกลางพวกเจ้า 8หากคดีหนึ่งยากเกินไปที่เจ้าจะตัดสิน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเสียเลือด คดีความ หรือการทำร้ายร่างกายภายในประตูเมืองของเจ้า เจ้าต้องลุกขึ้นและขึ้นไปยังสถานที่ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าจะทรงเลือก 9เจ้าจะไปยังปุโรหิตเลวีและผู้พิพากษาที่ดำรงตำแหน่งในเวลานั้น สอบถามพวกเขา และพวกเขาจะให้คำวินิจฉัยในคดีแก่เจ้า 10เจ้าต้องปฏิบัติตามคำวินิจฉัยที่พวกเขาให้แก่เจ้าจากสถานที่ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเลือก จงระมัดระวังที่จะทำตามทุกสิ่งที่พวกเขาสอนเจ้า 11ตามคำสอนของบัญญัติที่พวกเขาให้ และคำวินิจฉัยที่พวกเขาประกาศแก่เจ้า เจ้าจงทำ อย่าหันออกจากคำที่พวกเขาบอกแก่เจ้าไปทางขวาหรือทางซ้าย 12แต่ผู้ชายที่ทำด้วยความอวดดี ไม่ยอมฟังปุโรหิตที่ยืนปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าอยู่ที่นั่น หรือไม่ยอมฟังผู้พิพากษา ผู้ชายคนนั้นต้องถูกประหารชีวิต เจ้าต้องกำจัดความชั่วร้ายออกจากอิสราเอล 13แล้วประชาชนทั้งหมดจะได้ยินและเกรงกลัว และจะไม่ทำตัวอวดดีอีกต่อไป 14เมื่อเจ้าเข้าไปสู่แผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้ากำลังประทานให้เจ้า และได้ครอบครองและตั้งถิ่นฐานในที่นั้น และเจ้ากล่าวว่า “ให้เราตั้งกษัตริย์ปกครองพวกเรา เหมือนกับชาติทั้งหมดที่อยู่รอบพวกเรา” 15เจ้าจงตั้งกษัตริย์ปกครองตัวเอง คือผู้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าจะทรงเลือก จงตั้งกษัตริย์จากท่ามกลางพี่น้องของเจ้า เจ้าจะตั้งคนต่างชาติที่ไม่ใช่พี่น้องของเจ้าเหนือพวกเจ้าไม่ได้ 16แต่กษัตริย์ต้องไม่สะสมม้าให้ตนเองเป็นจำนวนมาก หรือส่งประชาชนกลับไปอียิปต์เพื่อสะสมม้า เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสกับพวกเจ้าว่า ‘พวกเจ้าจะไม่กลับไปทางนั้นอีก’ 17เขาต้องไม่รับภรรยาเป็นจำนวนมากสำหรับตนเอง เกรงว่าใจของเขาจะหันออกไป และเขาต้องไม่สะสมเงินและทองในจำนวนมากสำหรับตัวเอง 18เมื่อเขาประทับบนบัลลังก์อันเป็นราชะของเขา เขาต้องเขียนคำสอนนี้สำเนาหนึ่งลงในม้วนหนังสือต่อหน้าปุโรหิตชาวเลวี 19ม้วนหนังสือนั้นจะอยู่กับเขา และเขาจะอ่านมันตลอดวันแห่งชีวิตของเขา เพื่อเขาจะเรียนรู้ที่จะเกรงกลัวองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเขา โดยการระมัดระวังที่จะทำตามถ้อยคำทั้งหมดของคำสอนนี้และกฎเกณฑ์เหล่านี้ 20เพื่อใจของเขาจะไม่ถูกยกขึ้นเหนือพี่น้องของเขา และเพื่อเขาจะไม่หันออกจากพระบัญญัติไปทางขวาหรือทางซ้าย เพื่อเขาและบุตรชายของเขาจะปกครองอาณาจักรของเขาในอิสราเอลเป็นเวลายาวนาน

บทที่ 17