เฉลยธรรมบัญญัติ 20

1เมื่อเจ้าออกไปทำสงครามต่อสู้กับศัตรูของเจ้า และเห็นม้า รถม้าศึก และกองทัพที่ใหญ่กว่าของเจ้า อย่ากลัวพวกเขา เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า ผู้ทรงนำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ ทรงสถิตอยู่กับเจ้า 2เมื่อเจ้ากำลังจะเข้าสู่สนามรบ ปุโรหิตต้องเข้ามาข้างหน้าและพูดกับกองทัพ 3เขาจะกล่าวกับพวกเขาว่า “จงฟังเถิด โอ อิสราเอล วันนี้พวกเจ้ากำลังเข้าสู่สนามรบกับศัตรูของพวกเจ้า อย่าให้ใจของพวกเจ้าอ่อนแอ อย่ากลัว อย่าตกใจ และอย่าหวาดผวาเพราะพวกเขา 4เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้าทรงไปกับพวกเจ้า เพื่อต่อสู้แทนพวกเจ้ากับศัตรูของพวกเจ้า เพื่อทรงให้ชัยชนะแก่พวกเจ้า” 5นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่จะกล่าวกับกองทัพว่า “มีผู้ใดสร้างบ้านใหม่และยังไม่ได้ทำพิธีอุทิศหรือไม่? ให้เขากลับบ้าน เพราะเขาอาจตายในสนามรบและคนอื่นจะอุทิศมัน 6มีผู้ใดปลูกสวนองุ่นและยังไม่ได้เริ่มเก็บเกี่ยวผลของมันหรือไม่? ให้เขากลับบ้าน เพราะเขาอาจตายในสนามรบและคนอื่นจะเก็บเกี่ยวผลของมัน 7มีผู้ใดได้หมั้นหมายกับหญิงคนหนึ่งและยังไม่ได้แต่งงานกับนางหรือไม่? ให้เขากลับบ้าน เพราะเขาอาจตายในสนามรบและคนอื่นจะแต่งงานกับนาง” 8แล้วเจ้าหน้าที่จะกล่าวต่อกองทัพอีกว่า “มีผู้ใดที่กลัวหรือมีใจอ่อนแอหรือไม่? ให้เขากลับบ้าน เพื่อใจของพี่น้องของเขาจะไม่ละลายเหมือนใจของเขา” 9เมื่อเจ้าหน้าที่ได้กล่าวกับกองทัพเสร็จแล้ว พวกเขาจะแต่งตั้งผู้บัญชาการเพื่อนำกองทัพ 10เมื่อเจ้าเข้าใกล้เมืองหนึ่งเพื่อทำสงครามกับมัน เจ้าจงเสนอสันติแก่เมืองนั้น 11หากพวกเขายอมรับข้อเสนอสันติของเจ้าและเปิดประตู ประชาชนทั้งหมดที่อยู่ในเมืองนั้นจะกลายเป็นแรงงานบังคับเพื่อรับใช้เจ้า 12แต่หากพวกเขาปฏิเสธที่จะทำสันติกับเจ้าและทำสงครามกับเจ้า จงล้อมเมืองนั้น 13เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงมอบเมืองนั้นไว้ในมือของเจ้า เจ้าต้องประหารผู้ชายทุกคนด้วยคมดาบ 14แต่ผู้หญิง เด็ก สัตว์เลี้ยง และทุกสิ่งที่อยู่ในเมือง คือของริบทั้งหมดของเมือง เจ้าอาจเก็บเป็นของริบ และเจ้าจะใช้ของริบจากศัตรูที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงประทานให้เจ้า 15นี่คือวิธีที่เจ้าจะปฏิบัติต่อทุกเมืองที่อยู่ไกลจากเจ้ามาก และที่ไม่ใช่เมืองของชนชาติเหล่านี้ที่อยู่ใกล้ 16อย่างไรก็ตาม ในเมืองของชนชาติเหล่านี้ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้ากำลังประทานเป็นมรดก เจ้าต้องไม่ปล่อยให้สิ่งที่หายใจอยู่รอดชีวิตเลย 17เพราะเจ้าต้องทุ่มถวายพวกเขาเพื่อทำลายอย่างสมบูรณ์ คือคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซีต คนฮีไวต์ และคนเยบุสีต ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงบัญชาเจ้า 18เพื่อพวกเขาจะไม่สอนพวกเจ้าให้ทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งหมดที่พวกเขาทำต่อเทพของพวกเขา และทำให้พวกเจ้าทำบาปต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า 19เมื่อเจ้าล้อมเมืองเป็นเวลายาวนานในขณะที่ต่อสู้กับมันเพื่อยึดมัน เจ้าต้องไม่ทำลายต้นไม้ของเมืองโดยใช้ขวานฟัน เพราะเจ้าสามารถกินผลของมันได้ เจ้าต้องไม่ตัดมันลง ต้นไม้ในทุ่งเป็นมนุษย์หรือ ที่เจ้าจะต้องล้อมพวกมัน? 20แต่เจ้าอาจทำลายต้นไม้ที่เจ้ารู้ว่าไม่เป็นต้นไม้ผล จงใช้ต้นไม้เหล่านั้นสร้างเครื่องล้อมต่อเมืองที่ทำสงครามกับเจ้า จนกว่าเมืองนั้นจะล้มลง