บทที่ 21
1หากพบผู้ใดถูกฆ่า นอนอยู่ในทุ่งในแผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้ากำลังประทานให้เจ้าครอบครอง และไม่ทราบว่าใครเป็นผู้ฆ่าเขา
2ผู้อาวุโสและผู้พิพากษาของเจ้าต้องออกมาและวัดระยะทางจากผู้ถูกฆ่าไปยังเมืองใกล้เคียง
3แล้วผู้อาวุโสของเมืองที่อยู่ใกล้ที่สุดกับผู้ถูกฆ่า จงเอาลูกโคสาวที่ไม่เคยถูกใส่แอกหรือใช้ในการงาน
4ผู้อาวุโสของเมืองนั้นจะนำลูกโคสาวลงไปยังหุบเขาที่มีน้ำไหล ที่ไม่ได้ไถและไม่ได้หว่าน และหักคอของลูกโคสาวที่นั่นใกล้ลำธาร
5และปุโรหิตซึ่งเป็นบุตรของเลวี จะเข้ามาข้างหน้า เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงเลือกพวกเขาให้ปรนนิบัติพระองค์และกล่าวอวยพรในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกข้อพิพาทและคดีทำร้ายร่างกายจะตัดสินตามคำของพวกเขา
6แล้วผู้อาวุโสทั้งหมดของเมืองที่อยู่ใกล้ที่สุดกับผู้ถูกฆ่า จะล้างมือของพวกเขาเหนือลูกโคสาวที่คอหักใกล้ลำธาร
7และพวกเขาจะประกาศว่า “มือของเราไม่ได้หลั่งเลือดนี้ และตาของเราก็ไม่ได้เห็น
8ขอทรงยอมรับการลบบาปนี้ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า สำหรับประชาชนอิสราเอลของพระองค์ที่พระองค์ได้ทรงไถ่ และอย่าทรงให้การหลั่งเลือดบริสุทธิ์ตกอยู่ในท่ามกลางประชาชนอิสราเอลของพระองค์” และการหลั่งเลือดจะได้รับการลบบาป
9ดังนั้น เจ้าจะกำจัดความผิดของการหลั่งเลือดบริสุทธิ์ออกจากท่ามกลางเจ้า เพราะเจ้าได้ทำสิ่งที่ตรงในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า
10เมื่อเจ้าออกไปทำสงครามต่อต้านศัตรูของเจ้า และองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงมอบพวกเขาไว้ในมือของเจ้า และเจ้าจับพวกเขาเป็นเชลย
11หากเจ้าเห็นผู้หญิงงามในท่ามกลางพวกเขา และเจ้าผูกพันใจในนางและต้องการนางเป็นภรรยา
12เจ้าจะนำนางเข้ามาในบ้านของเจ้า นางต้องโกนผม ตัดเล็บ
13และถอดเสื้อผ้าของการเป็นเชลยออก หลังจากนางอาศัยอยู่ในบ้านของเจ้าครบหนึ่งเดือนและไว้ทุกข์ให้บิดามารดาของนาง เจ้าอาจมีความสัมพันธ์กับนางและเป็นสามีของนาง และนางจะเป็นภรรยาของเจ้า
14และหากเจ้าไม่พอใจในนาง เจ้าต้องปล่อยนางให้ไปที่ใดก็ตามที่นางต้องการ แต่เจ้าต้องไม่ขายนางเพื่อเงินหรือปฏิบัติต่อนางเหมือนทาส เพราะเจ้าได้ทำให้นางเสียเกียรติ
15หากผู้ชายมีภรรยาสองคน คนหนึ่งเป็นที่รักและอีกคนไม่เป็นที่รัก และทั้งสองให้กำเนิดบุตรชายแก่เขา คือภรรยาที่รักและภรรยาที่ไม่เป็นที่รัก แต่ภรรยาที่ไม่เป็นที่รักมีบุตรหัวปี
16เมื่อชายผู้นั้นมอบมรดกของตนแก่บุตรของตน เขาต้องไม่แต่งตั้งบุตรของภรรยาที่รักให้เป็นบุตรหัวปีเหนือบุตรของภรรยาที่ไม่เป็นที่รักผู้เป็นหัวปีจริง
17แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เขาต้องยอมรับบุตรหัวปี คือบุตรของภรรยาที่ไม่เป็นที่รักของเขา โดยให้ส่วนสองเท่าของทุกสิ่งที่เขามี เพราะบุตรนั้นเป็นผลแรกของกำลังของบิดาของเขา สิทธิของบุตรหัวปีเป็นของเขา
18หากผู้ชายมีบุตรที่ดื้อรั้นและกบฏ ผู้ไม่เชื่อฟังบิดามารดาของเขาและไม่ฟังพวกเขาแม้เมื่อถูกตี
19บิดามารดาของเขาจะจับเขาและนำเขาออกไปยังผู้อาวุโสของเมืองของเขา ที่ประตูของถิ่นของเขา
20และพวกเขาจะกล่าวกับผู้อาวุโสว่า “บุตรของเราคนนี้ดื้อรั้นและกบฏ เขาไม่เชื่อฟังเรา เขาเป็นคนตะกละและคนขี้เมา”
21แล้วชายทั้งหมดในเมืองของเขาจะเอาก้อนหินขว้างเขาให้ตาย ดังนั้นเจ้าต้องกำจัดความชั่วร้ายออกจากท่ามกลางเจ้า และอิสราเอลทั้งหมดจะได้ยินและเกรงกลัว
22หากผู้ชายได้ทำบาปที่สมควรตาย และเขาถูกประหารชีวิต และเจ้าแขวนศพของเขาบนต้นไม้
23เจ้าต้องไม่ให้ศพของเขาค้างคืนบนต้นไม้ แต่เจ้าต้องแน่ใจว่าได้ฝังเขาในวันนั้น เพราะผู้ใดที่ถูกแขวนบนต้นไม้อยู่ภายใต้คำสาปแช่งของพระเจ้า เจ้าต้องไม่ทำให้แผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้ากำลังประทานเป็นมรดกให้เจ้านั้นเป็นมลทิน
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.