เฉลยธรรมบัญญัติ 8

1พวกเจ้าจะต้องระมัดระวังที่จะปฏิบัติตามบัญญัติทุกข้อที่ข้าพเจ้ากำลังให้แก่พวกเจ้าในวันนี้ เพื่อพวกเจ้าจะมีชีวิตและทวีคูณ และเข้าครอบครองแผ่นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงปฏิญาณว่าจะประทานให้แก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า 2จงระลึกว่าสี่สิบปีนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าได้ทรงนำเจ้าตลอดทางในถิ่นทุรกันดาร เพื่อพระองค์จะทรงทำให้เจ้าถ่อมตนและทดสอบเจ้า เพื่อทรงทราบสิ่งที่อยู่ในใจของเจ้าว่าเจ้าจะรักษาบัญญัติของพระองค์หรือไม่ 3พระองค์ทรงทำให้เจ้าถ่อมตน และในความหิวของเจ้า พระองค์ทรงประทานมานนาให้เจ้ากิน ซึ่งเจ้าและบรรพบุรุษของเจ้าไม่เคยรู้จัก เพื่อเจ้าจะเข้าใจว่ามนุษย์ไม่ได้มีชีวิตอยู่ด้วยขนมปังเพียงอย่างเดียว แต่ด้วยทุกถ้อยคำที่ออกจากพระโอษฐ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า 4เสื้อผ้าของเจ้าไม่ขาด และเท้าของเจ้าไม่บวมตลอดสี่สิบปีนี้ 5ดังนั้น จงรู้ในใจของเจ้าว่า เหมือนกับที่ชายตีสอนบุตรของตน องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าก็ทรงตีสอนเจ้า 6ดังนั้น เจ้าจะรักษาบัญญัติขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า โดยดำเนินในทางของพระองค์และเกรงกลัวพระองค์ 7เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้ากำลังนำเจ้าเข้าไปในแผ่นดินอันดี เป็นแผ่นดินของลำธาร น้ำพุ และตาน้ำที่ไหลผ่านหุบเขาและภูเขา 8เป็นแผ่นดินของข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ เถาองุ่น ต้นมะเดื่อ และทับทิม เป็นแผ่นดินของน้ำมันมะกอกและน้ำผึ้ง 9เป็นแผ่นดินที่เจ้าจะกินอาหารโดยไม่ขาดแคลน ที่เจ้าจะไม่ขาดสิ่งใด เป็นแผ่นดินที่หินของมันเป็นเหล็ก และจากภูเขาของมันเจ้าจะขุดทองแดงได้ 10เมื่อเจ้ากินและอิ่ม เจ้าจะถวายพระพรแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าสำหรับแผ่นดินอันดีที่พระองค์ทรงประทานให้แก่เจ้า 11จงระมัดระวัง อย่าลืมองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า โดยการไม่รักษาบัญญัติ คำตัดสิน และข้อกำหนดของพระองค์ที่ข้าพเจ้ากำลังให้แก่เจ้าในวันนี้ 12มิฉะนั้น เมื่อเจ้ากินและอิ่ม เมื่อเจ้าสร้างบ้านที่ดีและอาศัยอยู่ 13และเมื่อฝูงโคและฝูงแกะของเจ้าเพิ่มขึ้นมาก เงินและทองของเจ้าทวีคูณ และทุกสิ่งที่เป็นของเจ้าทวีคูณ 14ในเวลานั้น ใจของเจ้าจะหยิ่ง และเจ้าจะลืมองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงนำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ คือออกจากบ้านแห่งความเป็นทาส 15พระองค์ทรงนำเจ้าผ่านถิ่นทุรกันดารกว้างใหญ่และน่าหวาดกลัว ซึ่งมีงูพิษและแมงป่อง เป็นแผ่นดินกระหายและไร้น้ำ พระองค์ทรงนำน้ำให้เจ้าจากศิลาที่แข็ง 16พระองค์ทรงเลี้ยงเจ้าในถิ่นทุรกันดารด้วยมานนาที่บรรพบุรุษของเจ้าไม่เคยรู้จัก เพื่อทรงทำให้เจ้าถ่อมตนและทดสอบเจ้า เพื่อในที่สุดพระองค์จะทรงทำให้เจ้ารุ่งเรือง 17เจ้าอาจพูดในใจของเจ้าว่า “อำนาจและกำลังของมือข้าได้ทำให้เกิดทรัพย์สมบัตินี้แก่ข้า” 18แต่จงระลึกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าทรงเป็นผู้ที่ประทานกำลังให้เจ้าสร้างทรัพย์สมบัติ เพื่อทรงยืนยันพันธสัญญาของพระองค์ที่ทรงปฏิญาณกับบรรพบุรุษของเจ้า ดังเช่นทุกวันนี้ 19ถ้าเจ้าลืมองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้าและไปตามพระอื่นใดเพื่อนมัสการและกราบไหว้พวกเขา ข้าพเจ้าเป็นพยานต่อต้านพวกเจ้าในวันนี้ว่าพวกเจ้าจะพินาศแน่นอน 20เหมือนชนชาติที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำลายต่อหน้าพวกเจ้า พวกเจ้าก็จะพินาศเช่นนั้นถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเจ้า