ปัญญาจารย์ 5

1อย่าให้ปากของเจ้าด่วนพูด และอย่าให้ใจของเจ้ารีบร้อนเอ่ยถ้อยคำต่อพระเจ้า เพราะพระเจ้าทรงสถิตในสวรรค์ ส่วนเจ้าอยู่บนแผ่นดินโลก เหตุฉะนั้นจงให้ถ้อยคำของเจ้ามีน้อย 2เพราะความฝันมาพร้อมกับภารกิจมากมาย และเสียงของคนโง่มาพร้อมกับถ้อยคำมากมาย 3เมื่อเจ้าปฏิญาณต่อพระเจ้า อย่าชักช้าที่จะทำให้สำเร็จ เพราะพระองค์ไม่พอพระทัยในคนโง่ สิ่งที่เจ้าปฏิญาณไว้ จงทำให้สำเร็จ 4ไม่ปฏิญาณเลยก็ดีกว่าปฏิญาณแล้วไม่ทำให้สำเร็จ 5อย่าให้ปากของเจ้านำตัวเจ้าเข้าสู่บาป และอย่าพูดต่อหน้าทูตนั้นว่า “นั่นเป็นความพลั้งเผลอ” เหตุใดจะให้พระเจ้าทรงพระพิโรธต่อเสียงของเจ้า และทรงทำลายผลงานแห่งมือของเจ้าเล่า 6เพราะความฝันมากมายนำมาซึ่งความไร้แก่นสาร ถ้อยคำมากมายก็เช่นกัน เหตุฉะนั้น จงยำเกรงพระเจ้า 7ถ้าเจ้าเห็นการบีบบังคับคนยากจน และการบิดเบือนความยุติธรรมและความชอบธรรมในแว่นแคว้น ก็อย่าประหลาดใจกับเรื่องนั้น เพราะผู้สูงกว่าเฝ้าดูผู้สูงอยู่ และยังมีผู้สูงกว่าอยู่เหนือพวกเขาอีก 8ประโยชน์ของแผ่นดินก็เป็นของคนทั้งปวง กษัตริย์เองก็ได้ประโยชน์จากไร่นา 9คนรักเงินไม่เคยอิ่มด้วยเงิน และคนรักทรัพย์สมบัติก็ไม่เคยอิ่มด้วยรายได้ นี่ก็ไร้แก่นสารเช่นกัน 10เมื่อของดีเพิ่มขึ้น คนกินก็เพิ่มขึ้น แล้วเจ้าของจะได้ประโยชน์อันใด นอกจากได้ชมด้วยตาของตน 11การหลับของคนทำงานนั้นหวานชื่น ไม่ว่าเขาจะกินน้อยหรือกินมาก แต่ความอิ่มล้นของคนมั่งมีกลับไม่ยอมให้เขาหลับ 12มีความเลวร้ายอันน่าสลดที่ข้าพเจ้าเห็นภายใต้ดวงอาทิตย์ คือความมั่งคั่งที่เจ้าของสะสมไว้จนเป็นภัยแก่ตนเอง 13และความมั่งคั่งนั้นก็สูญสิ้นไปในกิจการที่ล้มเหลว เมื่อเขามีบุตรชาย ก็ไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่ในมือของเขา 14เขาออกมาจากครรภ์มารดาอย่างไร เขาก็จะจากไปอย่างเปลือยเปล่าเหมือนตอนที่เขามาอย่างนั้น เขาจะเอาสิ่งใดจากการตรากตรำติดมือไปไม่ได้เลย 15นี่ก็เป็นความเลวร้ายอันน่าสลดเช่นกัน เขามาอย่างไรก็จะไปอย่างนั้น แล้วเขาได้ประโยชน์อะไรจากการตรากตรำเพื่อลม 16ตลอดวันคืนของเขา เขากินอยู่ในความมืด พร้อมด้วยความโทมนัสมากมาย ความเจ็บไข้ และความขุ่นเคือง 17ดูเถิด สิ่งที่ข้าพเจ้าเห็นว่าดีและงดงามคือ การกิน การดื่ม และการชื่นชมกับสิ่งดีในการตรากตรำทั้งสิ้น ที่เขาตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์ ตลอดชั่ววันเวลาอันน้อยนิดแห่งชีวิตที่พระเจ้าประทานแก่เขา เพราะนี่เป็นส่วนแบ่งของเขา 18ยิ่งกว่านั้น มนุษย์ทุกคนที่พระเจ้าประทานความมั่งคั่งและทรัพย์สมบัติให้ และทรงให้เขามีอำนาจที่จะกินจากสิ่งเหล่านั้น รับส่วนแบ่งของตน และชื่นชมยินดีในการตรากตรำของตน นี่เป็นของประทานจากพระเจ้า 19เพราะเขาจะไม่ค่อยคิดถึงวันคืนแห่งชีวิตของตน เพราะพระเจ้าทรงให้เขาสาละวนอยู่กับความชื่นชมยินดีในใจของเขา

บทที่ 5