บทที่ 7

1กษัตริย์กับฮามานจึงเสด็จไปร่วมงานเลี้ยงกับพระนางเอสเธอร์พระราชินี

2ขณะดื่มเหล้าองุ่นในวันที่สองนั้น กษัตริย์ก็ตรัสถามอีกว่า “พระนางเอสเธอร์ คำทูลขอของเจ้าคืออะไร ก็จะประทานให้ และคำร้องขอของเจ้าเล่า แม้ถึงครึ่งราชอาณาจักรก็จะกระทำตาม”

3พระนางเอสเธอร์พระราชินีทูลตอบว่า “ข้าแต่กษัตริย์ หากหม่อมฉันเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ และหากเป็นที่พอพระทัยพระองค์ ขอโปรดประทานชีวิตของหม่อมฉันตามคำทูลขอ และชนชาติของหม่อมฉันตามคำร้องขอด้วยเถิด

4เพราะหม่อมฉันกับชนชาติของหม่อมฉันถูกขายให้แก่การทำลาย สังหาร และล้างผลาญ หากเพียงแต่ถูกขายเป็นทาสชายหญิง หม่อมฉันก็คงนิ่งเงียบไว้ เพราะความทุกข์ร้อนเช่นนั้นไม่คุ้มที่จะรบกวนกษัตริย์”

5กษัตริย์อาหสุเอรัสจึงตรัสถามพระนางเอสเธอร์พระราชินีว่า “ผู้นั้นเป็นใคร และอยู่ที่ไหน คือผู้ที่บังอาจคิดทำเช่นนี้”

6พระนางเอสเธอร์ทูลว่า “ศัตรูและปฏิปักษ์ก็คือฮามานคนชั่วร้ายผู้นี้” ฮามานก็ตกใจกลัวยิ่งนักต่อพระพักตร์กษัตริย์และพระราชินี

7กษัตริย์ทรงลุกขึ้นด้วยพระพิโรธ เสด็จจากงานเลี้ยงเหล้าองุ่นออกไปยังพระราชอุทยาน ส่วนฮามานยังคงอยู่เพื่อทูลขอชีวิตจากพระนางเอสเธอร์พระราชินี เพราะเห็นว่ากษัตริย์ทรงตัดสินพระทัยจะลงโทษเขาแล้ว

8เมื่อกษัตริย์เสด็จกลับจากพระราชอุทยานมายังห้องงานเลี้ยงเหล้าองุ่น ก็ทอดพระเนตรเห็นฮามานซบตัวลงบนพระแท่นที่พระนางเอสเธอร์ประทับอยู่ กษัตริย์จึงตรัสว่า “เขาถึงกับจะข่มเหงพระราชินีต่อหน้าเราในวังนี้เชียวหรือ” ทันทีที่ถ้อยคำหลุดจากพระโอษฐ์ พวกข้าราชบริพารก็คลุมหน้าฮามานไว้

9ฮารโบนา ขันทีคนหนึ่งที่รับใช้ต่อพระพักตร์กษัตริย์ทูลว่า “ดูเถิด ที่บ้านของฮามานมีตะแลงแกงสูงห้าสิบศอก ซึ่งฮามานสร้างไว้สำหรับโมรเดคัย ผู้ที่ทูลรายงานช่วยชีวิตกษัตริย์” กษัตริย์จึงตรัสว่า “จงแขวนฮามานบนตะแลงแกงนั้น”

10เขาทั้งหลายจึงแขวนฮามานบนตะแลงแกงที่เขาเตรียมไว้สำหรับโมรเดคัย แล้วพระพิโรธของกษัตริย์ก็สงบลง

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.