บทที่ 8

1ในวันนั้นเอง กษัตริย์อาหสุเอรัสพระราชทานบ้านเรือนของฮามานศัตรูของชาวยิวแก่พระนางเอสเธอร์พระราชินี ส่วนโมรเดคัยก็ได้เข้าเฝ้ากษัตริย์ เพราะเอสเธอร์ได้ทูลให้ทรงทราบว่าเขาเป็นอะไรกับพระนาง

2กษัตริย์ทรงถอดพระธำมรงค์ที่ทรงยึดคืนจากฮามาน พระราชทานแก่โมรเดคัย และเอสเธอร์ก็ทรงตั้งโมรเดคัยให้ดูแลบ้านเรือนของฮามาน

3เอสเธอร์ทูลต่อกษัตริย์อีกครั้ง พลางซบลงแทบพระบาทของพระองค์ ร้องไห้และทูลวิงวอนให้ยับยั้งแผนร้ายของฮามานคนอากาก ที่คิดร้ายต่อชาวยิว

4กษัตริย์ทรงยื่นคทาทองคำแก่เอสเธอร์ พระนางจึงทรงลุกขึ้นยืนต่อพระพักตร์กษัตริย์

5พระนางทูลว่า “หากเป็นที่พอพระทัยกษัตริย์ และหากหม่อมฉันเป็นที่โปรดปรานต่อพระองค์ และหากกษัตริย์เห็นชอบกับเรื่องนี้ และหม่อมฉันเป็นที่พอพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์ ก็ขอให้มีพระราชสาส์นเขียนขึ้นเพื่อยกเลิกหนังสือที่ฮามานบุตรฮัมเมดาธาคนอากากวางแผนเขียนขึ้น เพื่อทำลายล้างชาวยิวในทุกมณฑลของกษัตริย์

6เพราะหม่อมฉันจะทนเห็นภัยพิบัติที่จะเกิดแก่ชนชาติของหม่อมฉันได้อย่างไร และจะทนเห็นความพินาศของวงศ์ตระกูลของหม่อมฉันได้อย่างไร”

7กษัตริย์อาหสุเอรัสจึงตรัสแก่พระนางเอสเธอร์พระราชินีและโมรเดคัยคนยิวว่า “ดูเถิด เราได้ยกบ้านเรือนของฮามานให้แก่เอสเธอร์แล้ว และตัวเขาก็ถูกแขวนบนตะแลงแกง เพราะเขาคิดทำร้ายชาวยิว

8บัดนี้พวกเจ้าจงเขียนคำสั่งเรื่องชาวยิวตามที่เห็นชอบ ในนามของกษัตริย์ และประทับตราด้วยพระธำมรงค์ของกษัตริย์ เพราะหนังสือที่เขียนในนามของกษัตริย์และประทับด้วยพระธำมรงค์ของกษัตริย์แล้วนั้น จะเพิกถอนไม่ได้”

9ครั้งนั้น ในวันที่ยี่สิบสามของเดือนที่สาม คือเดือนสิวัน บรรดาอาลักษณ์หลวงก็ถูกเรียกมา และเขียนพระราชสาส์นตามทุกสิ่งที่โมรเดคัยสั่ง ไปยังชาวยิว และไปยังบรรดาสมุหเทศาภิบาล ผู้ว่าราชการ และเจ้านายของมณฑลทั้งหนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ด ตั้งแต่อินเดียจรดคูช ถึงแต่ละมณฑลตามอักษรของตน แต่ละชนชาติตามภาษาของตน และถึงชาวยิวตามอักษรและภาษาของพวกเขาเอง

10โมรเดคัยเขียนในพระนามของกษัตริย์อาหสุเอรัส และประทับตราด้วยพระธำมรงค์ของกษัตริย์ แล้วส่งพระราชสาส์นไปโดยผู้ส่งสารที่ขี่ม้าเร็วของหลวง อันเป็นม้าพันธุ์ดีจากคอกม้าหลวง

11พระราชสาส์นนั้นระบุว่า กษัตริย์ทรงอนุญาตให้ชาวยิวในทุกเมืองรวมตัวกันและป้องกันชีวิตของตน ให้ทำลาย สังหาร และล้างผลาญกองกำลังของชนชาติหรือมณฑลใด ๆ ที่ยกมาทำร้ายพวกเขา รวมทั้งเด็กและสตรี และให้ริบข้าวของของพวกเขาเป็นของกลาง

12ในวันเดียวทั่วทุกมณฑลของกษัตริย์อาหสุเอรัส คือวันที่สิบสามของเดือนที่สิบสอง คือเดือนอาดาร์

13สำเนาของพระราชสาส์นนั้นจะถูกออกเป็นกฎหมายในทุกมณฑล และเปิดเผยแก่ชนทุกชาติ เพื่อให้ชาวยิวเตรียมพร้อมสำหรับวันนั้น ที่จะแก้แค้นศัตรูของตน

14บรรดาผู้ส่งสารที่ขี่ม้าเร็วของหลวงก็รีบเร่งออกไปตามพระบัญชาของกษัตริย์ และมีการประกาศพระราชกฤษฎีกานั้นในป้อมเมืองสุสาด้วย

15โมรเดคัยออกไปจากพระพักตร์กษัตริย์ สวมอาภรณ์อย่างราชาสีฟ้าและสีขาว มีมงกุฎทองคำขนาดใหญ่ และเสื้อคลุมผ้าป่านเนื้อดีสีม่วง ฝ่ายเมืองสุสาก็โห่ร้องด้วยความยินดี

16สำหรับชาวยิว เวลานั้นเป็นเวลาแห่งความสว่าง ความยินดี ความเปรมปรีดิ์ และเกียรติยศ

17ในทุกมณฑลและทุกเมืองที่พระราชโองการและพระราชกฤษฎีกาของกษัตริย์ไปถึง ก็มีความยินดีและความเปรมปรีดิ์ในหมู่ชาวยิว มีการเลี้ยงฉลองและถือเป็นวันรื่นเริง และชาวแผ่นดินจำนวนมากก็หันมาเข้าเป็นยิว เพราะความเกรงกลัวชาวยิวตกอยู่เหนือพวกเขา

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.