เอเรโมส · Eremos Thai Bible

อพยพ · Exodus

บทที่ 1Chapter 1

ชนอิสราเอลทวีจำนวนในอียิปต์The Israelites Multiply in Egypt

1นี่คือชื่อบุตรของอิสราเอลที่เข้ามาในอียิปต์กับยาโคบ ทุกคนพร้อมครอบครัวของตน

2รูเบน สิเมโอน เลวี และยูดาห์
3อิสสาคาร์ เศบูลุน และเบนยามิน
4ดานและนัฟทาลี กาดและอาเชอร์

5ผู้ที่ออกมาจากเอวของยาโคบทั้งหมดมีเจ็ดสิบคน ส่วนโยเซฟอยู่ในอียิปต์อยู่แล้ว

6ต่อมา โยเซฟตาย พร้อมพี่น้องทั้งหมดของเขา และคนรุ่นนั้นทั้งหมด 7แต่บุตรของอิสราเอลก็เกิดผล แพร่พันธุ์ ทวีคูณ และมีกำลังมากขึ้นยิ่งนัก จนแผ่นดินเต็มไปด้วยพวกเขา

การกดขี่โดยกษัตริย์องค์ใหม่Oppression by a New King

8ต่อมา กษัตริย์องค์ใหม่ทรงขึ้นครองอียิปต์ พระองค์ไม่ทรงรู้จักโยเซฟ 9พระองค์ตรัสกับชนชาติของพระองค์ว่า “ดูเถิด ชนชาติของบุตรอิสราเอลมีจำนวนมากและเข้มแข็งกว่าเรา 10มาเถิด เราจงใช้กลอุบายต่อพวกเขา เพื่อมิให้พวกเขาทวีคูณยิ่งขึ้น และถ้ามีสงครามเกิดขึ้น พวกเขาจะเข้าร่วมกับศัตรูของเรา ต่อสู้กับเรา แล้วออกจากแผ่นดินไป”

11เพราะฉะนั้นพวกอียิปต์ตั้งหัวหน้าใช้แรงงานเหนือพวกเขา เพื่อกดขี่พวกเขาด้วยการบังคับแบกหามอันหนักหน่วง พวกเขาสร้างเมืองคลังสำหรับฟาโรห์ คือปิธมและรามเสส 12แต่ยิ่งกดขี่พวกเขาเท่าใด พวกเขาก็ยิ่งทวีคูณและแพร่กระจายมากเท่านั้น ชาวอียิปต์จึงรู้สึกหวาดกลัวบุตรของอิสราเอล

13ชาวอียิปต์บังคับใช้บุตรของอิสราเอลอย่างโหดร้าย 14พวกเขาทำให้ชีวิตของพวกเขาขมขื่นด้วยงานหนัก ทั้งงานปูนและงานอิฐ และงานทุกอย่างในไร่นา การงานทั้งหมดที่พวกเขาบังคับให้พวกเขาทำล้วนโหดร้าย

15ครั้งนั้นกษัตริย์อียิปต์ตรัสกับหมอตำแยของฮีบรู คนหนึ่งชื่อชิฟราห์ อีกคนหนึ่งชื่อปูอาห์ 16พระองค์ตรัสว่า “เมื่อพวกเจ้าทำคลอดให้หญิงฮีบรู และเห็นพวกนางบนแท่นคลอด ถ้าเป็นเด็กชาย จงฆ่าเขาเสีย แต่ถ้าเป็นเด็กหญิงก็ให้รอดชีวิต”

17แต่หมอตำแยทั้งสองยำเกรงพระเจ้า จึงไม่ทำตามที่กษัตริย์อียิปต์ตรัสสั่งพวกนาง พวกนางจึงปล่อยให้เด็กชายมีชีวิตอยู่ 18กษัตริย์อียิปต์จึงทรงเรียกหมอตำแยทั้งสองมาและตรัสกับพวกนางว่า “เหตุใดพวกเจ้าจึงทำเช่นนี้ ปล่อยให้เด็กชายมีชีวิตอยู่”

19หมอตำแยทูลฟาโรห์ว่า “หญิงฮีบรูไม่เหมือนหญิงอียิปต์ พวกนางแข็งแรง ก่อนที่หมอตำแยมาถึงพวกนางก็คลอดแล้ว”

20พระเจ้าจึงทรงดีต่อหมอตำแย และชนชาตินั้นก็ทวีคูณและเข้มแข็งยิ่งขึ้น 21เพราะหมอตำแยยำเกรงพระเจ้า พระองค์ทรงประทานครอบครัวให้แก่พวกนาง

22ฟาโรห์จึงทรงบัญชาแก่ประชาชนทั้งหมดของพระองค์ว่า “จงโยนบุตรชายทุกคนที่เกิดมาลงในแม่น้ำไนล์ แต่บุตรหญิงทุกคนจงให้รอดชีวิต”

← อพยพบทที่ 2 →