บทที่ 22

1ถ้าจับขโมยได้ขณะกำลังเข้าไปทุบบ้านและถูกตีจนตาย จะไม่มีความผิดเรื่องการนองเลือดสำหรับการตายนั้น

2แต่ถ้าดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วในกรณีนั้น จะมีความผิดเรื่องการนองเลือดสำหรับการตายนั้น ขโมยต้องชดใช้เต็มจำนวน ถ้าเขาไม่มีอะไร เขาจะถูกขายเพราะการลักทรัพย์ของตน

3แต่ถ้าสิ่งที่ลักมานั้นพบอยู่ในมือของขโมยขณะยังเป็น ไม่ว่าจะเป็นวัว ลา หรือแกะ เขาต้องชดใช้เป็นสองเท่า

4ถ้าชายให้สัตว์เลี้ยงกินหญ้าในทุ่งหรือสวนองุ่น และปล่อยให้สัตว์ออกไปกินในทุ่งของคนอื่น เขาต้องชดใช้จากส่วนที่ดีที่สุดของทุ่งหรือสวนองุ่นของตน

5ถ้าไฟลุกขึ้นและลามไปยังพุ่มหนาม ทำให้กองข้าวหรือข้าวที่ยังยืนต้น หรือทั้งทุ่งถูกเผา ผู้ที่จุดไฟนั้นต้องชดใช้เต็มจำนวน

6ถ้าชายฝากเงินหรือสิ่งของให้เพื่อนบ้านดูแล และของถูกขโมยไปจากบ้านของเพื่อนบ้านนั้น ขโมยถ้าจับได้ ต้องชดใช้เป็นสองเท่า

7ถ้าจับขโมยไม่ได้ เจ้าของบ้านต้องไปต่อหน้าผู้ตัดสินเพื่อพิจารณาว่าเขาได้เอาทรัพย์สินของเพื่อนบ้านหรือไม่

8ในทุกกรณีของการครอบครองโดยผิดกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นวัว ลา แกะ เสื้อผ้า หรือสิ่งของหายใด ๆ ที่มีคนอ้างว่า ‘สิ่งนี้เป็นของข้าพเจ้า’ ทั้งสองฝ่ายต้องนำเรื่องไปต่อหน้าผู้ตัดสิน ผู้ที่ผู้ตัดสินพิพากษาว่ามีความผิด ต้องชดใช้เป็นสองเท่าให้แก่เพื่อนบ้าน

9ถ้าชายฝากลา วัว แกะ หรือสัตว์อื่นใดให้เพื่อนบ้านดูแล แต่สัตว์นั้นตาย บาดเจ็บ หรือถูกขโมยไปขณะไม่มีคนเห็น

10ต้องทำคำสาบานต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าระหว่างทั้งสองฝ่าย เพื่อพิจารณาว่าเขาเอาทรัพย์สินของเพื่อนบ้านหรือไม่ เจ้าของต้องยอมรับคำสาบาน และไม่เรียกร้องการชดใช้

11แต่ถ้าสัตว์ถูกขโมยไปจากเขา เขาต้องชดใช้ให้เจ้าของ

12ถ้าสัตว์ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เขาจะนำมันมาเป็นพยานหลักฐาน เขาไม่ต้องชดใช้สำหรับซากที่ถูกฉีก

13ถ้าชายยืมสัตว์จากเพื่อนบ้าน และสัตว์นั้นบาดเจ็บหรือตายขณะเจ้าของไม่อยู่ เขาต้องชดใช้เต็มจำนวน

14ถ้าเจ้าของอยู่ด้วย ไม่ต้องชดใช้ ถ้าสัตว์นั้นเช่ามา ค่าเช่าครอบคลุมการสูญเสียแล้ว

15ถ้าชายล่อลวงหญิงพรหมจารีที่ยังไม่ได้หมั้น และนอนกับเธอ เขาต้องจ่ายค่าสินสอดเต็มจำนวนเพื่อนางเป็นภรรยาของตน

16ถ้าบิดาของเธอปฏิเสธอย่างเด็ดขาดที่จะมอบนางให้แก่เขา ชายคนนั้นยังต้องจ่ายเงินเทียบเท่าสินสอดของหญิงพรหมจารี

17เจ้าจะต้องไม่ให้หญิงผู้ทำคาถาอาคมมีชีวิตอยู่

18ผู้ใดร่วมเพศกับสัตว์ ต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน

19ถ้าผู้ใดถวายเครื่องบูชาให้แก่พระอื่นใดนอกจากองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เดียว ผู้นั้นต้องถูกแยกออกเพื่อการทำลาย

20เจ้าจะต้องไม่ขูดรีดหรือกดขี่คนต่างด้าวที่อยู่อาศัย เพราะพวกเจ้าเคยเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดินอียิปต์

21เจ้าจะต้องไม่กดขี่หญิงม่ายและเด็กกำพร้าใด ๆ

22ถ้าเจ้ากดขี่พวกเขา และพวกเขาร้องทูลต่อเราในความทุกข์ เราจะฟังเสียงร้องของพวกเขาอย่างแน่นอน

23ความโกรธของเราจะลุกขึ้น และเราจะฆ่าพวกเจ้าด้วยดาบ ภรรยาของพวกเจ้าจะกลายเป็นหญิงม่าย และบุตรของพวกเจ้าจะกลายเป็นเด็กกำพร้า

24ถ้าเจ้าให้เงินยืมแก่ชนชาติของเราในหมู่พวกเจ้าที่ยากจน เจ้าจะต้องไม่ทำตัวเป็นเจ้าหนี้ต่อเขา ไม่ต้องเรียกเก็บดอกเบี้ยจากเขา

25ถ้าเจ้าเอาเสื้อคลุมของเพื่อนบ้านเป็นของจำนำ จงคืนให้เขาก่อนดวงอาทิตย์ตก

26เพราะเสื้อคลุมเป็นสิ่งเดียวที่เขามีปกคลุมร่างกาย ในอะไรเขาจะนอน ถ้าเขาร้องทูลต่อเรา เราจะฟัง เพราะเราเป็นผู้มีพระเมตตา

27เจ้าจะต้องไม่หมิ่นประมาทพระเจ้าหรือสาปแช่งผู้ปกครองของชนชาติเจ้า

28เจ้าจะต้องไม่ยับยั้งเครื่องบูชาจากยุ้งฉางหรือบ่อบีบของเจ้า เจ้าต้องมอบบุตรชายหัวปีของเจ้าให้แก่เรา

29เจ้าจะทำเช่นเดียวกันกับวัวและแกะของเจ้า ให้พวกมันอยู่กับแม่เป็นเวลาเจ็ดวัน แต่ในวันที่แปดเจ้าต้องมอบให้แก่เรา

30พวกเจ้าจะเป็นชนชาติบริสุทธิ์ของเรา พวกเจ้าจะต้องไม่กินเนื้อของสัตว์ที่ถูกฉีกพบในทุ่ง พวกเจ้าจะโยนทิ้งให้สุนัข

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.