บทที่ 5
1ต่อมา โมเสสและอาโรนเข้าไปเฝ้าฟาโรห์ และทูลว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘จงปล่อยชนชาติของเราไป เพื่อพวกเขาจะได้จัดเทศกาลให้แก่เราในถิ่นทุรกันดาร’”
2ฟาโรห์ตรัสว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าคือใคร เราจึงควรเชื่อฟังเสียงของพระองค์ที่จะปล่อยอิสราเอลไป เราไม่รู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้า และเราจะไม่ปล่อยอิสราเอลไป”
3พวกเขาทูลว่า “พระเจ้าของชาวฮีบรูได้พบกับเรา ขอให้เราไปในถิ่นทุรกันดารเป็นระยะทางสามวันเพื่อถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเรา มิฉะนั้นพระองค์อาจจะทรงลงโทษเราด้วยโรคระบาดหรือดาบ”
4กษัตริย์อียิปต์ตรัสกับพวกเขาว่า “โมเสสและอาโรน เหตุใดเจ้าจึงดึงชนชาตินั้นออกจากงานของพวกเขา จงไปทำงานหนักของพวกเจ้าเถิด”
5ฟาโรห์ตรัสว่า “ดูเถิด ชนชาติของแผ่นดินมีจำนวนมากในเวลานี้แล้ว เจ้ายังจะให้พวกเขาหยุดงานหนักของพวกเขาอีก”
6ในวันเดียวกันนั้น ฟาโรห์ทรงบัญชาหัวหน้าใช้แรงงานเหนือชนชาตินั้นและหัวหน้างานของพระองค์ว่า
7“พวกเจ้าจะไม่ให้ฟางแก่ชนชาตินั้นเพื่อทำอิฐเหมือนแต่ก่อนอีก พวกเขาต้องไปเก็บฟางเองด้วยตัวพวกเขา
8แต่จงเรียกร้องจำนวนอิฐเท่าเดิมจากพวกเขาเหมือนแต่ก่อน อย่าลด เพราะพวกเขาเกียจคร้าน ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงร้องว่า ‘ขอให้พวกเราไปถวายเครื่องบูชาแก่พระเจ้าของพวกเรา’
9จงให้งานหนักขึ้นแก่ชายเหล่านั้น เพื่อพวกเขาจะได้ทำงาน และไม่ให้สนใจคำโกหก”
10หัวหน้าใช้แรงงานและหัวหน้างานของชนชาตินั้นจึงออกไปกล่าวกับชนชาติว่า “ฟาโรห์ตรัสดังนี้ว่า ‘เราจะไม่ให้ฟางแก่พวกเจ้าอีก
11พวกเจ้าจงไปหาฟางเอาเองจากที่ใดก็ตามที่หาได้ แต่งานหนักของพวกเจ้าจะไม่ลดลงเลย’”
12ชนชาตินั้นจึงกระจายไปทั่วแผ่นดินอียิปต์เพื่อเก็บตอข้าวมาทำฟาง
13หัวหน้าใช้แรงงานเร่งรัดพวกเขาว่า “จงทำงานของพวกเจ้าให้ครบในแต่ละวัน เหมือนเมื่อมีฟาง”
14หัวหน้างานของบุตรอิสราเอลที่หัวหน้าใช้แรงงานของฟาโรห์ตั้งเหนือพวกเขาก็ถูกตี เขาถามว่า “เหตุใดพวกเจ้าไม่ทำอิฐครบจำนวนเหมือนแต่ก่อน ไม่ว่าเมื่อวานหรือวันนี้”
15หัวหน้างานของบุตรอิสราเอลจึงเข้าไปร้องทูลฟาโรห์ว่า “เหตุใดพระองค์จึงทรงปฏิบัติต่อผู้รับใช้ของพระองค์เช่นนี้
16ไม่มีฟางให้แก่ผู้รับใช้ของพระองค์ แต่พวกเขายังกล่าวกับเราว่า ‘จงทำอิฐ’ ดูเถิด ผู้รับใช้ของพระองค์ถูกตี แต่ความผิดอยู่ที่ชนชาติของพระองค์เอง”
17ฟาโรห์ตรัสว่า “พวกเจ้าเกียจคร้าน เกียจคร้าน นั่นแหละจึงพูดว่า ‘ขอให้พวกเราไปถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า’
18บัดนี้ จงไปทำงาน ฟางจะไม่ถูกให้แก่พวกเจ้า แต่พวกเจ้าจะต้องส่งอิฐครบจำนวน”
19หัวหน้างานของบุตรอิสราเอลก็เห็นว่าตนตกอยู่ในความลำบาก เมื่อมีคำว่า “พวกเจ้าจะไม่ลดอิฐจำนวนประจำวันของพวกเจ้าได้”
20เมื่อพวกเขาออกจากฟาโรห์ พวกเขาก็พบโมเสสและอาโรนที่ยืนรอพบพวกเขาอยู่
21พวกเขากล่าวกับโมเสสและอาโรนว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเห็นพวกท่านและทรงพิพากษา เพราะพวกท่านทำให้พวกเรากลายเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจในสายตาของฟาโรห์และข้าราชการของพระองค์ และได้ใส่ดาบไว้ในมือของพวกเขาเพื่อฆ่าพวกเรา”
22โมเสสกลับมาทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าแต่องค์เจ้านาย เหตุใดพระองค์จึงทรงนำความเดือดร้อนมาให้แก่ชนชาตินี้ เหตุใดพระองค์จึงทรงส่งข้าพระองค์มา
23ตั้งแต่ที่ข้าพระองค์ไปหาฟาโรห์เพื่อพูดในพระนามของพระองค์ เขาก็ได้ทำร้ายชนชาตินี้ และพระองค์ก็ยังไม่ทรงช่วยชนชาติของพระองค์ให้พ้นเลย”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.