บทที่ 7
1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ดูเถิด เราได้ตั้งเจ้าเป็นเหมือนพระเจ้าแก่ฟาโรห์ และอาโรนพี่ของเจ้าจะเป็นผู้พยากรณ์ของเจ้า
2เจ้าจะพูดทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า และอาโรนพี่ของเจ้าจะกล่าวแก่ฟาโรห์ให้ปล่อยบุตรอิสราเอลออกจากแผ่นดินของเขา
3แต่เราจะทำให้ใจของฟาโรห์แข็งกระด้าง และเราจะทวีเครื่องหมายและการมหัศจรรย์ของเราในแผ่นดินอียิปต์
4ฟาโรห์จะไม่ฟังพวกเจ้า เราจะวางมือของเราเหนืออียิปต์ และเราจะนำกองทัพของเรา คือชนชาติของเรา บุตรของอิสราเอล ออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยการพิพากษาอันยิ่งใหญ่
5ชาวอียิปต์จะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเราเหยียดมือของเราออกต่ออียิปต์และนำบุตรอิสราเอลออกมาจากท่ามกลางพวกเขา”
6โมเสสและอาโรนจึงทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาพวกเขา พวกเขาก็ทำอย่างนั้น
7โมเสสมีอายุ 80 ปี และอาโรนมีอายุ 83 ปี เมื่อพวกเขาพูดกับฟาโรห์
8องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
9“เมื่อฟาโรห์ตรัสกับพวกเจ้าว่า ‘จงทำการอัศจรรย์เพื่อพวกเจ้าให้เราดู’ เจ้าจงบอกอาโรนว่า ‘จงเอาไม้เท้าของท่านและโยนต่อหน้าฟาโรห์’ มันจะกลายเป็นงูใหญ่”
10โมเสสและอาโรนจึงไปเฝ้าฟาโรห์ และทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา อาโรนโยนไม้เท้าของเขาต่อหน้าฟาโรห์และข้าราชการของพระองค์ ไม้เท้านั้นก็กลายเป็นงูใหญ่
11ฟาโรห์ก็ทรงเรียกพวกปราชญ์และพวกใช้คาถามา และพวกหมอผีของอียิปต์ก็ทำสิ่งเดียวกันด้วยวิชาคาถาของพวกเขา
12แต่ละคนก็โยนไม้เท้าของตน และไม้เท้าเหล่านั้นก็กลายเป็นงูใหญ่ทั้งหลาย แต่ไม้เท้าของอาโรนกลืนไม้เท้าของพวกเขาเสีย
13แต่ใจของฟาโรห์ก็แข็งกระด้าง และเขาไม่ฟังพวกเขา ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้
14องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ใจของฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาปฏิเสธที่จะปล่อยชนชาตินั้นไป
15จงไปเฝ้าฟาโรห์ในตอนเช้า ดูเถิด เขากำลังออกไปที่แม่น้ำ จงยืนรอเขาที่ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ และเอาไม้เท้าที่กลายเป็นงูนั้นไว้ในมือของเจ้า
16แล้วจงทูลเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของชาวฮีบรู ทรงส่งข้าพเจ้ามาบอกท่านว่า จงปล่อยชนชาติของเราไปเพื่อพวกเขาจะได้นมัสการเราในถิ่นทุรกันดาร แต่ดูเถิด จนบัดนี้ท่านยังไม่ฟัง
17องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า โดยสิ่งนี้ท่านจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ดูเถิด เราจะตีน้ำในแม่น้ำไนล์ด้วยไม้เท้าที่อยู่ในมือของเรา และน้ำจะกลายเป็นเลือด
18ปลาในแม่น้ำไนล์จะตาย แม่น้ำจะมีกลิ่นเหม็น และชาวอียิปต์จะไม่สามารถดื่มน้ำจากแม่น้ำไนล์ได้’”
19องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกอาโรน ‘จงเอาไม้เท้าของท่านและเหยียดมือออกเหนือน้ำในอียิปต์ คือเหนือแม่น้ำของพวกเขา คลองของพวกเขา บึงของพวกเขา และทุกแหล่งน้ำของพวกเขา เพื่อให้พวกมันกลายเป็นเลือด’ จะมีเลือดทั่วแผ่นดินอียิปต์ แม้แต่ในภาชนะไม้และในภาชนะหิน”
20โมเสสและอาโรนทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา อาโรนยกไม้เท้าขึ้นและตีน้ำในแม่น้ำไนล์ต่อหน้าฟาโรห์และข้าราชการของพระองค์ น้ำทั้งหมดในแม่น้ำไนล์ก็กลายเป็นเลือด
21ปลาในแม่น้ำไนล์ตาย แม่น้ำเหม็นจนชาวอียิปต์ไม่สามารถดื่มน้ำจากแม่น้ำได้ มีเลือดทั่วแผ่นดินอียิปต์
22พวกหมอผีของอียิปต์ก็ทำสิ่งเดียวกันด้วยวิชาคาถาของพวกเขา ใจของฟาโรห์ก็แข็งกระด้าง และเขาไม่ฟังโมเสสและอาโรน ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้
23ฟาโรห์ก็ทรงหันกลับและเสด็จเข้าวังของพระองค์ และไม่ได้ใส่ใจในเรื่องนี้
24ชาวอียิปต์ทั้งหมดก็ขุดรอบแม่น้ำไนล์เพื่อหาน้ำดื่ม เพราะพวกเขาไม่สามารถดื่มน้ำจากแม่น้ำไนล์ได้
25เจ็ดวันเต็มผ่านไปหลังจากที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีแม่น้ำไนล์
26องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงเข้าเฝ้าฟาโรห์ และทูลเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า จงปล่อยชนชาติของเราไปเพื่อพวกเขาจะได้นมัสการเรา
27แต่ถ้าท่านปฏิเสธที่จะปล่อยพวกเขาไป ดูเถิด เราจะให้กบลงโทษทั่วทั้งดินแดนของท่าน
28แม่น้ำไนล์จะเต็มไปด้วยกบ พวกมันจะขึ้นมาเข้าในวังของท่าน ในห้องนอนของท่านและบนเตียงของท่าน ในบ้านของข้าราชการของท่านและของชนชาติของท่าน และในเตาอบและในอ่างนวดแป้งของท่าน
29กบจะขึ้นมาบนท่าน บนชนชาติของท่าน และบนข้าราชการทั้งหมดของท่าน’”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.