เอเรโมส · Eremos Thai Bible

อพยพ · Exodus

บทที่ 7Chapter 7

พระเจ้าทรงบัญชาโมเสสและอาโรนGod Commands Moses and Aaron

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ดูเถิด เราได้ตั้งเจ้าเป็นเหมือนพระเจ้าแก่ฟาโรห์ และอาโรนพี่ของเจ้าจะเป็นผู้พยากรณ์ของเจ้า 2เจ้าจะพูดทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า และอาโรนพี่ของเจ้าจะกล่าวแก่ฟาโรห์ให้ปล่อยบุตรอิสราเอลออกจากแผ่นดินของเขา

3แต่เราจะทำให้ใจของฟาโรห์แข็งกระด้าง และเราจะทวีเครื่องหมายและการมหัศจรรย์ของเราในแผ่นดินอียิปต์

4ฟาโรห์จะไม่ฟังพวกเจ้า เราจะวางมือของเราเหนืออียิปต์ และเราจะนำกองทัพของเรา คือชนชาติของเรา บุตรของอิสราเอล ออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยการพิพากษาอันยิ่งใหญ่ 5ชาวอียิปต์จะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเราเหยียดมือของเราออกต่ออียิปต์และนำบุตรอิสราเอลออกมาจากท่ามกลางพวกเขา”

6โมเสสและอาโรนจึงทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาพวกเขา พวกเขาก็ทำอย่างนั้น 7โมเสสมีอายุ 80 ปี และอาโรนมีอายุ 83 ปี เมื่อพวกเขาพูดกับฟาโรห์

ไม้เท้าของอาโรนAaron’s Staff

8องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า 9“เมื่อฟาโรห์ตรัสกับพวกเจ้าว่า ‘จงทำการอัศจรรย์เพื่อพวกเจ้าให้เราดู’ เจ้าจงบอกอาโรนว่า ‘จงเอาไม้เท้าของท่านและโยนต่อหน้าฟาโรห์’ มันจะกลายเป็นงูใหญ่”

10โมเสสและอาโรนจึงไปเฝ้าฟาโรห์ และทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา อาโรนโยนไม้เท้าของเขาต่อหน้าฟาโรห์และข้าราชการของพระองค์ ไม้เท้านั้นก็กลายเป็นงูใหญ่

11ฟาโรห์ก็ทรงเรียกพวกปราชญ์และพวกใช้คาถามา และพวกหมอผีของอียิปต์ก็ทำสิ่งเดียวกันด้วยวิชาคาถาของพวกเขา 12แต่ละคนก็โยนไม้เท้าของตน และไม้เท้าเหล่านั้นก็กลายเป็นงูใหญ่ทั้งหลาย แต่ไม้เท้าของอาโรนกลืนไม้เท้าของพวกเขาเสีย

13แต่ใจของฟาโรห์ก็แข็งกระด้าง และเขาไม่ฟังพวกเขา ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้

ภัยพิบัติที่หนึ่ง: เลือดThe First Plague: Blood

14องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “ใจของฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาปฏิเสธที่จะปล่อยชนชาตินั้นไป 15จงไปเฝ้าฟาโรห์ในตอนเช้า ดูเถิด เขากำลังออกไปที่แม่น้ำ จงยืนรอเขาที่ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ และเอาไม้เท้าที่กลายเป็นงูนั้นไว้ในมือของเจ้า 16แล้วจงทูลเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของชาวฮีบรู ทรงส่งข้าพเจ้ามาบอกท่านว่า จงปล่อยชนชาติของเราไปเพื่อพวกเขาจะได้นมัสการเราในถิ่นทุรกันดาร แต่ดูเถิด จนบัดนี้ท่านยังไม่ฟัง 17องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า โดยสิ่งนี้ท่านจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ดูเถิด เราจะตีน้ำในแม่น้ำไนล์ด้วยไม้เท้าที่อยู่ในมือของเรา และน้ำจะกลายเป็นเลือด 18ปลาในแม่น้ำไนล์จะตาย แม่น้ำจะมีกลิ่นเหม็น และชาวอียิปต์จะไม่สามารถดื่มน้ำจากแม่น้ำไนล์ได้’”

19องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกอาโรน ‘จงเอาไม้เท้าของท่านและเหยียดมือออกเหนือน้ำในอียิปต์ คือเหนือแม่น้ำของพวกเขา คลองของพวกเขา บึงของพวกเขา และทุกแหล่งน้ำของพวกเขา เพื่อให้พวกมันกลายเป็นเลือด’ จะมีเลือดทั่วแผ่นดินอียิปต์ แม้แต่ในภาชนะไม้และในภาชนะหิน”

20โมเสสและอาโรนทำตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชา อาโรนยกไม้เท้าขึ้นและตีน้ำในแม่น้ำไนล์ต่อหน้าฟาโรห์และข้าราชการของพระองค์ น้ำทั้งหมดในแม่น้ำไนล์ก็กลายเป็นเลือด 21ปลาในแม่น้ำไนล์ตาย แม่น้ำเหม็นจนชาวอียิปต์ไม่สามารถดื่มน้ำจากแม่น้ำได้ มีเลือดทั่วแผ่นดินอียิปต์

22พวกหมอผีของอียิปต์ก็ทำสิ่งเดียวกันด้วยวิชาคาถาของพวกเขา ใจของฟาโรห์ก็แข็งกระด้าง และเขาไม่ฟังโมเสสและอาโรน ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ 23ฟาโรห์ก็ทรงหันกลับและเสด็จเข้าวังของพระองค์ และไม่ได้ใส่ใจในเรื่องนี้ 24ชาวอียิปต์ทั้งหมดก็ขุดรอบแม่น้ำไนล์เพื่อหาน้ำดื่ม เพราะพวกเขาไม่สามารถดื่มน้ำจากแม่น้ำไนล์ได้

25เจ็ดวันเต็มผ่านไปหลังจากที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตีแม่น้ำไนล์

← บทที่ 6บทที่ 8 →