บทที่ 8Chapter 8
ภัยพิบัติที่สอง: ฝูงกบThe Second Plague: Frogs
1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงเข้าเฝ้าฟาโรห์ และทูลเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า จงปล่อยชนชาติของเราไปเพื่อพวกเขาจะได้นมัสการเรา 2แต่ถ้าท่านปฏิเสธที่จะปล่อยพวกเขาไป ดูเถิด เราจะให้กบลงโทษทั่วทั้งดินแดนของท่าน 3แม่น้ำไนล์จะเต็มไปด้วยกบ พวกมันจะขึ้นมาเข้าในวังของท่าน ในห้องนอนของท่านและบนเตียงของท่าน ในบ้านของข้าราชการของท่านและของชนชาติของท่าน และในเตาอบและในอ่างนวดแป้งของท่าน 4กบจะขึ้นมาบนท่าน บนชนชาติของท่าน และบนข้าราชการทั้งหมดของท่าน’”
5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกอาโรน ‘จงเหยียดมือพร้อมไม้เท้าของท่านออกเหนือแม่น้ำ คลอง และบึง และให้กบขึ้นมาบนแผ่นดินอียิปต์’”
6อาโรนเหยียดมือของเขาออกเหนือน้ำของอียิปต์ กบขึ้นมาและปกคลุมแผ่นดินอียิปต์
7พวกหมอผีก็ทำสิ่งเดียวกันด้วยวิชาคาถาของพวกเขา พวกเขาก็ทำให้กบขึ้นมาบนแผ่นดินอียิปต์ด้วย
8ฟาโรห์ทรงเรียกโมเสสและอาโรนมาและตรัสว่า “จงอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าให้ทรงนำกบไปจากเราและจากชนชาติของเรา แล้วเราจะปล่อยชนชาตินั้นไปเพื่อพวกเขาจะได้ถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า”
9โมเสสทูลฟาโรห์ว่า “พระองค์จะทรงกำหนดเวลาเหนือข้าพระองค์ก็ได้ ข้าพระองค์จะอธิษฐานเพื่อพระองค์ ข้าราชการของพระองค์ และชนชาติของพระองค์ เมื่อใด เพื่อให้กบหายไปจากพระองค์และจากบ้านเรือนของพระองค์ ให้เหลือเฉพาะในแม่น้ำไนล์”
10ฟาโรห์ตรัสว่า “พรุ่งนี้” โมเสสทูลว่า “ตามที่พระองค์ตรัส เพื่อพระองค์จะได้ทราบว่า ไม่มีใครเหมือนองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา 11กบจะหายไปจากพระองค์ บ้านเรือนของพระองค์ ข้าราชการของพระองค์ และชนชาติของพระองค์ จะเหลือเฉพาะในแม่น้ำไนล์เท่านั้น”
12หลังจากที่โมเสสและอาโรนออกจากฟาโรห์ โมเสสร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเรื่องกบที่พระองค์ทรงนำมาให้ฟาโรห์ 13องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำตามคำของโมเสส กบจากบ้านเรือน ลานบ้าน และทุ่งนาก็ตาย 14พวกเขากองกบเป็นกองมากมาย และแผ่นดินก็เหม็น
15เมื่อฟาโรห์ทรงเห็นว่ามีการบรรเทา พระองค์ก็ทำให้ใจของพระองค์แข็งกระด้าง และไม่ฟังพวกเขา ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้
ภัยพิบัติที่สาม: ริ้นThe Third Plague: Gnats
16องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกอาโรน ‘จงเหยียดไม้เท้าของท่านออกและตีฝุ่นของแผ่นดิน เพื่อมันจะกลายเป็นริ้นทั่วแผ่นดินอียิปต์’”
17พวกเขาทำดังนั้น อาโรนเหยียดมือของเขาออกพร้อมไม้เท้าและตีฝุ่นของแผ่นดิน ริ้นก็เกิดบนคนและสัตว์ ฝุ่นทั้งหมดของแผ่นดินกลายเป็นริ้นทั่วแผ่นดินอียิปต์
18พวกหมอผีพยายามทำริ้นด้วยวิชาคาถาของพวกเขา แต่ทำไม่ได้ ริ้นยังคงอยู่บนคนและสัตว์
19พวกหมอผีจึงทูลฟาโรห์ว่า “นี่คือนิ้วพระหัตถ์ของพระเจ้า” แต่ใจของฟาโรห์ก็แข็งกระด้าง และไม่ฟังพวกเขา ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้
ภัยพิบัติที่สี่: ฝูงแมลงThe Fourth Plague: Flies
20องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงตื่นแต่เช้าและไปยืนต่อหน้าฟาโรห์ ดูเถิด เขากำลังออกไปที่แม่น้ำ และจงทูลเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า จงปล่อยชนชาติของเราไป เพื่อพวกเขาจะได้นมัสการเรา 21แต่ถ้าท่านไม่ปล่อยชนชาติของเราไป ดูเถิด เราจะส่งฝูงแมลงมาที่ท่าน ข้าราชการของท่าน ชนชาติของท่าน และบ้านเรือนของท่าน บ้านเรือนของชาวอียิปต์จะเต็มไปด้วยฝูงแมลง และแผ่นดินที่พวกเขายืนอยู่ก็เช่นกัน
22ในวันนั้นเราจะแยกแผ่นดินโกเชนที่ชนชาติของเราอาศัยอยู่ไว้ต่างหาก เพื่อจะไม่มีฝูงแมลงในที่นั้น เพื่อท่านจะได้ทราบว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้สถิตในแผ่นดินนี้ 23เราจะแยกระหว่างชนชาติของเรากับชนชาติของท่าน เครื่องหมายนี้จะเกิดขึ้นพรุ่งนี้’”
24องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำดังนั้น ฝูงแมลงหนาแน่นเข้าไปในวังของฟาโรห์และในบ้านของข้าราชการของพระองค์ ทั่วแผ่นดินอียิปต์ก็เสียหายเพราะฝูงแมลง
25ฟาโรห์ทรงเรียกโมเสสและอาโรนมาและตรัสว่า “จงไปถวายเครื่องบูชาแก่พระเจ้าของพวกท่านในแผ่นดินนี้”
26โมเสสทูลว่า “ทำเช่นนั้นไม่เหมาะ เพราะเครื่องบูชาที่พวกเราถวายแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา จะเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับชาวอียิปต์ ถ้าพวกเราถวายเครื่องบูชาที่น่ารังเกียจต่อหน้าพวกเขา พวกเขาจะไม่เอาก้อนหินขว้างพวกเราหรือ 27พวกเราต้องเดินทางสามวันเข้าไปในถิ่นทุรกันดารและถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา ตามที่พระองค์ทรงสั่งพวกเรา”
28ฟาโรห์ตรัสว่า “เราจะปล่อยพวกเจ้าให้ไปถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเจ้า ในถิ่นทุรกันดาร แต่พวกเจ้าต้องไม่ไปไกลเกินไป จงอธิษฐานเพื่อเราด้วย”
29โมเสสทูลว่า “ดูเถิด ทันทีที่ข้าพระองค์ออกไปจากพระองค์ ข้าพระองค์จะอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ฝูงแมลงจะหายไปจากฟาโรห์ ข้าราชการของพระองค์ และชนชาติของพระองค์ในวันพรุ่งนี้ แต่ขอฟาโรห์อย่ากระทำการหลอกลวงอีก โดยไม่ยอมปล่อยชนชาตินั้นไปถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า”
30โมเสสจึงออกไปจากฟาโรห์และอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า 31องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำตามคำของโมเสส และทรงนำฝูงแมลงไปจากฟาโรห์ ข้าราชการของพระองค์ และชนชาติของพระองค์ ไม่มีแม้แต่ตัวเดียวเหลืออยู่ 32แต่ฟาโรห์ก็ทำให้ใจของพระองค์แข็งกระด้างในคราวนี้อีก และไม่ยอมปล่อยชนชาตินั้นไป
ภัยพิบัติที่สอง: ฝูงกบThe Second Plague: Frogs
1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงเข้าเฝ้าฟาโรห์ และทูลเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า จงปล่อยชนชาติของเราไปเพื่อพวกเขาจะได้นมัสการเรา
2แต่ถ้าท่านปฏิเสธที่จะปล่อยพวกเขาไป ดูเถิด เราจะให้กบลงโทษทั่วทั้งดินแดนของท่าน
3แม่น้ำไนล์จะเต็มไปด้วยกบ พวกมันจะขึ้นมาเข้าในวังของท่าน ในห้องนอนของท่านและบนเตียงของท่าน ในบ้านของข้าราชการของท่านและของชนชาติของท่าน และในเตาอบและในอ่างนวดแป้งของท่าน
4กบจะขึ้นมาบนท่าน บนชนชาติของท่าน และบนข้าราชการทั้งหมดของท่าน’”
5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกอาโรน ‘จงเหยียดมือพร้อมไม้เท้าของท่านออกเหนือแม่น้ำ คลอง และบึง และให้กบขึ้นมาบนแผ่นดินอียิปต์’”
6อาโรนเหยียดมือของเขาออกเหนือน้ำของอียิปต์ กบขึ้นมาและปกคลุมแผ่นดินอียิปต์
7พวกหมอผีก็ทำสิ่งเดียวกันด้วยวิชาคาถาของพวกเขา พวกเขาก็ทำให้กบขึ้นมาบนแผ่นดินอียิปต์ด้วย
8ฟาโรห์ทรงเรียกโมเสสและอาโรนมาและตรัสว่า “จงอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าให้ทรงนำกบไปจากเราและจากชนชาติของเรา แล้วเราจะปล่อยชนชาตินั้นไปเพื่อพวกเขาจะได้ถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า”
9โมเสสทูลฟาโรห์ว่า “พระองค์จะทรงกำหนดเวลาเหนือข้าพระองค์ก็ได้ ข้าพระองค์จะอธิษฐานเพื่อพระองค์ ข้าราชการของพระองค์ และชนชาติของพระองค์ เมื่อใด เพื่อให้กบหายไปจากพระองค์และจากบ้านเรือนของพระองค์ ให้เหลือเฉพาะในแม่น้ำไนล์”
10ฟาโรห์ตรัสว่า “พรุ่งนี้” โมเสสทูลว่า “ตามที่พระองค์ตรัส เพื่อพระองค์จะได้ทราบว่า ไม่มีใครเหมือนองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา
11กบจะหายไปจากพระองค์ บ้านเรือนของพระองค์ ข้าราชการของพระองค์ และชนชาติของพระองค์ จะเหลือเฉพาะในแม่น้ำไนล์เท่านั้น”
12หลังจากที่โมเสสและอาโรนออกจากฟาโรห์ โมเสสร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเรื่องกบที่พระองค์ทรงนำมาให้ฟาโรห์
13องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำตามคำของโมเสส กบจากบ้านเรือน ลานบ้าน และทุ่งนาก็ตาย
14พวกเขากองกบเป็นกองมากมาย และแผ่นดินก็เหม็น
15เมื่อฟาโรห์ทรงเห็นว่ามีการบรรเทา พระองค์ก็ทำให้ใจของพระองค์แข็งกระด้าง และไม่ฟังพวกเขา ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้
ภัยพิบัติที่สาม: ริ้นThe Third Plague: Gnats
16องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงบอกอาโรน ‘จงเหยียดไม้เท้าของท่านออกและตีฝุ่นของแผ่นดิน เพื่อมันจะกลายเป็นริ้นทั่วแผ่นดินอียิปต์’”
17พวกเขาทำดังนั้น อาโรนเหยียดมือของเขาออกพร้อมไม้เท้าและตีฝุ่นของแผ่นดิน ริ้นก็เกิดบนคนและสัตว์ ฝุ่นทั้งหมดของแผ่นดินกลายเป็นริ้นทั่วแผ่นดินอียิปต์
18พวกหมอผีพยายามทำริ้นด้วยวิชาคาถาของพวกเขา แต่ทำไม่ได้ ริ้นยังคงอยู่บนคนและสัตว์
19พวกหมอผีจึงทูลฟาโรห์ว่า “นี่คือนิ้วพระหัตถ์ของพระเจ้า” แต่ใจของฟาโรห์ก็แข็งกระด้าง และไม่ฟังพวกเขา ตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้
ภัยพิบัติที่สี่: ฝูงแมลงThe Fourth Plague: Flies
20องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงตื่นแต่เช้าและไปยืนต่อหน้าฟาโรห์ ดูเถิด เขากำลังออกไปที่แม่น้ำ และจงทูลเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า จงปล่อยชนชาติของเราไป เพื่อพวกเขาจะได้นมัสการเรา
21แต่ถ้าท่านไม่ปล่อยชนชาติของเราไป ดูเถิด เราจะส่งฝูงแมลงมาที่ท่าน ข้าราชการของท่าน ชนชาติของท่าน และบ้านเรือนของท่าน บ้านเรือนของชาวอียิปต์จะเต็มไปด้วยฝูงแมลง และแผ่นดินที่พวกเขายืนอยู่ก็เช่นกัน
22ในวันนั้นเราจะแยกแผ่นดินโกเชนที่ชนชาติของเราอาศัยอยู่ไว้ต่างหาก เพื่อจะไม่มีฝูงแมลงในที่นั้น เพื่อท่านจะได้ทราบว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้สถิตในแผ่นดินนี้
23เราจะแยกระหว่างชนชาติของเรากับชนชาติของท่าน เครื่องหมายนี้จะเกิดขึ้นพรุ่งนี้’”
24องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำดังนั้น ฝูงแมลงหนาแน่นเข้าไปในวังของฟาโรห์และในบ้านของข้าราชการของพระองค์ ทั่วแผ่นดินอียิปต์ก็เสียหายเพราะฝูงแมลง
25ฟาโรห์ทรงเรียกโมเสสและอาโรนมาและตรัสว่า “จงไปถวายเครื่องบูชาแก่พระเจ้าของพวกท่านในแผ่นดินนี้”
26โมเสสทูลว่า “ทำเช่นนั้นไม่เหมาะ เพราะเครื่องบูชาที่พวกเราถวายแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา จะเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับชาวอียิปต์ ถ้าพวกเราถวายเครื่องบูชาที่น่ารังเกียจต่อหน้าพวกเขา พวกเขาจะไม่เอาก้อนหินขว้างพวกเราหรือ
27พวกเราต้องเดินทางสามวันเข้าไปในถิ่นทุรกันดารและถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา ตามที่พระองค์ทรงสั่งพวกเรา”
28ฟาโรห์ตรัสว่า “เราจะปล่อยพวกเจ้าให้ไปถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเจ้า ในถิ่นทุรกันดาร แต่พวกเจ้าต้องไม่ไปไกลเกินไป จงอธิษฐานเพื่อเราด้วย”
29โมเสสทูลว่า “ดูเถิด ทันทีที่ข้าพระองค์ออกไปจากพระองค์ ข้าพระองค์จะอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ฝูงแมลงจะหายไปจากฟาโรห์ ข้าราชการของพระองค์ และชนชาติของพระองค์ในวันพรุ่งนี้ แต่ขอฟาโรห์อย่ากระทำการหลอกลวงอีก โดยไม่ยอมปล่อยชนชาตินั้นไปถวายเครื่องบูชาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า”
30โมเสสจึงออกไปจากฟาโรห์และอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า
31องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำตามคำของโมเสส และทรงนำฝูงแมลงไปจากฟาโรห์ ข้าราชการของพระองค์ และชนชาติของพระองค์ ไม่มีแม้แต่ตัวเดียวเหลืออยู่
32แต่ฟาโรห์ก็ทำให้ใจของพระองค์แข็งกระด้างในคราวนี้อีก และไม่ยอมปล่อยชนชาตินั้นไป
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.