เอเสเคียล 29 · Eremos Thai Bible

1ในวันที่สิบสองของเดือนที่สิบ ปีที่สิบ พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงตั้งหน้าของเจ้าไปทางฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และเผยพระวจนะกล่าวโทษเขาและกล่าวโทษอียิปต์ทั้งสิ้น 3จงกล่าวว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์เอ๋ย เราเป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้า เจ้าสัตว์ร้ายมหึมาที่นอนอยู่กลางลำน้ำทั้งหลายของตน ผู้กล่าวว่า ‘แม่น้ำไนล์เป็นของเรา เราสร้างมันขึ้นเอง’ 4แต่เราจะเอาเบ็ดเกี่ยวขากรรไกรของเจ้า และทำให้ปลาในลำน้ำของเจ้าติดอยู่กับเกล็ดของเจ้า เราจะลากเจ้าขึ้นมาจากกลางลำน้ำของเจ้า พร้อมกับปลาทั้งสิ้นในลำน้ำที่ติดอยู่กับเกล็ดของเจ้า 5เราจะทิ้งเจ้าไว้ในถิ่นทุรกันดาร ทั้งตัวเจ้าและปลาทั้งสิ้นในลำน้ำของเจ้า เจ้าจะล้มลงกลางทุ่ง จะไม่มีใครเก็บหรือฝังเจ้า เราได้มอบเจ้าให้เป็นอาหารแก่สัตว์ป่าและนกในอากาศ 6แล้วชาวอียิปต์ทั้งสิ้นจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพวกเขาเป็นเพียงไม้เท้าอ้อสำหรับพงศ์พันธุ์อิสราเอล 7เมื่ออิสราเอลจับเจ้าด้วยมือ เจ้าก็แตกหัก และบาดไหล่ของพวกเขาจนฉีก เมื่อพวกเขาพิงเจ้า เจ้าก็หัก และทำให้บั้นเอวของพวกเขาทรุดเซ 8เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะนำดาบมาต่อสู้เจ้า และจะตัดทั้งคนและสัตว์ออกจากเจ้า 9แผ่นดินอียิปต์จะกลายเป็นที่ร้างเปล่าและเริศร้าง แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะฟาโรห์กล่าวว่า ‘แม่น้ำไนล์เป็นของเรา เราสร้างมันขึ้นเอง’ 10เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราเป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้าและต่อลำน้ำทั้งหลายของเจ้า เราจะทำให้แผ่นดินอียิปต์เป็นซากปรักหักพังและที่ร้างเปล่า ตั้งแต่เมืองมิกดลถึงเมืองอัสวาน ไกลไปจนถึงชายแดนคูช 11จะไม่มีเท้าของคนหรือเท้าของสัตว์ผ่านไปในแผ่นดินนั้น และจะไม่มีคนอาศัยอยู่เป็นเวลาสี่สิบปี 12เราจะทำให้แผ่นดินอียิปต์เป็นที่ร้างเปล่าท่ามกลางแผ่นดินที่ร้างเปล่าทั้งหลาย และเมืองต่าง ๆ ของอียิปต์จะร้างเปล่าอยู่ท่ามกลางเมืองที่ปรักหักพังเป็นเวลาสี่สิบปี เราจะทำให้ชาวอียิปต์กระจัดกระจายไปท่ามกลางประชาชาติ และทำให้พวกเขาฟุ้งกระจายไปตามแผ่นดินต่าง ๆ 13เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เมื่อสิ้นสี่สิบปีแล้ว เราจะรวบรวมชาวอียิปต์จากชนชาติทั้งหลายที่พวกเขากระจัดกระจายไปอยู่นั้น 14เราจะให้อียิปต์กลับสู่สภาพดีจากการเป็นเชลย และนำพวกเขากลับมายังแผ่นดินปัทโรส อันเป็นแผ่นดินกำเนิดของพวกเขา และที่นั่นพวกเขาจะเป็นอาณาจักรที่ต่ำต้อย 15อียิปต์จะเป็นอาณาจักรที่ต่ำต้อยที่สุด และจะไม่ยกตนขึ้นเหนือประชาชาติทั้งหลายอีกต่อไป เราจะทำให้อียิปต์เล็กลง เพื่อไม่ให้ปกครองเหนือประชาชาติอีก 16อียิปต์จะไม่เป็นที่พึ่งของพงศ์พันธุ์อิสราเอลอีกต่อไป แต่จะเป็นเครื่องเตือนใจถึงความผิดบาปที่พวกเขาเคยหันไปพึ่งอียิปต์ แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า” 17ในวันที่หนึ่งของเดือนที่หนึ่ง ปีที่ยี่สิบเจ็ด พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 18“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนได้เกณฑ์กองทัพของตนให้ตรากตรำทำงานหนักในการสู้รบกับเมืองไทระ จนศีรษะทุกหัวล้านและไหล่ทุกบ่าถลอก แต่ทั้งเขาและกองทัพก็ไม่ได้รับค่าจ้างจากไทระสำหรับงานที่ได้ทำในการสู้รบนั้น 19เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะมอบแผ่นดินอียิปต์ให้แก่เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลน เขาจะขนเอาความมั่งคั่งของอียิปต์ไป ริบของเชลยและปล้นสิ่งของของอียิปต์ และนั่นจะเป็นค่าจ้างสำหรับกองทัพของเขา 20เราได้มอบแผ่นดินอียิปต์ให้แก่เขาเป็นรางวัลสำหรับงานที่เขาได้ทำ เพราะพวกเขาได้ทำงานนั้นเพื่อเรา องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ 21ในวันนั้น เราจะทำให้เขาสัตว์งอกขึ้นแก่พงศ์พันธุ์อิสราเอล และจะให้เจ้าเปิดปากพูดได้ท่ามกลางพวกเขา แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

บทที่ 29