บทที่ 34

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะกล่าวโทษบรรดาผู้เลี้ยงแกะของอิสราเอล จงเผยพระวจนะและกล่าวแก่พวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่บรรดาผู้เลี้ยงแกะดังนี้ว่า วิบัติแก่ผู้เลี้ยงแกะของอิสราเอลที่เลี้ยงแต่ตัวเอง ผู้เลี้ยงแกะควรเลี้ยงฝูงแกะมิใช่หรือ

3พวกเจ้ากินไขมัน นุ่งห่มด้วยขนแกะ และฆ่าแกะอ้วนพี แต่พวกเจ้าไม่เลี้ยงฝูงแกะ

4พวกเจ้าไม่ได้เสริมกำลังตัวที่อ่อนแอ ไม่ได้รักษาตัวที่ป่วย ไม่ได้พันแผลตัวที่บาดเจ็บ ไม่ได้พาตัวที่หลงเตลิดกลับมา และไม่ได้ตามหาตัวที่หาย แต่พวกเจ้าปกครองมันด้วยกำลังและความทารุณ

5ฝูงแกะจึงกระจัดกระจายไปเพราะไม่มีผู้เลี้ยง และเมื่อกระจัดกระจายไป มันก็กลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าทั้งสิ้น

6ฝูงแกะของเราระเหเร่ร่อนไปตามภูเขาทั้งสิ้นและตามเนินเขาสูงทุกแห่ง ฝูงแกะของเรากระจัดกระจายไปทั่วพื้นแผ่นดิน และไม่มีใครเสาะหา ไม่มีใครตามหา

7เพราะฉะนั้น ผู้เลี้ยงแกะทั้งหลาย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า

8องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะฝูงแกะของเราตกเป็นเหยื่อ และกลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าทั้งสิ้นเนื่องจากไม่มีผู้เลี้ยง และเพราะผู้เลี้ยงแกะของเราไม่ได้เสาะหาฝูงแกะของเรา แต่กลับเลี้ยงแต่ตัวเองและไม่ได้เลี้ยงฝูงแกะของเรา

9เพราะฉะนั้น ผู้เลี้ยงแกะทั้งหลาย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า

10องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราเป็นปฏิปักษ์ต่อบรรดาผู้เลี้ยงแกะ เราจะเรียกร้องฝูงแกะของเราคืนจากมือของพวกเขา และจะปลดพวกเขาจากการเลี้ยงแกะ เพื่อผู้เลี้ยงแกะจะไม่ได้เลี้ยงแต่ตัวเองอีก เราจะช่วยฝูงแกะของเราให้พ้นจากปากของพวกเขา ไม่ให้เป็นอาหารของพวกเขาอีกต่อไป

11เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราเอง เราจะเสาะหาฝูงแกะของเรา และจะดูแลพวกมัน

12ผู้เลี้ยงแกะเสาะหาฝูงแกะของตนในวันที่เขาอยู่ท่ามกลางแกะที่กระจัดกระจายไปฉันใด เราก็จะเสาะหาฝูงแกะของเราฉันนั้น เราจะช่วยพวกมันให้รอดจากทุกที่ที่มันกระจัดกระจายไปในวันที่มีเมฆหมอกและความมืดทึบ

13เราจะนำพวกมันออกมาจากชนชาติทั้งหลาย รวบรวมพวกมันจากแผ่นดินต่าง ๆ และนำพวกมันมาสู่แผ่นดินของพวกมันเอง เราจะเลี้ยงพวกมันบนภูเขาทั้งหลายของอิสราเอล ตามลำธาร และในที่อยู่อาศัยทุกแห่งของแผ่นดินนั้น

14เราจะเลี้ยงพวกมันในทุ่งหญ้าอันอุดม และภูเขาสูงทั้งหลายของอิสราเอลจะเป็นที่เล็มหญ้าของพวกมัน พวกมันจะนอนลงที่นั่นในทุ่งหญ้าอันดี และจะเล็มหญ้าในทุ่งหญ้าอันอุดมบนภูเขาทั้งหลายของอิสราเอล

15เราเองจะเลี้ยงฝูงแกะของเรา และเราเองจะให้พวกมันนอนลง องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้

16เราจะตามหาตัวที่หาย จะพาตัวที่หลงเตลิดกลับมา จะพันแผลตัวที่บาดเจ็บ และจะเสริมกำลังตัวที่อ่อนแอ แต่ตัวที่อ้วนพีและแข็งแรงเราจะทำลาย เราจะเลี้ยงพวกมันด้วยความยุติธรรม

17ส่วนพวกเจ้า ฝูงแกะของเราเอ๋ย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะพิพากษาระหว่างแกะตัวหนึ่งกับอีกตัวหนึ่ง ระหว่างแกะผู้กับแพะ

18ยังไม่พอหรือที่พวกเจ้าได้กินหญ้าในทุ่งอันอุดม พวกเจ้ายังต้องเอาเท้าเหยียบย่ำทุ่งหญ้าที่เหลือด้วย ยังไม่พอหรือที่พวกเจ้าได้ดื่มน้ำใส พวกเจ้ายังต้องเอาเท้ากวนน้ำที่เหลือให้ขุ่นด้วย

19ส่วนฝูงแกะของเรา ต้องกินหญ้าที่เท้าของพวกเจ้าเหยียบย่ำ และดื่มน้ำที่เท้าของพวกเจ้ากวนให้ขุ่น

20เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่พวกเขาดังนี้ว่า ดูเถิด เราเองจะพิพากษาระหว่างแกะอ้วนกับแกะผอม

21เพราะพวกเจ้าเบียดด้วยสีข้างและไหล่ และเอาเขาขวิดตัวที่อ่อนแอทั้งสิ้นจนพวกมันกระจัดกระจายไป

22เราจะช่วยฝูงแกะของเราให้รอด พวกมันจะไม่ตกเป็นเหยื่ออีกต่อไป และเราจะพิพากษาระหว่างแกะตัวหนึ่งกับอีกตัวหนึ่ง

23เราจะตั้งผู้เลี้ยงแกะคนเดียวไว้เหนือพวกเขา คือดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเขาจะเลี้ยงพวกเขา เขาจะเลี้ยงพวกเขาและจะเป็นผู้เลี้ยงแกะของพวกเขา

24เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นเจ้านายท่ามกลางพวกเขา เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ลั่นวาจาแล้ว

25เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติสุขกับพวกเขา และจะกำจัดสัตว์ร้ายออกไปจากแผ่นดิน เพื่อพวกเขาจะได้อาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารอย่างปลอดภัย และนอนหลับในป่าได้

26เราจะให้พวกเขาและสถานที่รอบ ๆ เนินเขาของเราเป็นพระพร และเราจะให้ฝนตกลงมาตามฤดูกาล จะเป็นฝนแห่งพระพร

27ต้นไม้ในทุ่งจะออกผล และแผ่นดินจะให้พืชผล พวกเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยในแผ่นดินของตน แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเราหักคานแอกของพวกเขา และช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของผู้ที่กดขี่พวกเขาให้เป็นทาส

28พวกเขาจะไม่ตกเป็นเหยื่อของบรรดาประชาชาติอีกต่อไป และสัตว์ป่าในแผ่นดินจะไม่ขย้ำกินพวกเขา พวกเขาจะอาศัยอยู่อย่างปลอดภัย และจะไม่มีใครทำให้พวกเขาหวาดกลัว

29เราจะให้สวนเพาะปลูกอันเลื่องชื่อเกิดขึ้นแก่พวกเขา พวกเขาจะไม่ตกเป็นเหยื่อของการกันดารอาหารในแผ่นดินอีก และจะไม่ต้องทนรับคำเยาะเย้ยของบรรดาประชาชาติอีกต่อไป

30แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเขา สถิตอยู่กับพวกเขา และพวกเขาคือประชากรของเรา คือพงศ์พันธุ์อิสราเอล องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้

31พวกเจ้าเป็นฝูงแกะของเรา เป็นแกะแห่งทุ่งหญ้าของเรา พวกเจ้าเป็นมนุษย์ และเราเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.