บทที่ 36

1“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะแก่ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลว่า ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า 2องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะศัตรูได้กล่าวเยาะเย้ยพวกเจ้าว่า ‘อะฮ้า ที่สูงโบราณกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของเราแล้ว’ 3เพราะฉะนั้น จงเผยพระวจนะและกล่าวว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะพวกเขาได้ทำให้เจ้าร้างเปล่าและเหยียบย่ำเจ้าจากทุกด้าน จนเจ้ากลายเป็นกรรมสิทธิ์ของบรรดาประชาชาติที่เหลืออยู่ และกลายเป็นที่ครหานินทาและที่เล่าลือ 4เพราะฉะนั้น ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้แก่ภูเขาและเนินเขา แก่ลำธารและหุบเขา แก่ซากปรักหักพังที่ร้างเปล่าและเมืองที่ถูกทิ้งร้าง ซึ่งกลายเป็นของถูกปล้นและเป็นที่เยาะเย้ยของบรรดาประชาชาติที่เหลืออยู่โดยรอบ 5เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า แท้จริงด้วยไฟแห่งความหวงแหนของเรา เราได้ลั่นวาจากล่าวโทษบรรดาประชาชาติที่เหลืออยู่และกล่าวโทษเอโดมทั้งสิ้น ผู้ซึ่งยึดแผ่นดินของเราเป็นกรรมสิทธิ์ของตนด้วยใจที่ปีติยินดีและด้วยใจที่ดูหมิ่นเหยียดหยาม เพื่อปล้นเอาทุ่งหญ้าของแผ่นดินนั้น 6เพราะฉะนั้น จงเผยพระวจนะเกี่ยวกับแผ่นดินอิสราเอล และกล่าวแก่ภูเขาและเนินเขา แก่ลำธารและหุบเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราได้ลั่นวาจาด้วยความหวงแหนและด้วยความพิโรธของเรา เพราะพวกเจ้าต้องทนรับการเยาะเย้ยของบรรดาประชาชาติ 7เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราได้ยกมือปฏิญาณแล้วว่า บรรดาประชาชาติที่อยู่รอบ ๆ พวกเจ้าจะต้องทนรับการเยาะเย้ยของตนเองอย่างแน่นอน 8แต่พวกเจ้า ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จะแตกกิ่งก้านและออกผลให้แก่อิสราเอลประชากรของเรา เพราะพวกเขาใกล้จะกลับมาแล้ว 9เพราะดูเถิด เราอยู่ฝ่ายพวกเจ้า เราจะหันมาหาพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกไถและถูกหว่าน 10เราจะทวีผู้คนให้มากขึ้นบนพวกเจ้า คือพงศ์พันธุ์อิสราเอลทั้งสิ้น เมืองต่าง ๆ จะมีคนอาศัย และซากปรักหักพังจะถูกสร้างขึ้นใหม่ 11เราจะทวีคนและสัตว์ให้มากขึ้นบนพวกเจ้า พวกเขาจะทวีขึ้นและมีลูกดก เราจะให้พวกเจ้ามีคนอาศัยเหมือนแต่ก่อน และจะให้พวกเจ้ารุ่งเรืองยิ่งกว่าครั้งแรก แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า 12เราจะให้ผู้คนเดินบนพวกเจ้า คืออิสราเอลประชากรของเรา พวกเขาจะครอบครองเจ้า และเจ้าจะเป็นมรดกของพวกเขา เจ้าจะไม่ทำให้พวกเขาต้องไร้ลูกอีกต่อไป 13องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะผู้คนกล่าวแก่เจ้าว่า ‘เจ้ากินคน และทำให้ชนชาติของเจ้าต้องไร้ลูก’ 14เพราะฉะนั้น เจ้าจะไม่กินคนอีกต่อไป และจะไม่ทำให้ชนชาติของเจ้าต้องไร้ลูกอีก องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ 15เราจะไม่ยอมให้เจ้าได้ยินคำเยาะเย้ยของบรรดาประชาชาติอีกต่อไป และเจ้าจะไม่ต้องทนรับการดูหมิ่นของชนชาติทั้งหลายอีก และจะไม่ทำให้ชนชาติของเจ้าสะดุดล้มอีกต่อไป องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้” 16แล้วพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 17“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เมื่อพงศ์พันธุ์อิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของตน พวกเขาได้ทำให้แผ่นดินนั้นเป็นมลทินด้วยวิถีและการกระทำของพวกเขา ความประพฤติของพวกเขาต่อหน้าเราเป็นเหมือนมลทินของหญิงในเวลามีระดู 18เราจึงเทความพิโรธของเราลงเหนือพวกเขา เพราะโลหิตที่พวกเขาทำให้ไหลนองบนแผ่นดิน และเพราะพวกเขาทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยรูปเคารพของพวกเขา 19เราจึงทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปท่ามกลางประชาชาติ และพวกเขาก็ฟุ้งกระจายไปตามแผ่นดินต่าง ๆ เราพิพากษาพวกเขาตามวิถีและการกระทำของพวกเขา 20และเมื่อพวกเขาไปถึงบรรดาประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่นั้น พวกเขาก็ทำให้นามบริสุทธิ์ของเราถูกลบหลู่ เพราะมีคนกล่าวถึงพวกเขาว่า ‘คนเหล่านี้เป็นประชากรขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ก็ยังต้องออกจากแผ่นดินของพระองค์’ 21แต่เราห่วงใยนามบริสุทธิ์ของเรา ซึ่งพงศ์พันธุ์อิสราเอลได้ทำให้ถูกลบหลู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่นั้น 22เพราะฉะนั้น จงกล่าวแก่พงศ์พันธุ์อิสราเอลว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย เรากำลังจะกระทำการนี้ มิใช่เพราะเห็นแก่พวกเจ้า แต่เพราะเห็นแก่นามบริสุทธิ์ของเรา ซึ่งพวกเจ้าได้ทำให้ถูกลบหลู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติที่พวกเจ้าไปอยู่นั้น 23เราจะสำแดงความบริสุทธิ์แห่งนามอันยิ่งใหญ่ของเรา ซึ่งถูกลบหลู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ คือนามที่พวกเจ้าได้ทำให้ถูกลบหลู่ในท่ามกลางพวกเขา แล้วบรรดาประชาชาติจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ เมื่อเราสำแดงความบริสุทธิ์ของเราท่ามกลางพวกเจ้าต่อหน้าต่อตาพวกเขา 24เพราะเราจะนำพวกเจ้าออกมาจากบรรดาประชาชาติ รวบรวมพวกเจ้าจากแผ่นดินทั้งสิ้น และนำพวกเจ้ากลับมาสู่แผ่นดินของพวกเจ้าเอง 25เราจะประพรมน้ำสะอาดบนพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะสะอาด เราจะชำระพวกเจ้าให้พ้นจากมลทินทั้งสิ้นของพวกเจ้า และจากรูปเคารพทั้งปวงของพวกเจ้า 26เราจะให้ใจใหม่แก่พวกเจ้า และจะใส่จิตวิญญาณใหม่ไว้ภายในพวกเจ้า เราจะนำใจหินออกจากเนื้อของพวกเจ้า และจะให้ใจเนื้อแก่พวกเจ้า 27เราจะใส่วิญญาณของเราไว้ภายในพวกเจ้า และจะกระทำให้พวกเจ้าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษาข้อกำหนดของเราอย่างระมัดระวัง 28พวกเจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราได้มอบให้แก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า พวกเจ้าจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า 29เราจะช่วยพวกเจ้าให้รอดจากมลทินทั้งสิ้นของพวกเจ้า เราจะเรียกข้าวให้มีมากมาย และจะไม่นำการกันดารอาหารมาเหนือพวกเจ้า 30เราจะทำให้ผลของต้นไม้และพืชผลของทุ่งนามีมากมาย เพื่อพวกเจ้าจะไม่ต้องทนรับการเยาะเย้ยเพราะการกันดารอาหารท่ามกลางบรรดาประชาชาติอีกต่อไป 31แล้วพวกเจ้าจะระลึกถึงวิถีอันชั่วร้ายและการกระทำที่ไม่ดีของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะรังเกียจตนเองเพราะความผิดบาปและสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของพวกเจ้า 32องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ว่า เรามิได้กระทำการนี้เพราะเห็นแก่พวกเจ้า จงรู้ไว้เถิด พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย จงละอายและอับอายเพราะวิถีทางของพวกเจ้า 33องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ในวันที่เราชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความผิดบาปทั้งสิ้นของพวกเจ้า เราจะทำให้เมืองต่าง ๆ มีคนกลับมาอาศัย และซากปรักหักพังจะถูกสร้างขึ้นใหม่ 34แผ่นดินที่ร้างเปล่าจะได้รับการเพาะปลูก แทนที่จะทิ้งร้างอยู่ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไปมา 35แล้วผู้คนจะกล่าวว่า ‘แผ่นดินที่เคยร้างเปล่านี้ได้กลายเป็นเหมือนสวนเอเดน และเมืองที่เคยปรักหักพัง ร้างเปล่า และถูกทำลายนั้น บัดนี้มีป้อมปราการและมีคนอาศัยอยู่’ 36แล้วบรรดาประชาชาติที่ยังเหลืออยู่รอบ ๆ พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้สร้างสิ่งที่ถูกทำลายขึ้นใหม่ และได้เพาะปลูกในที่ที่ร้างเปล่า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ลั่นวาจาแล้ว และเราจะกระทำตามนั้น 37องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราจะยอมให้พงศ์พันธุ์อิสราเอลทูลขอเราให้กระทำสิ่งนี้แก่พวกเขาอีกด้วย คือเราจะทวีผู้คนของพวกเขาให้มากดุจฝูงแกะ 38ดุจฝูงแกะสำหรับเครื่องบูชา ดุจฝูงแกะที่กรุงเยรูซาเล็มในเทศกาลตามกำหนด เมืองที่เคยปรักหักพังก็จะเต็มไปด้วยฝูงผู้คนเช่นนั้น แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

1“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะแก่ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลว่า ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า

บริบท: บทที่ 36 เป็นบทแห่งการฟื้นฟูที่สำคัญยิ่ง: ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลที่เคยถูกเยาะเย้ยจะกลับเขียวชอุ่มและมีคนอาศัย และพระเจ้าทรงสัญญาเรื่อง ‘ใจใหม่และจิตวิญญาณใหม่’ — ประพรมน้ำสะอาด เอาใจหินออก ใส่ใจเนื้อและพระวิญญาณของพระองค์เข้าไป (ข้อ 25-27) เป็นภาพล่วงหน้าของพันธสัญญาใหม่และการบังเกิดใหม่

2องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะศัตรูได้กล่าวเยาะเย้ยพวกเจ้าว่า ‘อะฮ้า ที่สูงโบราณกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของเราแล้ว’

3เพราะฉะนั้น จงเผยพระวจนะและกล่าวว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะพวกเขาได้ทำให้เจ้าร้างเปล่าและเหยียบย่ำเจ้าจากทุกด้าน จนเจ้ากลายเป็นกรรมสิทธิ์ของบรรดาประชาชาติที่เหลืออยู่ และกลายเป็นที่ครหานินทาและที่เล่าลือ

4เพราะฉะนั้น ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้แก่ภูเขาและเนินเขา แก่ลำธารและหุบเขา แก่ซากปรักหักพังที่ร้างเปล่าและเมืองที่ถูกทิ้งร้าง ซึ่งกลายเป็นของถูกปล้นและเป็นที่เยาะเย้ยของบรรดาประชาชาติที่เหลืออยู่โดยรอบ

5เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า แท้จริงด้วยไฟแห่งความหวงแหนของเรา เราได้ลั่นวาจากล่าวโทษบรรดาประชาชาติที่เหลืออยู่และกล่าวโทษเอโดมทั้งสิ้น ผู้ซึ่งยึดแผ่นดินของเราเป็นกรรมสิทธิ์ของตนด้วยใจที่ปีติยินดีและด้วยใจที่ดูหมิ่นเหยียดหยาม เพื่อปล้นเอาทุ่งหญ้าของแผ่นดินนั้น

6เพราะฉะนั้น จงเผยพระวจนะเกี่ยวกับแผ่นดินอิสราเอล และกล่าวแก่ภูเขาและเนินเขา แก่ลำธารและหุบเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราได้ลั่นวาจาด้วยความหวงแหนและด้วยความพิโรธของเรา เพราะพวกเจ้าต้องทนรับการเยาะเย้ยของบรรดาประชาชาติ

7เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราได้ยกมือปฏิญาณแล้วว่า บรรดาประชาชาติที่อยู่รอบ ๆ พวกเจ้าจะต้องทนรับการเยาะเย้ยของตนเองอย่างแน่นอน

8แต่พวกเจ้า ภูเขาทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จะแตกกิ่งก้านและออกผลให้แก่อิสราเอลประชากรของเรา เพราะพวกเขาใกล้จะกลับมาแล้ว

9เพราะดูเถิด เราอยู่ฝ่ายพวกเจ้า เราจะหันมาหาพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกไถและถูกหว่าน

10เราจะทวีผู้คนให้มากขึ้นบนพวกเจ้า คือพงศ์พันธุ์อิสราเอลทั้งสิ้น เมืองต่าง ๆ จะมีคนอาศัย และซากปรักหักพังจะถูกสร้างขึ้นใหม่

11เราจะทวีคนและสัตว์ให้มากขึ้นบนพวกเจ้า พวกเขาจะทวีขึ้นและมีลูกดก เราจะให้พวกเจ้ามีคนอาศัยเหมือนแต่ก่อน และจะให้พวกเจ้ารุ่งเรืองยิ่งกว่าครั้งแรก แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

12เราจะให้ผู้คนเดินบนพวกเจ้า คืออิสราเอลประชากรของเรา พวกเขาจะครอบครองเจ้า และเจ้าจะเป็นมรดกของพวกเขา เจ้าจะไม่ทำให้พวกเขาต้องไร้ลูกอีกต่อไป

13องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะผู้คนกล่าวแก่เจ้าว่า ‘เจ้ากินคน และทำให้ชนชาติของเจ้าต้องไร้ลูก’

14เพราะฉะนั้น เจ้าจะไม่กินคนอีกต่อไป และจะไม่ทำให้ชนชาติของเจ้าต้องไร้ลูกอีก องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้

15เราจะไม่ยอมให้เจ้าได้ยินคำเยาะเย้ยของบรรดาประชาชาติอีกต่อไป และเจ้าจะไม่ต้องทนรับการดูหมิ่นของชนชาติทั้งหลายอีก และจะไม่ทำให้ชนชาติของเจ้าสะดุดล้มอีกต่อไป องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

16แล้วพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

17“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เมื่อพงศ์พันธุ์อิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของตน พวกเขาได้ทำให้แผ่นดินนั้นเป็นมลทินด้วยวิถีและการกระทำของพวกเขา ความประพฤติของพวกเขาต่อหน้าเราเป็นเหมือนมลทินของหญิงในเวลามีระดู

18เราจึงเทความพิโรธของเราลงเหนือพวกเขา เพราะโลหิตที่พวกเขาทำให้ไหลนองบนแผ่นดิน และเพราะพวกเขาทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยรูปเคารพของพวกเขา

19เราจึงทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปท่ามกลางประชาชาติ และพวกเขาก็ฟุ้งกระจายไปตามแผ่นดินต่าง ๆ เราพิพากษาพวกเขาตามวิถีและการกระทำของพวกเขา

20และเมื่อพวกเขาไปถึงบรรดาประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่นั้น พวกเขาก็ทำให้นามบริสุทธิ์ของเราถูกลบหลู่ เพราะมีคนกล่าวถึงพวกเขาว่า ‘คนเหล่านี้เป็นประชากรขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ก็ยังต้องออกจากแผ่นดินของพระองค์’

21แต่เราห่วงใยนามบริสุทธิ์ของเรา ซึ่งพงศ์พันธุ์อิสราเอลได้ทำให้ถูกลบหลู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่นั้น

22เพราะฉะนั้น จงกล่าวแก่พงศ์พันธุ์อิสราเอลว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย เรากำลังจะกระทำการนี้ มิใช่เพราะเห็นแก่พวกเจ้า แต่เพราะเห็นแก่นามบริสุทธิ์ของเรา ซึ่งพวกเจ้าได้ทำให้ถูกลบหลู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติที่พวกเจ้าไปอยู่นั้น

23เราจะสำแดงความบริสุทธิ์แห่งนามอันยิ่งใหญ่ของเรา ซึ่งถูกลบหลู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ คือนามที่พวกเจ้าได้ทำให้ถูกลบหลู่ในท่ามกลางพวกเขา แล้วบรรดาประชาชาติจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ เมื่อเราสำแดงความบริสุทธิ์ของเราท่ามกลางพวกเจ้าต่อหน้าต่อตาพวกเขา

24เพราะเราจะนำพวกเจ้าออกมาจากบรรดาประชาชาติ รวบรวมพวกเจ้าจากแผ่นดินทั้งสิ้น และนำพวกเจ้ากลับมาสู่แผ่นดินของพวกเจ้าเอง

25เราจะประพรมน้ำสะอาดบนพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะสะอาด เราจะชำระพวกเจ้าให้พ้นจากมลทินทั้งสิ้นของพวกเจ้า และจากรูปเคารพทั้งปวงของพวกเจ้า

26เราจะให้ใจใหม่แก่พวกเจ้า และจะใส่จิตวิญญาณใหม่ไว้ภายในพวกเจ้า เราจะนำใจหินออกจากเนื้อของพวกเจ้า และจะให้ใจเนื้อแก่พวกเจ้า

27เราจะใส่วิญญาณของเราไว้ภายในพวกเจ้า และจะกระทำให้พวกเจ้าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษาข้อกำหนดของเราอย่างระมัดระวัง

28พวกเจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราได้มอบให้แก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า พวกเจ้าจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า

29เราจะช่วยพวกเจ้าให้รอดจากมลทินทั้งสิ้นของพวกเจ้า เราจะเรียกข้าวให้มีมากมาย และจะไม่นำการกันดารอาหารมาเหนือพวกเจ้า

30เราจะทำให้ผลของต้นไม้และพืชผลของทุ่งนามีมากมาย เพื่อพวกเจ้าจะไม่ต้องทนรับการเยาะเย้ยเพราะการกันดารอาหารท่ามกลางบรรดาประชาชาติอีกต่อไป

31แล้วพวกเจ้าจะระลึกถึงวิถีอันชั่วร้ายและการกระทำที่ไม่ดีของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะรังเกียจตนเองเพราะความผิดบาปและสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของพวกเจ้า

32องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ว่า เรามิได้กระทำการนี้เพราะเห็นแก่พวกเจ้า จงรู้ไว้เถิด พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย จงละอายและอับอายเพราะวิถีทางของพวกเจ้า

33องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ในวันที่เราชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความผิดบาปทั้งสิ้นของพวกเจ้า เราจะทำให้เมืองต่าง ๆ มีคนกลับมาอาศัย และซากปรักหักพังจะถูกสร้างขึ้นใหม่

34แผ่นดินที่ร้างเปล่าจะได้รับการเพาะปลูก แทนที่จะทิ้งร้างอยู่ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไปมา

35แล้วผู้คนจะกล่าวว่า ‘แผ่นดินที่เคยร้างเปล่านี้ได้กลายเป็นเหมือนสวนเอเดน และเมืองที่เคยปรักหักพัง ร้างเปล่า และถูกทำลายนั้น บัดนี้มีป้อมปราการและมีคนอาศัยอยู่’

36แล้วบรรดาประชาชาติที่ยังเหลืออยู่รอบ ๆ พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้สร้างสิ่งที่ถูกทำลายขึ้นใหม่ และได้เพาะปลูกในที่ที่ร้างเปล่า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ลั่นวาจาแล้ว และเราจะกระทำตามนั้น

37องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราจะยอมให้พงศ์พันธุ์อิสราเอลทูลขอเราให้กระทำสิ่งนี้แก่พวกเขาอีกด้วย คือเราจะทวีผู้คนของพวกเขาให้มากดุจฝูงแกะ

38ดุจฝูงแกะสำหรับเครื่องบูชา ดุจฝูงแกะที่กรุงเยรูซาเล็มในเทศกาลตามกำหนด เมืองที่เคยปรักหักพังก็จะเต็มไปด้วยฝูงผู้คนเช่นนั้น แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.