บทที่ 37

1พระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่เหนือข้าพเจ้า และพระองค์นำข้าพเจ้าออกไปโดยพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ววางข้าพเจ้าไว้กลางหุบเขาแห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยกระดูก 2พระองค์ทรงพาข้าพเจ้าเดินวนไปรอบ ๆ กระดูกเหล่านั้น และดูเถิด มีกระดูกมากมายเหลือเกินอยู่ทั่วพื้นหุบเขา และกระดูกเหล่านั้นก็แห้งมาก 3พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้จะมีชีวิตได้หรือ” ข้าพเจ้าทูลว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เท่านั้นที่ทรงทราบ” 4พระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเผยพระวจนะแก่กระดูกเหล่านี้ และกล่าวแก่มันว่า กระดูกแห้งเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า 5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่กระดูกเหล่านี้ดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะให้ลมหายใจเข้าไปในเจ้า แล้วเจ้าจะมีชีวิต 6เราจะติดเส้นเอ็นบนเจ้า ให้เนื้องอกขึ้นบนเจ้า คลุมเจ้าด้วยหนัง และใส่ลมหายใจเข้าไปในเจ้า แล้วเจ้าจะมีชีวิต และเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า” 7ข้าพเจ้าจึงเผยพระวจนะตามที่ทรงบัญชา และขณะที่ข้าพเจ้าเผยพระวจนะอยู่ ก็มีเสียงดัง ดูเถิด เสียงสั่นสะเทือน และกระดูกก็เข้ามาประกบกัน กระดูกต่อกระดูก 8ข้าพเจ้ามองดู และดูเถิด มีเส้นเอ็นและเนื้องอกขึ้นบนกระดูกเหล่านั้น และหนังก็คลุมมันไว้ แต่ยังไม่มีลมหายใจอยู่ในนั้น 9แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเผยพระวจนะแก่ลมหายใจ บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะและกล่าวแก่ลมหายใจว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ลมหายใจเอ๋ย จงมาจากลมทั้งสี่ทิศ และพ่นลมหายใจเข้าไปในคนที่ถูกฆ่าเหล่านี้ เพื่อพวกเขาจะมีชีวิต” 10ข้าพเจ้าจึงเผยพระวจนะตามที่ทรงบัญชา และลมหายใจก็เข้าไปในพวกเขา พวกเขาก็มีชีวิตและยืนขึ้นด้วยเท้าของตน เป็นกองทัพที่ใหญ่โตยิ่งนัก 11แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้คือพงศ์พันธุ์อิสราเอลทั้งสิ้น ดูเถิด พวกเขากล่าวว่า ‘กระดูกของเราแห้งแล้ว ความหวังของเราสูญสิ้น เราถูกตัดขาดเสียแล้ว’ 12เพราะฉะนั้น จงเผยพระวจนะและกล่าวแก่พวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ประชากรของเราเอ๋ย ดูเถิด เราจะเปิดหลุมศพของพวกเจ้า และนำพวกเจ้าขึ้นมาจากหลุมศพ และเราจะนำพวกเจ้าเข้าสู่แผ่นดินอิสราเอล 13ประชากรของเราเอ๋ย เมื่อเราเปิดหลุมศพของพวกเจ้าและนำพวกเจ้าขึ้นมาจากหลุมศพ พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า 14เราจะใส่วิญญาณของเราไว้ในพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิต และเราจะตั้งพวกเจ้าไว้ในแผ่นดินของพวกเจ้าเอง แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ลั่นวาจาและกระทำตามนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้” 15พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 16“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเอาไม้ท่อนหนึ่งมาและเขียนบนนั้นว่า ‘สำหรับยูดาห์และชนอิสราเอลที่เป็นพวกพ้องของเขา’ แล้วจงเอาไม้อีกท่อนหนึ่งมาและเขียนบนนั้นว่า ‘สำหรับโยเซฟ คือไม้ของเอฟราอิม และพงศ์พันธุ์อิสราเอลทั้งสิ้นที่เป็นพวกพ้องของเขา’ 17แล้วจงนำไม้ทั้งสองท่อนมาต่อกันเป็นไม้ท่อนเดียว ให้เป็นอันเดียวกันในมือของเจ้า 18และเมื่อชนชาติของเจ้าถามเจ้าว่า ‘ท่านจะไม่บอกเราหรือว่าสิ่งเหล่านี้มีความหมายอะไรสำหรับท่าน’ 19จงกล่าวแก่พวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะเอาไม้ของโยเซฟ ซึ่งอยู่ในมือของเอฟราอิม พร้อมกับเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอลที่เป็นพวกพ้องของเขา และจะนำมันมารวมกับไม้ของยูดาห์ ทำให้เป็นไม้ท่อนเดียว และมันจะเป็นอันเดียวกันในมือของเรา 20ไม้ท่อนทั้งสองที่เจ้าเขียนข้อความไว้นั้นจะอยู่ในมือของเจ้าต่อหน้าต่อตาพวกเขา 21จงกล่าวแก่พวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะนำชนอิสราเอลออกมาจากบรรดาประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่นั้น เราจะรวบรวมพวกเขาจากทุกด้าน และนำพวกเขากลับมาสู่แผ่นดินของพวกเขาเอง 22เราจะทำให้พวกเขาเป็นชนชาติเดียวในแผ่นดินนั้น บนภูเขาทั้งหลายของอิสราเอล และจะมีกษัตริย์องค์เดียวปกครองเหนือพวกเขาทั้งหมด พวกเขาจะไม่เป็นสองชนชาติอีกต่อไป และจะไม่ถูกแบ่งเป็นสองอาณาจักรอีกเลย 23พวกเขาจะไม่ทำตัวเป็นมลทินด้วยรูปเคารพ ด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียน หรือด้วยการละเมิดใด ๆ ของพวกเขาอีกต่อไป เราจะช่วยพวกเขาให้รอดจากการกลับกลอกทั้งสิ้นที่พวกเขาได้ทำบาป และเราจะชำระพวกเขาให้สะอาด พวกเขาจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา 24ดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา และพวกเขาทั้งหมดจะมีผู้เลี้ยงแกะคนเดียว พวกเขาจะดำเนินตามข้อกำหนดของเรา และจะรักษากฎเกณฑ์ของเราและประพฤติตาม 25พวกเขาจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราได้มอบให้แก่ยาโคบผู้รับใช้ของเรา ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าเคยอาศัยอยู่ พวกเขาและลูกหลานของพวกเขา และลูกหลานของลูกหลานของพวกเขาจะอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นนิตย์ และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นเจ้านายของพวกเขาเป็นนิตย์ 26เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติสุขกับพวกเขา จะเป็นพันธสัญญานิรันดร์กับพวกเขา เราจะสถาปนาพวกเขาและทวีพวกเขาให้มากขึ้น และจะตั้งสถานนมัสการของเราไว้ท่ามกลางพวกเขาเป็นนิตย์ 27ที่พำนักของเราจะอยู่ท่ามกลางพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นประชากรของเรา 28แล้วบรรดาประชาชาติจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงชำระอิสราเอลให้บริสุทธิ์ เมื่อสถานนมัสการของเราอยู่ท่ามกลางพวกเขาเป็นนิตย์”

2พระองค์ทรงพาข้าพเจ้าเดินวนไปรอบ ๆ กระดูกเหล่านั้น และดูเถิด มีกระดูกมากมายเหลือเกินอยู่ทั่วพื้นหุบเขา และกระดูกเหล่านั้นก็แห้งมาก

3พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้จะมีชีวิตได้หรือ” ข้าพเจ้าทูลว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เท่านั้นที่ทรงทราบ”

4พระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเผยพระวจนะแก่กระดูกเหล่านี้ และกล่าวแก่มันว่า กระดูกแห้งเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า

5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่กระดูกเหล่านี้ดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะให้ลมหายใจเข้าไปในเจ้า แล้วเจ้าจะมีชีวิต

6เราจะติดเส้นเอ็นบนเจ้า ให้เนื้องอกขึ้นบนเจ้า คลุมเจ้าด้วยหนัง และใส่ลมหายใจเข้าไปในเจ้า แล้วเจ้าจะมีชีวิต และเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

7ข้าพเจ้าจึงเผยพระวจนะตามที่ทรงบัญชา และขณะที่ข้าพเจ้าเผยพระวจนะอยู่ ก็มีเสียงดัง ดูเถิด เสียงสั่นสะเทือน และกระดูกก็เข้ามาประกบกัน กระดูกต่อกระดูก

8ข้าพเจ้ามองดู และดูเถิด มีเส้นเอ็นและเนื้องอกขึ้นบนกระดูกเหล่านั้น และหนังก็คลุมมันไว้ แต่ยังไม่มีลมหายใจอยู่ในนั้น

9แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงเผยพระวจนะแก่ลมหายใจ บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเผยพระวจนะและกล่าวแก่ลมหายใจว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ลมหายใจเอ๋ย จงมาจากลมทั้งสี่ทิศ และพ่นลมหายใจเข้าไปในคนที่ถูกฆ่าเหล่านี้ เพื่อพวกเขาจะมีชีวิต”

10ข้าพเจ้าจึงเผยพระวจนะตามที่ทรงบัญชา และลมหายใจก็เข้าไปในพวกเขา พวกเขาก็มีชีวิตและยืนขึ้นด้วยเท้าของตน เป็นกองทัพที่ใหญ่โตยิ่งนัก

11แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย กระดูกเหล่านี้คือพงศ์พันธุ์อิสราเอลทั้งสิ้น ดูเถิด พวกเขากล่าวว่า ‘กระดูกของเราแห้งแล้ว ความหวังของเราสูญสิ้น เราถูกตัดขาดเสียแล้ว’

12เพราะฉะนั้น จงเผยพระวจนะและกล่าวแก่พวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ประชากรของเราเอ๋ย ดูเถิด เราจะเปิดหลุมศพของพวกเจ้า และนำพวกเจ้าขึ้นมาจากหลุมศพ และเราจะนำพวกเจ้าเข้าสู่แผ่นดินอิสราเอล

13ประชากรของเราเอ๋ย เมื่อเราเปิดหลุมศพของพวกเจ้าและนำพวกเจ้าขึ้นมาจากหลุมศพ พวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

14เราจะใส่วิญญาณของเราไว้ในพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิต และเราจะตั้งพวกเจ้าไว้ในแผ่นดินของพวกเจ้าเอง แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ลั่นวาจาและกระทำตามนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

15พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

16“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเอาไม้ท่อนหนึ่งมาและเขียนบนนั้นว่า ‘สำหรับยูดาห์และชนอิสราเอลที่เป็นพวกพ้องของเขา’ แล้วจงเอาไม้อีกท่อนหนึ่งมาและเขียนบนนั้นว่า ‘สำหรับโยเซฟ คือไม้ของเอฟราอิม และพงศ์พันธุ์อิสราเอลทั้งสิ้นที่เป็นพวกพ้องของเขา’

17แล้วจงนำไม้ทั้งสองท่อนมาต่อกันเป็นไม้ท่อนเดียว ให้เป็นอันเดียวกันในมือของเจ้า

18และเมื่อชนชาติของเจ้าถามเจ้าว่า ‘ท่านจะไม่บอกเราหรือว่าสิ่งเหล่านี้มีความหมายอะไรสำหรับท่าน’

19จงกล่าวแก่พวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะเอาไม้ของโยเซฟ ซึ่งอยู่ในมือของเอฟราอิม พร้อมกับเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอลที่เป็นพวกพ้องของเขา และจะนำมันมารวมกับไม้ของยูดาห์ ทำให้เป็นไม้ท่อนเดียว และมันจะเป็นอันเดียวกันในมือของเรา

20ไม้ท่อนทั้งสองที่เจ้าเขียนข้อความไว้นั้นจะอยู่ในมือของเจ้าต่อหน้าต่อตาพวกเขา

21จงกล่าวแก่พวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะนำชนอิสราเอลออกมาจากบรรดาประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่นั้น เราจะรวบรวมพวกเขาจากทุกด้าน และนำพวกเขากลับมาสู่แผ่นดินของพวกเขาเอง

22เราจะทำให้พวกเขาเป็นชนชาติเดียวในแผ่นดินนั้น บนภูเขาทั้งหลายของอิสราเอล และจะมีกษัตริย์องค์เดียวปกครองเหนือพวกเขาทั้งหมด พวกเขาจะไม่เป็นสองชนชาติอีกต่อไป และจะไม่ถูกแบ่งเป็นสองอาณาจักรอีกเลย

23พวกเขาจะไม่ทำตัวเป็นมลทินด้วยรูปเคารพ ด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียน หรือด้วยการละเมิดใด ๆ ของพวกเขาอีกต่อไป เราจะช่วยพวกเขาให้รอดจากการกลับกลอกทั้งสิ้นที่พวกเขาได้ทำบาป และเราจะชำระพวกเขาให้สะอาด พวกเขาจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา

24ดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา และพวกเขาทั้งหมดจะมีผู้เลี้ยงแกะคนเดียว พวกเขาจะดำเนินตามข้อกำหนดของเรา และจะรักษากฎเกณฑ์ของเราและประพฤติตาม

25พวกเขาจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราได้มอบให้แก่ยาโคบผู้รับใช้ของเรา ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าเคยอาศัยอยู่ พวกเขาและลูกหลานของพวกเขา และลูกหลานของลูกหลานของพวกเขาจะอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นนิตย์ และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นเจ้านายของพวกเขาเป็นนิตย์

26เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติสุขกับพวกเขา จะเป็นพันธสัญญานิรันดร์กับพวกเขา เราจะสถาปนาพวกเขาและทวีพวกเขาให้มากขึ้น และจะตั้งสถานนมัสการของเราไว้ท่ามกลางพวกเขาเป็นนิตย์

27ที่พำนักของเราจะอยู่ท่ามกลางพวกเขา เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาจะเป็นประชากรของเรา

28แล้วบรรดาประชาชาติจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงชำระอิสราเอลให้บริสุทธิ์ เมื่อสถานนมัสการของเราอยู่ท่ามกลางพวกเขาเป็นนิตย์”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.