เอเรโมส · Eremos Thai Bible

ปฐมกาล · Genesis

บทที่ 2

1ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก พร้อมด้วยบรรดาสรรพสิ่งของทั้งสองนั้น ก็ทรงสำเร็จแล้ว 2ในวันที่เจ็ดพระเจ้าทรงทำงานที่พระองค์ทรงกระทำให้สำเร็จ และในวันที่เจ็ดพระองค์ทรงพักจากบรรดางานที่ทรงกระทำ 3พระเจ้าทรงอวยพรวันที่เจ็ดและทรงตั้งวันนั้นไว้เป็นวันบริสุทธิ์ เพราะในวันนั้นพระองค์ทรงพักจากบรรดางานทรงสร้างที่ทรงกระทำให้สำเร็จ 4นี่คือเรื่องราวของฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกเมื่อทรงสร้างขึ้น ในวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงสร้างแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์ 5ยังไม่มีพุ่มไม้ใดในทุ่งบนแผ่นดิน และยังไม่มีพืชใดในทุ่งงอกขึ้น เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้ายังไม่ได้ทรงให้ฝนตกบนแผ่นดิน และยังไม่มีมนุษย์มาทำงานพื้นดิน 6แต่ไอน้ำลอยขึ้นมาจากแผ่นดิน และทำให้พื้นดินทั้งหมดชุ่มชื้น 7องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงปั้นมนุษย์ขึ้นจากผงคลีของพื้นดิน และทรงระบายลมหายใจแห่งชีวิตเข้าไปในจมูกของเขา มนุษย์จึงกลายเป็นสิ่งมีชีวิต 8องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงปลูกสวนแห่งหนึ่งในเอเดนทางทิศตะวันออก และทรงตั้งมนุษย์ที่พระองค์ทรงปั้นไว้ในสวนนั้น 9องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงให้ต้นไม้ทุกชนิดที่งามตาและเหมาะแก่การเป็นอาหารงอกขึ้นจากพื้นดิน และต้นไม้แห่งชีวิตอยู่ตรงกลางสวน รวมทั้งต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่ว 10มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลออกจากเอเดนเพื่อหล่อเลี้ยงสวน และจากที่นั่นแม่น้ำนั้นแยกออกเป็นสี่สาย 11ชื่อของสายแรกคือปิโชน ซึ่งไหลรอบทั่วแผ่นดินฮาวิลาห์ที่มีทองคำ 12ทองคำของแผ่นดินนั้นเป็นทองดี ที่นั่นมียางบดอลัคและหินโอนิกซ์ด้วย 13ชื่อของสายที่สองคือกิโฮน ซึ่งไหลรอบทั่วแผ่นดินคูช 14ชื่อของสายที่สามคือไทกริส ซึ่งไหลไปทางทิศตะวันออกของอัสซีเรีย และสายที่สี่คือยูเฟรติส 15องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงทรงนำมนุษย์ไปไว้ในสวนเอเดน เพื่อให้เขาทำงานและดูแลรักษาสวนนั้น 16องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงบัญชามนุษย์ว่า “เจ้ารับประทานผลจากต้นไม้ทุกต้นในสวนได้อย่างเสรี 17แต่ผลของต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่ว เจ้าอย่ารับประทาน เพราะในวันที่เจ้ารับประทานมัน เจ้าจะตายแน่” 18องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสว่า “ไม่ดีที่มนุษย์จะอยู่คนเดียว เราจะสร้างผู้ช่วยที่เหมาะสมกับเขา” 19องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าได้ทรงปั้นสัตว์ป่าทุกชนิดในทุ่งและนกทุกชนิดในฟ้าจากพื้นดิน และทรงนำพวกมันมาหามนุษย์เพื่อดูว่ามนุษย์จะเรียกชื่อพวกมันว่าอะไร และสิ่งใดก็ตามที่มนุษย์เรียกสิ่งมีชีวิตนั้น สิ่งนั้นก็คือชื่อของมัน 20มนุษย์ได้เรียกชื่อสัตว์ใช้งานทั้งสิ้น นกในฟ้า และสัตว์ป่าทุกชนิดในทุ่ง แต่สำหรับอาดัมยังไม่พบผู้ช่วยที่เหมาะสมกับเขา 21องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงทรงทำให้อาดัมหลับสนิท และขณะที่เขาหลับ พระองค์ทรงนำซี่โครงของเขาออกมาซี่หนึ่ง แล้วทรงปิดเนื้อหุ้มที่ตรงนั้นไว้ 22องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงสร้างหญิงผู้หนึ่งจากซี่โครงที่ทรงนำมาจากอาดัม และทรงนำเธอมาหาอาดัม 23อาดัมกล่าวว่า “ในที่สุด นี่คือกระดูกจากกระดูกของฉัน และเนื้อจากเนื้อของฉัน นางจะถูกเรียกว่า ‘หญิง’ เพราะนางถูกนำออกมาจากชาย” 24เพราะเหตุนี้ ชายจะละบิดามารดาของตน และผูกพันเป็นหนึ่งกับภรรยาของตน และทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน 25อาดัมและภรรยาของเขาทั้งสองเปลือยกาย แต่พวกเขาไม่รู้สึกอับอาย
← บทที่ 1บทที่ 3 →