1งูเป็นสัตว์ที่มีเล่ห์เหลี่ยมที่สุดในบรรดาสัตว์ป่าทุกชนิดที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงสร้าง มันพูดกับหญิงนั้นว่า “พระเจ้าตรัสจริงหรือว่า ‘เจ้าทั้งหลายอย่ารับประทานผลจากต้นไม้ใดๆ ในสวน’?”
2หญิงนั้นตอบงูว่า “เรารับประทานผลจากต้นไม้ในสวนได้
3แต่ผลของต้นไม้ที่อยู่ตรงกลางสวน พระเจ้าตรัสว่า ‘เจ้าทั้งหลายอย่ารับประทาน อย่าแตะต้องด้วย มิฉะนั้นพวกเจ้าจะตาย’”
4งูพูดกับหญิงนั้นว่า “พวกเจ้าจะไม่ตายแน่
5เพราะพระเจ้าทรงทราบว่าในวันที่พวกเจ้ารับประทาน ตาของพวกเจ้าจะถูกเปิดและพวกเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้า ผู้รู้ดีและชั่ว”
6เมื่อหญิงนั้นเห็นว่าต้นไม้นั้นเหมาะแก่การเป็นอาหาร น่าดูสำหรับดวงตา และเป็นที่น่าปรารถนาเพื่อให้ฉลาด นางจึงเด็ดผลของมันมารับประทาน และนางก็ได้ส่งให้สามีของนางที่อยู่ด้วยกันรับประทานบ้าง สามีก็รับประทาน
7ดวงตาของทั้งสองคนก็ถูกเปิดออก พวกเขาก็รู้ว่าตัวเองเปลือยกาย จึงเอาใบมะเดื่อมาเย็บเข้าด้วยกันทำเป็นเครื่องนุ่งห่มสำหรับตัวเอง
8พวกเขาได้ยินเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าซึ่งกำลังทรงดำเนินอยู่ในสวนในเวลาเย็น อาดัมและภรรยาของเขาจึงซ่อนตัวจากพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าท่ามกลางต้นไม้ในสวน
9องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงร้องเรียกอาดัมว่า “เจ้าอยู่ที่ไหน”
10อาดัมตอบว่า “ข้าพระองค์ได้ยินเสียงของพระองค์ในสวนก็กลัว เพราะข้าพระองค์เปลือยกายอยู่ จึงซ่อนตัว”
11พระองค์ตรัสว่า “ใครบอกเจ้าว่าเจ้าเปลือยกาย เจ้าได้กินผลจากต้นไม้ที่เราสั่งห้ามไม่ให้กินหรือไม่”
12อาดัมตอบว่า “หญิงที่พระองค์ทรงประทานให้อยู่กับข้าพระองค์ นางได้ให้ผลจากต้นไม้นั้นแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ก็ได้รับประทาน”
13องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสกับหญิงว่า “เจ้าทำอะไรลงไป” หญิงตอบว่า “งูล่อลวงข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึงกินผลนั้น”
14องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสกับงูว่า “เพราะเจ้าทำสิ่งนี้ เจ้าจะถูกสาปแช่งมากกว่าสัตว์ใช้งานและสัตว์ป่าทั้งหลาย เจ้าจะเลื้อยไปด้วยท้องของเจ้าและกินผงคลีตลอดชีวิตของเจ้า
15เราจะให้เกิดความเป็นศัตรูกันระหว่างเจ้ากับหญิงนั้น และระหว่างพงศ์พันธุ์ของเจ้ากับพงศ์พันธุ์ของนาง ผู้นั้นจะทำให้หัวของเจ้าฟกช้ำ และเจ้าจะทำให้ส้นเท้าของเขาฟกช้ำ”
16พระองค์ตรัสกับหญิงว่า “เราจะทวีความเจ็บปวดของเจ้าในการคลอดบุตรอย่างยิ่ง เจ้าจะคลอดบุตรด้วยความเจ็บปวด ความปรารถนาของเจ้าจะอยู่ที่สามีของเจ้า และเขาจะปกครองเจ้า”
17พระองค์ตรัสกับอาดัมว่า “เพราะเจ้าฟังเสียงภรรยาของเจ้าและกินผลจากต้นไม้ที่เราสั่งห้ามว่า ‘เจ้าอย่ากินจากมัน’ พื้นดินจึงถูกสาปแช่งเพราะเจ้า เจ้าจะกินจากมันด้วยความยากลำบากตลอดชีวิตของเจ้า
18ดินจะให้หนามและพืชหนามแก่เจ้า และเจ้าจะกินพืชในทุ่ง
19เจ้าจะกินอาหารด้วยเหงื่อจากหน้าผากของเจ้า จนเจ้ากลับสู่พื้นดิน เพราะเจ้าถูกนำมาจากที่นั่น เพราะเจ้าเป็นผงคลี และเจ้าจะกลับเป็นผงคลี”
20อาดัมตั้งชื่อภรรยาของเขาว่าเอวา เพราะนางจะเป็นมารดาของผู้มีชีวิตทั้งปวง
21องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงทำเสื้อผ้าจากหนังสัตว์ให้แก่อาดัมและภรรยาของเขา และทรงให้พวกเขาสวมใส่
22องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสว่า “ดูเถิด มนุษย์ได้กลายเป็นเหมือนผู้หนึ่งในพวกเรา รู้ดีและชั่วแล้ว บัดนี้เพื่อมิให้เขายื่นมือออกมาเก็บผลจากต้นไม้แห่งชีวิตด้วย แล้วกินและมีชีวิตเป็นนิตย์...”
23องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงทรงส่งเขาออกจากสวนเอเดน เพื่อทำงานพื้นดินที่เขาถูกนำมาจากที่นั่น
24พระองค์ทรงขับไล่อาดัมออกไป และทรงตั้งเครูบทั้งหลายไว้ทางทิศตะวันออกของสวนเอเดน พร้อมดาบเปลวเพลิงที่หมุนได้ เพื่อเฝ้ารักษาทางไปยังต้นไม้แห่งชีวิต
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.