1อิสอัคจึงเรียกยาโคบมา อวยพรเขา และสั่งเขาว่า “อย่ารับภรรยาจากบุตรสาวของคานาอัน
2จงลุกขึ้น ไปยังปัดดานอาราม ไปที่บ้านของเบธูเอลบิดาของมารดาเจ้า และรับภรรยาจากบุตรสาวของลาบันพี่ชายของมารดาเจ้า
3ขอพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์อวยพรเจ้า ทำให้เจ้ามีลูกหลานมากมาย เพื่อเจ้าจะเป็นที่ประชุมของประชาชาติทั้งหลาย
4ขอพระองค์ประทานพระพรของอับราฮัมแก่เจ้า ทั้งแก่เจ้าและแก่เชื้อสายของเจ้าด้วย เพื่อเจ้าจะได้ครอบครองแผ่นดินที่เจ้าอาศัยอยู่ในฐานะคนต่างด้าว แผ่นดินที่พระเจ้าประทานแก่อับราฮัม”
5อิสอัคจึงส่งยาโคบไป ยาโคบเดินทางไปยังปัดดานอาราม ไปหาลาบันบุตรของเบธูเอลชาวอาราม ผู้เป็นพี่ชายของเรเบคาห์มารดาของยาโคบและเอซาว
6เอซาวเห็นว่าอิสอัคได้ให้พระพรยาโคบและส่งเขาไปยังปัดดานอาราม เพื่อรับภรรยาจากที่นั่น และในการให้พระพรนั้นได้สั่งเขาว่า “อย่ารับภรรยาจากบุตรสาวของคานาอัน”
7และยาโคบเชื่อฟังบิดาและมารดาของเขา เดินทางไปยังปัดดานอาราม
8เอซาวเห็นว่าบุตรสาวของคานาอันเป็นที่ไม่พอใจในสายตาของอิสอัคบิดาของตน
9เอซาวจึงไปหาอิชมาเอลและรับมาฮาลัทบุตรสาวของอิชมาเอลบุตรชายของอับราฮัม น้องสาวของเนบาโยท เป็นภรรยาเพิ่มจากภรรยาเดิมที่เขามีอยู่
10ยาโคบออกจากเบเออร์เชบาและเดินทางไปยังฮาราน
11เขามาถึงสถานที่หนึ่งและพักค้างคืนที่นั่น เพราะดวงอาทิตย์ตกแล้ว เขาเอาก้อนหินก้อนหนึ่งจากสถานที่นั้นมาวางหนุนศีรษะ และนอนลงในสถานที่นั้น
12เขาฝัน และดูเถิด มีบันไดตั้งอยู่บนแผ่นดิน ยอดของบันไดถึงฟ้าสวรรค์ และทูตสวรรค์ของพระเจ้ากำลังขึ้นและลงบนบันไดนั้น
13ดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทับยืนอยู่ที่บันไดและตรัสว่า “เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอับราฮัมบิดาของเจ้า และพระเจ้าของอิสอัค แผ่นดินที่เจ้านอนอยู่นี้ เราจะให้แก่เจ้าและแก่เชื้อสายของเจ้า
14เชื้อสายของเจ้าจะมากมายดังผงคลีของแผ่นดิน เจ้าจะแผ่ไปทางทิศตะวันตก ทิศตะวันออก ทิศเหนือ และทิศใต้ ครอบครัวทั้งสิ้นของแผ่นดินจะได้รับพระพรโดยทางเจ้าและโดยทางเชื้อสายของเจ้า
15ดูเถิด เราอยู่กับเจ้า และจะปกปักรักษาเจ้าทุกแห่งที่เจ้าไป และจะนำเจ้ากลับมายังแผ่นดินนี้ เพราะเราจะไม่ละทิ้งเจ้าจนกว่าเราจะทำสิ่งที่เราได้สัญญาไว้กับเจ้าให้สำเร็จ”
16ยาโคบตื่นขึ้นจากการหลับและกล่าวว่า “แท้จริงองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทับอยู่ในสถานที่นี้ และข้าพเจ้าหารู้ไม่”
17เขากลัวและกล่าวว่า “สถานที่นี้น่าเกรงขามจริง! นี่ไม่ใช่อื่นใด นอกจากเป็นพระนิเวศของพระเจ้า และเป็นประตูสู่ฟ้าสวรรค์!”
18ยาโคบตื่นขึ้นแต่เช้า เอาก้อนหินที่เขาวางหนุนศีรษะตั้งขึ้นเป็นเสาหลัก และเทน้ำมันบนยอดของเสานั้น
19เขาเรียกชื่อสถานที่นั้นว่า เบธเอล แม้ว่าก่อนหน้านี้เมืองนั้นชื่อว่า ลูซ
20ยาโคบทำคำปฏิญาณว่า “ถ้าพระเจ้าจะอยู่กับข้าพเจ้า ปกปักรักษาข้าพเจ้าในการเดินทางที่ข้าพเจ้ากำลังจะไปนี้ ประทานอาหารให้ข้าพเจ้ารับประทาน และเสื้อผ้าให้สวมใส่
21เพื่อข้าพเจ้าจะได้กลับมาบ้านของบิดาอย่างปลอดภัย แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า
22และก้อนหินที่ข้าพเจ้าตั้งขึ้นเป็นเสาหลักนี้ จะเป็นพระนิเวศของพระเจ้า และทุกสิ่งที่พระองค์ประทานแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะถวายหนึ่งในสิบของสิ่งนั้นแก่พระองค์อย่างแน่นอน”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.