บทที่ 37

1ยาโคบอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่บิดาของเขาเคยอาศัยมาก่อน คือแผ่นดินคานาอัน

2นี่คือเรื่องราวของยาโคบ โยเซฟอายุได้สิบเจ็ดปี เลี้ยงฝูงสัตว์อยู่กับพี่น้อง โดยเขาเป็นเด็กหนุ่มอยู่กับบุตรของบิลฮาห์และบุตรของศิลปาห์ ภรรยาของบิดาของเขา และโยเซฟนำข่าวร้ายเกี่ยวกับพี่น้องไปบอกบิดา

3อิสราเอลรักโยเซฟมากกว่าบุตรชายคนอื่นทั้งหมด เพราะโยเซฟเป็นบุตรที่เกิดในวัยชราของเขา ดังนั้นเขาทำเสื้อยาวมีหลายสีให้แก่โยเซฟ

4เมื่อพี่น้องเห็นว่าบิดารักโยเซฟมากกว่าพี่น้องคนอื่น พวกเขาก็เกลียดโยเซฟ และพูดกับเขาด้วยถ้อยคำที่ดีไม่ได้

5โยเซฟฝัน เมื่อเล่าให้พี่น้องฟัง พวกเขาเกลียดเขามากยิ่งขึ้น

6เขากล่าวกับพวกเขาว่า “จงฟังความฝันที่ข้าพเจ้าฝันนี้

7ดูเถิด พวกเรากำลังมัดฟ่อนข้าวในทุ่ง ทันใดนั้นฟ่อนข้าวของข้าพเจ้าก็ลุกขึ้นยืนตรง ฟ่อนข้าวของพวกท่านก็มาห้อมล้อมและกราบลงต่อฟ่อนข้าวของข้าพเจ้า”

8พี่น้องตอบเขาว่า “เจ้าจะครองเหนือพวกเราหรือ? เจ้าจะปกครองพวกเราจริงหรือ?” พวกเขาเกลียดเขามากยิ่งขึ้นเพราะความฝันและคำพูดของเขา

9โยเซฟฝันอีกครั้งและเล่าให้พี่น้องฟัง เขากล่าวว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าฝันอีกครั้ง คราวนี้ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวสิบเอ็ดดวงกราบลงต่อข้าพเจ้า”

10เขาเล่าให้บิดาและพี่น้องฟัง บิดาก็ตำหนิเขาและกล่าวว่า “ความฝันที่เจ้าฝันนี้คืออะไร? มารดาของเจ้า พี่น้อง และเรา จะมากราบเจ้าลงถึงพื้นจริงหรือ?”

11พี่น้องอิจฉาเขา แต่บิดาก็เก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ

12ต่อมาพี่น้องของโยเซฟไปเลี้ยงฝูงสัตว์ของบิดาที่เชเคม

13อิสราเอลกล่าวกับโยเซฟว่า “พี่น้องของเจ้าเลี้ยงฝูงสัตว์อยู่ที่เชเคมไม่ใช่หรือ? มาเถิด เราจะส่งเจ้าไปหาพวกเขา” โยเซฟตอบว่า “ข้าพเจ้าพร้อมแล้ว”

14อิสราเอลกล่าวกับเขาว่า “จงไปดูว่าพี่น้องและฝูงสัตว์เป็นอย่างไร แล้วกลับมาบอกข้าพเจ้า” เขาจึงส่งโยเซฟไปจากหุบเขาเฮโบรน เมื่อโยเซฟมาถึงเชเคม

15ชายผู้หนึ่งพบเขากำลังเดินวนในทุ่ง และถามว่า “เจ้ากำลังหาอะไร?”

16เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าหาพี่น้องของข้าพเจ้า ขอบอกข้าพเจ้าเถิดว่าพวกเขาเลี้ยงฝูงสัตว์อยู่ที่ไหน”

17ชายผู้นั้นตอบว่า “พวกเขาย้ายไปจากที่นี่แล้ว ข้าพเจ้าได้ยินพวกเขาพูดว่า ‘เราจะไปโดธาน’” โยเซฟจึงตามพี่น้องไปและพบพวกเขาที่โดธาน

18พี่น้องของโยเซฟเห็นเขาแต่ไกล และก่อนที่เขามาถึง พวกเขาวางแผนฆ่าเขา

19พวกเขาพูดกันว่า “ดูเถิด เจ้าผู้ช่างฝันคนนั้นกำลังมาแล้ว

20บัดนี้มาเถิด ให้เราฆ่าเขาและทิ้งศพในบ่อน้ำสักบ่อ เราจะบอกว่ามีสัตว์ร้ายมากินเขา แล้วเราจะดูว่าความฝันของเขาจะเป็นอย่างไร”

21เมื่อรูเบนได้ยิน เขาก็พยายามช่วยโยเซฟให้พ้นจากมือพวกเขา และกล่าวว่า “อย่าฆ่าเขาเลย”

22รูเบนกล่าวกับพวกเขาว่า “อย่าหลั่งโลหิต โยนเขาลงในบ่อน้ำในถิ่นทุรกันดารนี้ แต่อย่าลงมือกับเขาเลย” รูเบนพูดเช่นนี้เพื่อจะช่วยโยเซฟจากมือพวกเขาและพากลับไปหาบิดา

23เมื่อโยเซฟมาถึงพี่น้อง พวกเขาก็ปลดเสื้อของโยเซฟออก คือเสื้อหลายสีที่เขาสวมอยู่

24พวกเขาจับเขาและโยนลงในบ่อน้ำ บ่อนั้นว่างเปล่า ไม่มีน้ำในนั้น

25พวกเขานั่งลงกินอาหาร เงยหน้าและเห็นกองคาราวานชาวอิชมาเอลกำลังมาจากกิเลอาด อูฐของพวกเขาบรรทุกเครื่องเทศ ยางหอม และมดยอบ มุ่งหน้าลงไปอียิปต์

26ยูดาห์กล่าวกับพี่น้องว่า “เราจะได้ประโยชน์อะไรจากการฆ่าน้องของเราและปกปิดเลือดของเขา?

27มาเถิด ให้เราขายเขาแก่ชาวอิชมาเอล อย่าลงมือกับเขา เพราะเขาเป็นน้องของเรา เป็นเลือดเนื้อของเรา” พี่น้องก็เห็นด้วย

28เมื่อพ่อค้าชาวมีเดียนผ่านมา พี่น้องก็ดึงโยเซฟขึ้นจากบ่อ และขายโยเซฟให้แก่ชาวอิชมาเอลในราคาเงินยี่สิบแผ่น พวกเขาพาโยเซฟไปอียิปต์

29เมื่อรูเบนกลับมาที่บ่อและเห็นว่าโยเซฟไม่อยู่ในบ่อ เขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน

30เขากลับไปหาพี่น้องและกล่าวว่า “เด็กไม่อยู่แล้ว! ข้าพเจ้าจะไปไหนเล่า?”

31พวกเขาเอาเสื้อของโยเซฟ ฆ่าลูกแพะตัวผู้ และจุ่มเสื้อนั้นในเลือด

32พวกเขาส่งเสื้อหลายสีไปให้บิดา และพูดว่า “เราพบเสื้อนี้ ขอท่านดูเถิดว่าเป็นเสื้อของบุตรของท่านหรือไม่”

33บิดาจำเสื้อนั้นได้และกล่าวว่า “เป็นเสื้อของบุตรของเรา! สัตว์ร้ายมากินเขาแล้ว โยเซฟถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ อย่างแน่นอน!”

34ยาโคบฉีกเสื้อของตน ใส่เสื้อกระสอบรอบเอว และโศกเศร้าให้แก่บุตรของตนเป็นเวลานานหลายวัน

35บุตรชายและบุตรสาวทั้งหมดของเขามาปลอบโยน แต่เขาปฏิเสธที่จะรับการปลอบโยน เขากล่าวว่า “ไม่ ข้าพเจ้าจะลงไปที่เชโอลโดยโศกเศร้าให้แก่บุตรของข้าพเจ้า” บิดาก็ร้องไห้ให้แก่โยเซฟ

36ในระหว่างนั้น ชาวเมดานขายโยเซฟในอียิปต์ให้แก่โปทิฟาร์ ข้าราชการของฟาโรห์ ผู้บัญชาการของทหารองครักษ์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.