บทที่ 45

1โยเซฟไม่อาจทรงระงับอารมณ์ต่อหน้าทุกคนที่ยืนเฝ้าอยู่กับพระองค์ได้อีกต่อไป จึงทรงร้องว่า "จงให้ทุกคนออกไปจากเรา" และไม่มีผู้ใดยืนอยู่กับพระองค์ขณะที่โยเซฟทรงเปิดเผยพระองค์ต่อพี่น้องของพระองค์

2พระองค์ทรงส่งเสียงร้องไห้ และคนอียิปต์ได้ยิน วงศ์วานของฟาโรห์ก็ได้ยินด้วย

3โยเซฟตรัสกับพี่น้องของพระองค์ว่า "เราคือโยเซฟ บิดาของเรายังมีชีวิตอยู่หรือ" แต่พี่น้องของพระองค์ตอบไม่ได้ เพราะพวกเขาตกใจกลัวต่อพระพักตร์พระองค์

4โยเซฟตรัสกับพี่น้องของพระองค์ว่า "ขอให้เข้ามาใกล้เราเถิด" พวกเขาก็เข้ามาใกล้ พระองค์จึงตรัสว่า "เราคือโยเซฟพี่น้องของเจ้า ผู้ที่เจ้าได้ขายมายังอียิปต์

5บัดนี้ อย่าทุกข์ใจ และอย่าโกรธตนเองเลย ที่เจ้าขายเรามาที่นี่ เพราะพระเจ้าทรงส่งเรามาก่อนเจ้า เพื่อรักษาชีวิตไว้

6เพราะกันดารอาหารในแผ่นดินมาสองปีแล้ว ยังจะมีอีกห้าปีที่ไม่มีการไถและการเก็บเกี่ยว

7พระเจ้าทรงส่งเรามาก่อนพวกเจ้า เพื่อรักษาเจ้าให้เหลือเชื้อสายในแผ่นดิน และให้พวกเจ้ามีชีวิตอยู่ด้วยการช่วยกู้อันยิ่งใหญ่

8บัดนี้ ไม่ใช่พวกเจ้าที่ส่งเรามาที่นี่ แต่เป็นพระเจ้า พระองค์ทรงตั้งเราเป็นบิดาของฟาโรห์ เป็นเจ้านายของวงศ์วานทั้งหมดของท่าน และเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์

9จงรีบกลับขึ้นไปหาบิดาของเรา และบอกท่านว่า 'โยเซฟบุตรของท่านกล่าวดังนี้: พระเจ้าทรงตั้งเราเป็นเจ้านายของอียิปต์ทั้งหมด ขอท่านลงมาหาเราเถิด อย่ารอช้าเลย

10ท่านจะอยู่ในแผ่นดินโกเชน และจะอยู่ใกล้เรา ทั้งท่าน บุตรชายของท่าน หลานของท่าน ฝูงแกะ ฝูงวัว และทุกสิ่งของท่าน

11เราจะเลี้ยงดูท่านที่นั่น เพราะยังมีกันดารอาหารอีกห้าปี เกรงว่าท่าน วงศ์วานของท่าน และทุกสิ่งของท่านจะสิ้นเนื้อประดาตัว'

12ดูเถิด ตาของพวกเจ้าและตาของเบนยามินน้องของเราเห็นแล้วว่า ปากของเรานี่เองที่กำลังพูดกับพวกเจ้า

13พวกเจ้าจงเล่าให้บิดาของเราฟังถึงเกียรติทั้งหมดของเราในอียิปต์ และทุกสิ่งที่พวกเจ้าได้เห็น และจงรีบพาบิดาของเราลงมาที่นี่"

14พระองค์ทรงโผเข้ากอดคอเบนยามินน้องของพระองค์และทรงร้องไห้ และเบนยามินก็ร้องไห้กอดคอพระองค์

15พระองค์ทรงจูบพี่น้องของพระองค์ทุกคนและทรงร้องไห้บนพวกเขา หลังจากนั้น พี่น้องของพระองค์ก็เริ่มสนทนากับพระองค์

16ข่าวนี้ทราบไปถึงวงศ์วานของฟาโรห์ว่า "พี่น้องของโยเซฟมา" และเป็นที่พอพระทัยฟาโรห์และข้าราชบริพารของท่าน

17ฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟว่า "จงบอกพี่น้องของท่านว่า 'จงทำดังนี้: บรรทุกของลงบนสัตว์ของพวกท่าน และไปยังแผ่นดินคานาอัน

18พาบิดาของพวกท่านและครัวเรือนของพวกท่านมาหาเรา เราจะให้สิ่งที่ดีที่สุดในแผ่นดินอียิปต์แก่พวกท่าน และพวกท่านจะกินไขมันของแผ่นดิน'

19ท่านได้รับคำสั่งให้บอกพวกเขาด้วยว่า 'จงทำดังนี้: เอาเกวียนจากแผ่นดินอียิปต์ไปสำหรับลูกเล็กและภรรยาของพวกท่าน และพาบิดาของพวกท่านมา

20ตาของพวกท่านอย่าเสียดายข้าวของของพวกท่าน เพราะสิ่งที่ดีที่สุดในแผ่นดินอียิปต์ทั้งหมดเป็นของพวกท่าน'"

21บรรดาบุตรชายของอิสราเอลก็ทำตามนั้น โยเซฟประทานเกวียนแก่พวกเขาตามคำสั่งของฟาโรห์ และประทานเสบียงสำหรับการเดินทางด้วย

22พระองค์ประทานเสื้อผ้าเปลี่ยนชุดให้คนละชุด แต่ประทานเงินสามร้อยเชเขลและเสื้อผ้าห้าชุดแก่เบนยามิน

23พระองค์ทรงส่งของไปให้บิดาของพระองค์ดังนี้: ลาสิบตัวบรรทุกของดีที่สุดของอียิปต์ ลาตัวเมียสิบตัวบรรทุกข้าว ขนมปัง และเสบียงสำหรับบิดาของพระองค์ในระหว่างทาง

24พระองค์ทรงส่งพี่น้องของพระองค์ไป และเมื่อพวกเขาออกเดินทาง พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า "อย่าทะเลาะกันในระหว่างทาง"

25พวกเขาจึงขึ้นจากอียิปต์ มายังแผ่นดินคานาอัน ถึงยาโคบบิดาของพวกเขา

26พวกเขาเล่าให้ท่านฟังว่า "โยเซฟยังมีชีวิตอยู่ และเขาเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์" แต่ใจของยาโคบหยุดเต้น เพราะท่านไม่เชื่อพวกเขา

27แต่เมื่อพวกเขาเล่าทุกสิ่งที่โยเซฟพูดไว้กับพวกเขา และเมื่อท่านเห็นเกวียนที่โยเซฟส่งมารับท่าน วิญญาณของยาโคบบิดาของพวกเขาก็ฟื้นขึ้น

28อิสราเอลตรัสว่า "พอแล้ว โยเซฟบุตรของเรายังมีชีวิตอยู่ เราจะไปเห็นเขาก่อนที่เราจะตาย"

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.