บทที่ 5

1นี่คือหนังสือเรื่องราวของวงศ์อาดัม ในวันที่พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ พระองค์ทรงสร้างเขาตามอย่างพระเจ้า 2พระองค์ทรงสร้างพวกเขาให้เป็นชายและเป็นหญิง ทรงอวยพรพวกเขา และทรงเรียกพวกเขาว่า “มนุษย์” ในวันที่ทรงสร้าง 3เมื่ออาดัมอายุได้ 130 ปี เขาให้กำเนิดบุตรชายในอย่างของตัวเอง ตามฉายาของตัวเอง และเขาตั้งชื่อบุตรชายว่าเสท 4หลังจากให้กำเนิดเสท อาดัมมีชีวิตอยู่อีก 800 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 5อาดัมมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 930 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต 6เมื่อเสทอายุได้ 105 ปี เขาให้กำเนิดเอโนช 7หลังจากให้กำเนิดเอโนช เสทมีชีวิตอยู่อีก 807 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 8เสทมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 912 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต 9เมื่อเอโนชอายุได้ 90 ปี เขาให้กำเนิดเคนัน 10หลังจากให้กำเนิดเคนัน เอโนชมีชีวิตอยู่อีก 815 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 11เอโนชมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 905 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต 12เมื่อเคนันอายุได้ 70 ปี เขาให้กำเนิดมาฮาลาเลล 13หลังจากให้กำเนิดมาฮาลาเลล เคนันมีชีวิตอยู่อีก 840 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 14เคนันมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 910 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต 15เมื่อมาฮาลาเลลอายุได้ 65 ปี เขาให้กำเนิดยาเรด 16หลังจากให้กำเนิดยาเรด มาฮาลาเลลมีชีวิตอยู่อีก 830 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 17มาฮาลาเลลมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 895 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต 18เมื่อยาเรดอายุได้ 162 ปี เขาให้กำเนิดเอโนค 19หลังจากให้กำเนิดเอโนค ยาเรดมีชีวิตอยู่อีก 800 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 20ยาเรดมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 962 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต 21เมื่อเอโนคอายุได้ 65 ปี เขาให้กำเนิดเมธูเสลาห์ 22หลังจากให้กำเนิดเมธูเสลาห์ เอโนคดำเนินกับพระเจ้าอีก 300 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 23เอโนคมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 365 ปี 24เอโนคดำเนินกับพระเจ้า แล้วเขาก็หายไป เพราะพระเจ้าทรงรับเขาไป 25เมื่อเมธูเสลาห์อายุได้ 187 ปี เขาให้กำเนิดลาเมค 26หลังจากให้กำเนิดลาเมค เมธูเสลาห์มีชีวิตอยู่อีก 782 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 27เมธูเสลาห์มีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 969 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต 28เมื่อลาเมคอายุได้ 182 ปี เขาให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง 29เขาตั้งชื่อบุตรนั้นว่าโนอาห์ และกล่าวว่า “ขอให้บุตรนี้ปลอบประโลมเราจากการงานและความเหน็ดเหนื่อยของมือเรา ซึ่งเกิดจากพื้นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสาปแช่ง” 30หลังจากให้กำเนิดโนอาห์ ลาเมคมีชีวิตอยู่อีก 595 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน 31ลาเมคมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 777 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต 32เมื่อโนอาห์อายุได้ 500 ปี เขาให้กำเนิดเชม ฮาม และยาเฟท

1นี่คือหนังสือเรื่องราวของวงศ์อาดัม ในวันที่พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ พระองค์ทรงสร้างเขาตามอย่างพระเจ้า

บริบท: ข้อนี้เปิดบทเล่าใหม่ด้วยสูตร “โทเลโดท” (תּוֹלְדֹת, “วงศ์/กำเนิด/เรื่องราว”) ครั้งที่สอง — ครั้งแรกอยู่ที่ 2:4 (วงศ์ของฟ้าและแผ่นดิน) บทที่ 5 จะให้ลำดับวงศ์ 10 ชั่วอายุจากอาดัมถึงโนอาห์ คู่ขนานกับลำดับวงศ์ 7 ชั่วอายุของคาอินใน 4:17-22 ข้อ 1-2 ย้อนกลับไปยัง บทที่ 1:26-28 — มนุษย์ถูกสร้างใน “อย่างของพระเจ้า” (בִּדְמוּת אֱלֹהִים) พระเจ้าทรงประทานพรและทรงเรียกชื่อพวกเขาว่า “อาดัม” (มนุษย์) — เหมือนการเรียกชื่อสิ่งสร้างใน บท 1 (วัน, คืน, ฟ้า, แผ่นดิน, ทะเล) สิ่งใหม่ที่สำคัญในข้อ 3 ต่อมา: หลังจากการตกในบาป มนุษย์ตอนนี้ให้กำเนิดบุตร “ในอย่างของตัวเอง ตามฉายาของตัวเอง” — ฉายาของพระเจ้ายังคงผ่านต่อไป แต่ผ่านการแพร่พันธุ์ของมนุษย์ ไม่ใช่การสร้างโดยตรงจากพระเจ้าอีกต่อไป

2พระองค์ทรงสร้างพวกเขาให้เป็นชายและเป็นหญิง ทรงอวยพรพวกเขา และทรงเรียกพวกเขาว่า “มนุษย์” ในวันที่ทรงสร้าง

3เมื่ออาดัมอายุได้ 130 ปี เขาให้กำเนิดบุตรชายในอย่างของตัวเอง ตามฉายาของตัวเอง และเขาตั้งชื่อบุตรชายว่าเสท

4หลังจากให้กำเนิดเสท อาดัมมีชีวิตอยู่อีก 800 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

5อาดัมมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 930 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต

6เมื่อเสทอายุได้ 105 ปี เขาให้กำเนิดเอโนช

7หลังจากให้กำเนิดเอโนช เสทมีชีวิตอยู่อีก 807 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

8เสทมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 912 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต

9เมื่อเอโนชอายุได้ 90 ปี เขาให้กำเนิดเคนัน

10หลังจากให้กำเนิดเคนัน เอโนชมีชีวิตอยู่อีก 815 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

11เอโนชมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 905 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต

12เมื่อเคนันอายุได้ 70 ปี เขาให้กำเนิดมาฮาลาเลล

13หลังจากให้กำเนิดมาฮาลาเลล เคนันมีชีวิตอยู่อีก 840 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

14เคนันมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 910 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต

15เมื่อมาฮาลาเลลอายุได้ 65 ปี เขาให้กำเนิดยาเรด

16หลังจากให้กำเนิดยาเรด มาฮาลาเลลมีชีวิตอยู่อีก 830 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

17มาฮาลาเลลมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 895 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต

18เมื่อยาเรดอายุได้ 162 ปี เขาให้กำเนิดเอโนค

19หลังจากให้กำเนิดเอโนค ยาเรดมีชีวิตอยู่อีก 800 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

20ยาเรดมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 962 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต

21เมื่อเอโนคอายุได้ 65 ปี เขาให้กำเนิดเมธูเสลาห์

22หลังจากให้กำเนิดเมธูเสลาห์ เอโนคดำเนินกับพระเจ้าอีก 300 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

บริบท: ข้อนี้พิเศษมากในลำดับวงศ์ — เอโนคไม่เพียง “มีชีวิตอยู่” (וַיְחִי, ฮีบรู) แต่ “ดำเนินกับพระเจ้า” (וַיִּתְהַלֵּךְ אֶת־הָאֱלֹהִים) สำนวน “ดำเนินกับพระเจ้า” เป็นสำนวนพิเศษในพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม — ใช้กับโนอาห์ (6:9), อับราฮัม (17:1), อิสอัค-และยาโคบ (48:15), ดาวิด (1 พงก์ 8:25), เลวี (มลข 2:6) — บ่งบอกถึงความสนิทสนมและการเชื่อฟังในพันธสัญญาที่ไม่ธรรมดา การเปลี่ยนกริยาจาก חָיָה (มีชีวิต) เป็น הִתְהַלֵּךְ (ดำเนิน) ในที่นี้ บ่งบอกว่าเอโนคไม่ได้แค่อยู่ผ่านปี — แต่เขาดำเนินอย่างมีจุดหมายในการสามัคคีธรรมกับพระเจ้า ฮีบรู 11:5 ขยายความว่าเอโนค “เป็นที่พอพระทัยของพระเจ้า” และไม่ได้ตาย แต่ถูกรับขึ้น

23เอโนคมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 365 ปี

24เอโนคดำเนินกับพระเจ้า แล้วเขาก็หายไป เพราะพระเจ้าทรงรับเขาไป

บริบท: ข้อนี้เป็นข้อพิเศษที่สุดในบทที่ 5 — เอโนคไม่ได้ตาย แต่ “หายไป” (וְאֵינֶנּוּ, “เขาไม่มี”) เพราะ “พระเจ้าทรงเอาเขาไป” (לָקַח אֹתוֹ אֱלֹהִים) เป็นการเล่าเรื่องการเปลี่ยนสถานะของมนุษย์โดยตรงไปยังการสถิตของพระเจ้าโดยไม่ผ่านความตาย — เป็นเหตุการณ์ที่จะปรากฏเพียงครั้งเดียวอีกในพันธสัญญาเดิม คือเอลียาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 2:11 — ถูกรับขึ้นไปด้วยรถม้าแห่งไฟ) ฮีบรู 11:5 ในพันธสัญญาใหม่อ้างถึงข้อนี้: “โดยความเชื่อ เอโนคถูกย้ายไปเพื่อจะไม่ได้พบกับความตาย” พระเจ้าทรง “เอา” เอโนคไปก่อนน้ำท่วมเพื่อรักษาเขาจากการพิพากษา (Christian-traditional reading) บางคนอ่านเอโนคเป็นเงาของผู้เชื่อที่จะ “ถูกรับขึ้น” (rapture) ในวันสุดท้าย

25เมื่อเมธูเสลาห์อายุได้ 187 ปี เขาให้กำเนิดลาเมค

26หลังจากให้กำเนิดลาเมค เมธูเสลาห์มีชีวิตอยู่อีก 782 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

27เมธูเสลาห์มีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 969 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต

บริบท: เมธูเสลาห์เป็นคนที่มีอายุยืนที่สุดในประวัติศาสตร์พระคัมภีร์ — 969 ปี ตามลำดับเวลาในพระคัมภีร์ การตายของเขาเกิดขึ้นในปีที่น้ำท่วม (กำเนิดของโนอาห์ + 600 ปี = ปีน้ำท่วม; เมธูเสลาห์เกิดก่อนโนอาห์ 369 ปี + อายุ 969 ปี = 1338 ปีหลังเมธูเสลาห์ + 187 ปีก่อนโนอาห์ + 600 ปีถึงน้ำท่วม) บางคนตีความชื่อของเขาว่า “การตายของเขาจะส่ง [น้ำท่วม]” — เป็นคำพยากรณ์ที่ถูกซ่อนไว้ในชื่อของเขา

28เมื่อลาเมคอายุได้ 182 ปี เขาให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง

29เขาตั้งชื่อบุตรนั้นว่าโนอาห์ และกล่าวว่า “ขอให้บุตรนี้ปลอบประโลมเราจากการงานและความเหน็ดเหนื่อยของมือเรา ซึ่งเกิดจากพื้นดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสาปแช่ง”

บริบท: ข้อนี้ให้คำอธิบายเชิงเทววิทยาเกี่ยวกับชื่อของโนอาห์ — בְּנֹחַ (โนอาห์) เล่นเสียงกับกริยา נָחַם (นาฮัม, “ปลอบประโลม/บรรเทาทุกข์”) ผ่านสำนวน יְנַחֲמֵנוּ (ยุนาฮาเมนู, “ผู้นี้จะปลอบประโลมเรา”) ลาเมคเป็นบิดาของโนอาห์มองอนาคต — เขามองว่าโนอาห์จะเป็นผู้ที่บรรเทาทุกข์ของมนุษยชาติจากคำสาปของพื้นดินใน 3:17-19 ตลกของเรื่อง: คำสาปของพื้นดินไม่ได้ถูกยกออก (เพราะการกระทำของโนอาห์) — จนกระทั่งหลังน้ำท่วม ใน 8:21 พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะ “ไม่สาปแช่งพื้นดินเพิ่มอีกเพราะมนุษย์” แต่การปลอบประโลมที่แท้จริงต้องรอจนถึงพระคริสต์ (มัทธิว 11:28-29) หมายเหตุ: ข้อนี้เป็นข้อเดียวในบทที่ 5 ที่มีพระนาม יהוה

30หลังจากให้กำเนิดโนอาห์ ลาเมคมีชีวิตอยู่อีก 595 ปี และมีบุตรชายบุตรสาวอีกหลายคน

31ลาเมคมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 777 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต

32เมื่อโนอาห์อายุได้ 500 ปี เขาให้กำเนิดเชม ฮาม และยาเฟท

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.