เอเรโมส · Eremos Thai Bible

ปฐมกาล · Genesis

บทที่ 8

1แต่พระเจ้าทรงระลึกถึงโนอาห์ สัตว์ป่าและสัตว์ใช้งานทุกตัวที่อยู่กับเขาในเรือ พระเจ้าทรงส่งลมพัดผ่านแผ่นดินโลก น้ำก็เริ่มลดลง 2บ่อน้ำพุของห้วงน้ำลึกและประตูของฟ้าก็ปิด ฝนจากฟ้าก็หยุดตก 3น้ำลดลงจากแผ่นดินโลกอย่างต่อเนื่อง และหลังจากผ่านไป 150 วัน น้ำก็ลดลง 4ในวันที่ 17 ของเดือนที่ 7 เรือก็มาหยุดนิ่งอยู่บนเทือกเขาอารารัต 5น้ำก็ลดลงเรื่อยๆ จนถึงเดือนที่ 10 ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 10 ยอดเขาทั้งหลายก็โผล่ขึ้นมา 6หลังจากนั้น 40 วัน โนอาห์เปิดหน้าต่างของเรือที่เขาสร้างไว้ 7เขาปล่อยกาตัวหนึ่งออกไป มันก็บินไปบินมาจนกระทั่งน้ำเหือดแห้งจากแผ่นดินโลก 8แล้วโนอาห์ก็ปล่อยนกพิราบตัวหนึ่งออกไป เพื่อดูว่าน้ำได้ลดลงจากพื้นแผ่นดินแล้วหรือยัง 9แต่นกพิราบหาที่พักเท้าไม่ได้ จึงบินกลับมาหาโนอาห์ในเรือ เพราะน้ำยังท่วมพื้นแผ่นดินทั่วไป โนอาห์ก็เอื้อมมือออกไปจับและนำมันกลับเข้ามาในเรือ 10โนอาห์รอต่ออีก 7 วัน แล้วปล่อยนกพิราบออกจากเรืออีกครั้ง 11ในเวลาเย็นนกพิราบก็กลับมาหาโนอาห์ และดูเถิด มันคาบใบมะกอกที่เพิ่งเด็ดมาใหม่อยู่ในปาก โนอาห์จึงรู้ว่าน้ำได้ลดลงจากแผ่นดินโลกแล้ว 12เขารอต่ออีก 7 วัน และปล่อยนกพิราบอีกครั้ง แต่คราวนี้นกพิราบไม่กลับมาหาเขาอีก 13ในปีที่ 601 แห่งชีวิตของโนอาห์ ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 1 น้ำได้แห้งไปจากแผ่นดินโลก โนอาห์เปิดที่คลุมเรือออกและมองดู ดูเถิด พื้นแผ่นดินก็แห้งแล้ว 14ในวันที่ 27 ของเดือนที่ 2 แผ่นดินก็แห้งสนิท 15พระเจ้าตรัสกับโนอาห์ว่า 16“จงออกจากเรือ เจ้า ภรรยาของเจ้า บุตรชายของเจ้า และภรรยาของบุตรชายของเจ้าทั้งหลายที่อยู่กับเจ้า 17จงนำสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่กับเจ้าออกไปด้วย ทั้งนก สัตว์ใช้งาน และสัตว์เลื้อยคลานทุกชนิดบนแผ่นดิน เพื่อให้พวกมันแพร่พันธุ์ในแผ่นดิน เกิดผลและทวีจำนวนขึ้นบนแผ่นดินโลก” 18โนอาห์จึงออกมา บุตรชายของเขา ภรรยาของเขา และภรรยาของบุตรชายของเขาทั้งหลายก็ออกมาพร้อมกับเขา 19สัตว์ทุกชนิด สัตว์เลื้อยคลานทุกชนิด นกทุกชนิด และทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่บนแผ่นดินก็ออกมาจากเรือตามชนิดของพวกมัน 20โนอาห์สร้างแท่นบูชาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า และนำสัตว์ที่สะอาดและนกที่สะอาดทุกชนิด มาถวายเป็นเครื่องเผาบูชาบนแท่น 21เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงดมกลิ่นหอมที่พอพระทัย พระองค์ตรัสกับพระองค์เองว่า “เราจะไม่สาปแช่งพื้นดินเพราะมนุษย์อีกต่อไป แม้ว่าความคิดที่เกิดจากใจของมนุษย์มีแต่ความชั่วร้ายตั้งแต่ยังเด็ก และเราจะไม่ทำลายล้างสิ่งมีชีวิตทุกชนิดอย่างที่เราได้ทำมาแล้วอีก 22ตราบใดที่แผ่นดินโลกยังคงอยู่ ฤดูหว่านและฤดูเก็บเกี่ยว ฤดูหนาวและฤดูร้อน ฤดูร้อนและฤดูฝน กลางวันและกลางคืน ก็จะไม่หยุดลง”
← บทที่ 7บทที่ 9 →