1พระเจ้าทรงอวยพรโนอาห์และบุตรชายของเขา และตรัสกับพวกเขาว่า “จงเกิดผลทวีคูณและเต็มแผ่นดินโลก
2ความกลัวและความหวาดต่อเจ้าจะตกอยู่บนสัตว์ป่าทุกชนิดบนแผ่นดินโลก นกในฟ้าทุกชนิด สัตว์เลื้อยคลานบนพื้นดินทุกชนิด และปลาในทะเลทั้งหมด พวกมันถูกมอบไว้ในมือของเจ้า
3ทุกสิ่งที่มีชีวิตและเคลื่อนไหวจะเป็นอาหารสำหรับเจ้า เหมือนที่เราได้ให้พืชเขียวแก่เจ้า บัดนี้เรามอบทุกสิ่งให้แก่เจ้า
4แต่เจ้าจะต้องไม่กินเนื้อที่ยังมีโลหิตอยู่ ซึ่งเป็นชีวิตของมัน
5ส่วนเลือดของเจ้า ซึ่งเป็นชีวิตของเจ้า แน่นอนว่าเราจะเรียกร้องคืน เราจะเรียกร้องจากมือของสัตว์ทุกตัว และจากมือของมนุษย์ จากมือของพี่น้องของเขา เราจะเรียกร้องชีวิตของมนุษย์
6ผู้ใดทำให้โลหิตของมนุษย์ตก โลหิตของผู้นั้นก็จะต้องถูกทำให้ตกโดยมนุษย์ เพราะพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตามพระฉายาของพระองค์
7ส่วนเจ้า จงเกิดผลทวีคูณ จงแพร่พันธุ์ในแผ่นดินและทวีจำนวนขึ้นบนแผ่นดินนั้น”
8พระเจ้าตรัสกับโนอาห์และบุตรชายของเขาที่อยู่กับเขาว่า
9“ดูเถิด เรากำลังสถาปนาพันธสัญญาของเรากับเจ้า และกับพงศ์พันธุ์ของเจ้าที่จะมาภายหลัง
10และกับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่กับเจ้า ทั้งนก สัตว์ใช้งาน และสัตว์ป่าทุกชนิดบนแผ่นดิน — กับทุกตัวที่ออกมาจากเรือ คือสัตว์ป่าทุกตัวบนแผ่นดิน
11เราจะสถาปนาพันธสัญญาของเรากับเจ้า สิ่งมีชีวิตทุกชนิดจะไม่ถูกทำลายด้วยน้ำท่วมอีก จะไม่มีน้ำท่วมมาทำลายแผ่นดินโลกอีก”
12พระเจ้าตรัสว่า “นี่คือเครื่องหมายของพันธสัญญาที่เราตั้งไว้ระหว่างเรากับเจ้าและสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่กับเจ้า สำหรับทุกรุ่นชั่วนิรันดร์
13เราจะตั้งคันธนูของเราไว้ในเมฆ และมันจะเป็นเครื่องหมายของพันธสัญญาระหว่างเรากับแผ่นดินโลก
14เมื่อใดที่เราทำให้เมฆเกิดขึ้นเหนือแผ่นดินโลก และคันธนูปรากฏในเมฆ
15เราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเราระหว่างเรากับเจ้าและสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในเนื้อหนังทั้งสิ้น น้ำจะไม่กลายเป็นน้ำท่วมเพื่อทำลายสิ่งมีชีวิตทุกชนิดอีก
16เมื่อคันธนูปรากฏในเมฆ เราจะมองดูและระลึกถึงพันธสัญญานิรันดร์ระหว่างพระเจ้ากับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในเนื้อหนังทั้งสิ้นที่อยู่บนแผ่นดินโลก”
17พระเจ้าตรัสกับโนอาห์ว่า “นี่คือเครื่องหมายของพันธสัญญาที่เราได้สถาปนาไว้ระหว่างเรากับสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่บนแผ่นดินโลก”
18บุตรชายของโนอาห์ที่ออกมาจากเรือคือเชม ฮาม และยาเฟท ฮามเป็นบิดาของคานาอัน
19ทั้งสามคนนี้เป็นบุตรชายของโนอาห์ และจากพวกเขาแผ่นดินโลกทั้งสิ้นก็แพร่กระจายออกไป
20โนอาห์ผู้เป็นเกษตรกรเริ่มต้นปลูกสวนองุ่น
21เขาดื่มเหล้าองุ่น เมาแล้วก็เปลือยกายอยู่ในเต็นท์ของตน
22ฮามผู้เป็นบิดาของคานาอัน เห็นความเปลือยเปล่าของบิดาของตน เขาก็ออกไปบอกพี่น้องทั้งสองของเขาที่อยู่ข้างนอก
23เชมและยาเฟทจึงเอาผ้าผืนหนึ่งพาดบ่าทั้งสองของพวกเขา และเดินถอยหลังเข้าไปคลุมร่างของบิดาที่เปลือยอยู่ พวกเขาหันหน้าไปอีกทางหนึ่งเพื่อจะไม่เห็นความเปลือยเปล่าของบิดา
24เมื่อโนอาห์ตื่นจากความเมาของตน เขารู้ถึงสิ่งที่บุตรคนเล็กของเขาได้ทำต่อเขา
25เขาจึงกล่าวว่า “ขอให้คานาอันถูกสาปแช่ง เขาจะเป็นทาสที่ต่ำต้อยที่สุดแก่พี่น้องของเขา”
26เขายังกล่าวอีกว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเชม ทรงเป็นที่สรรเสริญ ขอให้คานาอันเป็นทาสของเชม
27ขอพระเจ้าทรงขยายเขตแดนของยาเฟท ขอให้เขาอาศัยอยู่ในเต็นท์ของเชม และให้คานาอันเป็นทาสของเขา”
28หลังจากน้ำท่วม โนอาห์มีชีวิตอยู่อีก 350 ปี
29โนอาห์มีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 950 ปี แล้วก็สิ้นชีวิต
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.