ฮาบากุก 1 · Eremos Thai Bible

1คำพยากรณ์ที่ฮาบากุกผู้เผยพระวจนะได้รับนิมิตเห็น 2ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์จะร้องทูลขอความช่วยเหลืออีกนานเท่าใด พระองค์จึงจะทรงสดับฟัง ข้าพระองค์ร้องทูลต่อพระองค์ว่า ‘ความรุนแรง’ แต่พระองค์ก็ไม่ทรงช่วยให้รอด 3เหตุใดพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์เห็นความชั่วช้า และทรงให้มองดูความทุกข์ยาก ความพินาศและความรุนแรงอยู่ตรงหน้าข้าพระองค์ มีการวิวาทและการทะเลาะเบาะแว้งเกิดขึ้น 4เพราะฉะนั้น ธรรมบัญญัติจึงหย่อนยานไร้อำนาจ และความยุติธรรมก็ไม่ปรากฏออกมาเลย เพราะคนชั่วล้อมกรอบคนชอบธรรมไว้ ความยุติธรรมจึงถูกบิดเบือนออกไป 5จงมองดูในหมู่ประชาชาติ จงสังเกตดู และจงประหลาดใจให้ยิ่งนัก เพราะเรากำลังจะกระทำการอย่างหนึ่งในสมัยของพวกเจ้า ซึ่งถึงแม้จะมีคนบอก พวกเจ้าก็จะไม่เชื่อ 6เพราะดูเถิด เรากำลังจะเร้าให้ชาวเคลเดียลุกขึ้น คือชนชาติที่ดุร้ายและหุนหันพลันแล่น ผู้รุดหน้าไปทั่วแผ่นดินอันกว้างใหญ่ เพื่อยึดครองที่อยู่อาศัยซึ่งไม่ใช่ของตน 7ชนชาตินั้นน่าเกรงขามและน่าสะพรึงกลัว ความยุติธรรมและเกียรติยศของเขาออกมาจากตัวเขาเอง 8ม้าของเขาว่องไวยิ่งกว่าเสือดาว และดุร้ายยิ่งกว่าสุนัขป่ายามค่ำ พลม้าของเขาควบตะบึงมา พลม้าของเขามาจากแดนไกล พวกมันบินมาเหมือนนกอินทรีที่โฉบลงจับเหยื่ออย่างรวดเร็ว 9พวกเขาทุกคนมุ่งมาเพื่อก่อความรุนแรง ใบหน้าของพวกเขามุ่งตรงไปข้างหน้า และพวกเขากวาดต้อนเชลยไปมากมายเหมือนเม็ดทราย 10เขาเย้ยหยันบรรดากษัตริย์ และเจ้านายทั้งหลายก็เป็นที่หัวเราะเยาะของเขา เขาหัวเราะเยาะป้อมปราการทุกแห่ง เขาก่อกองดินขึ้นและเข้ายึดป้อมนั้น 11แล้วเขาก็กวาดผ่านไปเหมือนลม เป็นคนผิดที่ถือว่ากำลังของตนเป็นพระเจ้าของตน 12ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ องค์บริสุทธิ์ของข้าพระองค์ พระองค์ทรงดำรงอยู่ตั้งแต่นิรันดร์กาลมิใช่หรือ พวกเราจะไม่ตาย ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้ทรงกำหนดพวกเขาไว้เพื่อการพิพากษา ข้าแต่พระศิลา พระองค์ได้ทรงตั้งพวกเขาไว้เพื่อการตีสอน 13พระองค์ผู้ทรงมีพระเนตรบริสุทธิ์เกินกว่าจะทอดพระเนตรดูความชั่ว และไม่อาจทนมองดูความผิดได้ เหตุใดพระองค์จึงทรงเพิกเฉยต่อคนทรยศ และทรงนิ่งเงียบเมื่อคนชั่วกลืนกินคนที่ชอบธรรมกว่าตน 14พระองค์ทรงทำให้มนุษย์เป็นเหมือนปลาในทะเล เหมือนสัตว์เลื้อยคลานที่ไม่มีผู้ปกครอง 15ศัตรูจับมนุษย์ทั้งหมดขึ้นมาด้วยเบ็ด ลากพวกเขาไปด้วยแห และรวบรวมพวกเขาไว้ในอวนลากของตน เพราะฉะนั้นเขาจึงเปรมปรีดิ์และยินดี 16เพราะฉะนั้น เขาจึงถวายเครื่องบูชาแก่แหของตน และเผาเครื่องหอมแก่อวนลากของตน เพราะโดยสิ่งเหล่านั้น เขาจึงได้ส่วนแบ่งอันอุดมสมบูรณ์ และมีอาหารอันโอชะ 17เขาจะเทแหของเขาให้ว่างเปล่าเรื่อยไป และเข่นฆ่าประชาชาติอย่างไม่ปรานีต่อ ๆ ไปหรือ

บทที่ 1