ฮาบากุก 2 · Eremos Thai Bible

1ข้าพเจ้าจะยืนประจำที่เฝ้ายามของข้าพเจ้า และยืนหยัดอยู่บนเชิงเทิน ข้าพเจ้าจะเฝ้าคอยดูว่าพระองค์จะตรัสสิ่งใดกับข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะตอบอย่างไรต่อคำร้องทุกข์ของข้าพเจ้า 2แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตอบข้าพเจ้าว่า ‘จงเขียนนิมิตนั้นลงไว้ และจารึกให้ชัดเจนบนแผ่นจารึก เพื่อให้ผู้ที่อ่านวิ่งนำข่าวนั้นไปได้ 3เพราะนิมิตนั้นยังรอเวลาที่กำหนดไว้ มันเป็นพยานถึงวาระสุดท้ายและจะไม่มุสา แม้มันจะล่าช้า ก็จงรอคอยมันเถิด เพราะมันจะมาถึงอย่างแน่นอน และจะไม่ชักช้า 4ดูเถิด คนที่หยิ่งผยอง จิตใจของเขาไม่ซื่อตรงอยู่ภายในตัวเขา ส่วนคนชอบธรรมจะดำรงชีวิตอยู่ด้วยความเชื่ออันมั่นคงของเขา 5ยิ่งกว่านั้น เหล้าองุ่นยังทรยศคนหยิ่งยโส เขาจะอยู่อย่างไม่สงบสุข เขาขยายความตะกละของตนเหมือนแดนคนตาย และเหมือนความตายที่ไม่เคยอิ่ม เขากอบโกยประชาชาติทั้งปวงมาไว้กับตน และกวาดต้อนชนชาติทั้งหลายมาเป็นของตน 6ประชาชาติเหล่านั้นทั้งสิ้นจะไม่ยกถ้อยคำเย้ยหยันเขาขึ้นหรือ ทั้งคำเปรียบเปรยและปริศนาเสียดสีเขาว่า ‘วิบัติแก่ผู้ที่กอบโกยสิ่งที่ไม่ใช่ของตน—จะถึงเมื่อใดเล่า?—และทำให้ตนเองแบกหนักด้วยของที่ยึดมาเป็นประกัน!’ 7เจ้าหนี้ของเจ้าจะไม่ลุกขึ้นในฉับพลันหรือ และผู้ที่ทำให้เจ้าสั่นสะท้านจะตื่นขึ้น แล้วเจ้าจะกลายเป็นเหยื่อให้พวกเขาปล้นชิง 8เพราะเจ้าได้ปล้นชิงประชาชาติมากมาย ชนชาติที่เหลืออยู่ทั้งสิ้นก็จะปล้นชิงเจ้า เพราะโลหิตของมนุษย์ และความรุนแรงที่เจ้ากระทำต่อแผ่นดิน ต่อนคร และต่อทุกคนที่อาศัยอยู่ในนั้น 9วิบัติแก่ผู้ที่หากำไรอย่างอยุติธรรมเพื่อวงศ์วานของตน เพื่อสร้างรังของตนไว้บนที่สูง ให้พ้นจากเงื้อมมือแห่งภัยพิบัติ! 10เจ้าได้วางแผนความอับอายให้แก่วงศ์วานของเจ้า โดยการกำจัดชนชาติมากมายให้สิ้นไป และเจ้าได้ทำบาปต่อชีวิตของตนเอง 11เพราะก้อนหินจะร้องออกมาจากกำแพง และไม้ขื่อจะขานรับจากเครื่องไม้ 12วิบัติแก่ผู้ที่สร้างเมืองด้วยการนองเลือด และก่อตั้งนครด้วยความอยุติธรรม! 13ดูเถิด นี่มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธามิใช่หรือ ที่ชนชาติทั้งหลายต้องตรากตรำเพียงเพื่อไฟ และชนชาติทั้งปวงต้องเหน็ดเหนื่อยไปอย่างเปล่าประโยชน์ 14เพราะแผ่นดินโลกจะเต็มไปด้วยความรู้ถึงพระสิริขององค์พระผู้เป็นเจ้า ดุจน้ำที่ปกคลุมทะเล 15วิบัติแก่ผู้ที่มอมเหล้าเพื่อนบ้านของตน ราดความเกรี้ยวกราดของเจ้าลงไปจนทำให้เขาเมามาย เพื่อจะจ้องดูความเปลือยเปล่าของพวกเขา! 16เจ้าได้อิ่มด้วยความอัปยศแทนที่จะเป็นเกียรติยศ จงดื่มเถิด เจ้าเองก็เช่นกัน และจงเผยให้เห็นความเปลือยเปล่าของเจ้า! ถ้วยในพระหัตถ์ขวาขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะเวียนมาถึงเจ้า และความอัปยศอดสูจะปกคลุมเกียรติยศของเจ้า 17เพราะความรุนแรงที่เจ้ากระทำต่อเลบานอนจะท่วมท้นเจ้า และการทำลายล้างฝูงสัตว์จะทำให้เจ้าหวาดกลัว เพราะโลหิตของมนุษย์ และความรุนแรงที่กระทำต่อแผ่นดิน ต่อนคร และต่อทุกคนที่อาศัยอยู่ในนั้น 18รูปเคารพแกะสลักจะมีประโยชน์อันใด ในเมื่อช่างเป็นผู้แกะสลักมันขึ้น มันเป็นเพียงรูปหล่อและครูสอนความเท็จ เพราะช่างผู้สร้างกลับวางใจในสิ่งที่ตนปั้นขึ้นเอง สร้างรูปเคารพที่พูดไม่ได้ 19วิบัติแก่ผู้ที่กล่าวแก่ท่อนไม้ว่า ‘จงตื่นเถิด’ และกล่าวแก่ก้อนหินที่เงียบงันว่า ‘จงลุกขึ้น’ สิ่งเหล่านี้จะสั่งสอนได้หรือ ดูเถิด มันถูกหุ้มด้วยทองคำและเงิน แต่ไม่มีลมหายใจอยู่ภายในมันเลย 20แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตในพระวิหารอันบริสุทธิ์ของพระองค์ จงนิ่งสงบต่อพระพักตร์พระองค์เถิด แผ่นดินโลกทั้งสิ้น

บทที่ 2