ฮาบากุก 3 · Eremos Thai Bible

1คำอธิษฐานของฮาบากุกผู้เผยพระวจนะ ตามทำนองชิกโยโนท 2ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ได้ยินกิตติศัพท์ของพระองค์แล้ว และข้าพระองค์ก็เกรงกลัว ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงรื้อฟื้นพระราชกิจของพระองค์ขึ้นใหม่ท่ามกลางกาลเวลานี้ ขอทรงสำแดงให้เป็นที่ประจักษ์ท่ามกลางกาลเวลานี้ ในยามที่ทรงพระพิโรธ ขอทรงระลึกถึงพระเมตตาด้วยเถิด 3พระเจ้าเสด็จมาจากเทมาน องค์บริสุทธิ์เสด็จมาจากภูเขาปาราน เซลาห์ พระเกียรติสิริของพระองค์ปกคลุมฟ้าสวรรค์ และคำสรรเสริญพระองค์ก็เต็มแผ่นดินโลก 4รัศมีของพระองค์ดุจแสงสว่าง มีลำแสงพุ่งออกจากพระหัตถ์ของพระองค์ และที่นั่นเป็นที่ซ่อนเร้นแห่งฤทธานุภาพของพระองค์ 5โรคระบาดเดินนำหน้าพระองค์ และโรคร้ายออกไปจากเบื้องพระบาทของพระองค์ 6พระองค์ทรงยืนขึ้นและทรงวัดแผ่นดินโลก ทอดพระเนตรดู ประชาชาติก็สะดุ้งหวาดหวั่น ภูเขาดึกดำบรรพ์ก็แตกกระจาย เนินเขานิรันดร์ก็ทรุดต่ำลง มรรคาอันเป็นนิตย์เป็นของพระองค์ 7ข้าพเจ้าเห็นเต็นท์ของคูชานตกอยู่ในความทุกข์ ม่านเต็นท์แห่งแผ่นดินมีเดียนก็สั่นสะท้าน 8ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงพระพิโรธต่อแม่น้ำหรือ พระพิโรธของพระองค์พลุ่งขึ้นต่อสายน้ำหรือ ความเกรี้ยวกราดของพระองค์พลุ่งขึ้นต่อทะเลหรือ เมื่อพระองค์ทรงประทับบนหลังม้าของพระองค์ บนรถม้าศึกแห่งความรอดของพระองค์ 9พระองค์ทรงชักธนูของพระองค์ออกจนเปลือยเปล่า ลูกธนูพร้อมแล้วตามคำปฏิญาณที่ทรงลั่นวาจาไว้ เซลาห์ พระองค์ทรงผ่าแผ่นดินโลกออกเป็นแม่น้ำ 10ภูเขาทั้งหลายเห็นพระองค์ก็สั่นสะท้าน กระแสน้ำหลากท่วมท้นผ่านไป ที่ลึกส่งเสียงคำราม และชูมือของมันขึ้นสู่เบื้องสูง 11ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์หยุดนิ่งอยู่ในที่สถิตของมัน มันเคลื่อนไปตามแสงแห่งลูกธนูของพระองค์ ตามความโชติช่วงแห่งหอกอันแวบวับของพระองค์ 12พระองค์ทรงดำเนินไปทั่วแผ่นดินโลกด้วยพระอาการกริ้ว และทรงเหยียบย่ำประชาชาติด้วยพระพิโรธ 13พระองค์เสด็จออกไปเพื่อช่วยประชากรของพระองค์ให้รอด เพื่อช่วยผู้ที่พระองค์ทรงเจิมไว้ให้รอด พระองค์ทรงบดขยี้ศีรษะแห่งเรือนของคนชั่ว ทรงเผยรากฐานให้โล่งเตียนตั้งแต่ฐานรากจนถึงคอ เซลาห์ 14พระองค์ทรงแทงศีรษะแห่งนักรบของเขาด้วยหอกของเขาเอง ขณะที่พวกเขาพุ่งเข้ามาดุจพายุเพื่อทำให้ข้าพเจ้ากระจัดกระจาย ด้วยความลิงโลดราวกับจะขย้ำกินคนยากไร้อย่างลับๆ 15พระองค์ทรงเหยียบย่ำทะเลด้วยฝูงม้าของพระองค์ ทำให้ห้วงน้ำใหญ่ปั่นป่วนเป็นฟอง 16ข้าพเจ้าได้ยินแล้ว และท้องของข้าพเจ้าก็สั่นระริก ริมฝีปากของข้าพเจ้าสั่นสะท้านเพราะเสียงนั้น ความเปื่อยเน่าเข้าสู่กระดูกของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ตัวสั่นอยู่กับที่ กระนั้นข้าพเจ้าจะสงบรอคอยวันแห่งความทุกข์ลำเค็ญ วันที่จะมาถึงชนชาติที่ยกมารุกรานเรา 17แม้ต้นมะเดื่อจะไม่ผลิดอก และเถาองุ่นจะไม่มีผล แม้ผลมะกอกเทศจะวาย และท้องทุ่งจะไม่เกิดอาหาร แม้ฝูงแกะจะขาดไปจากคอก และไม่มีฝูงวัวอยู่ในโรงเลี้ยง 18กระนั้นข้าพเจ้าจะลิงโลดยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะเปรมปรีดิ์ในพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า 19องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า พระองค์ทรงทำให้เท้าของข้าพเจ้าเป็นเหมือนเท้ากวาง และทรงให้ข้าพเจ้าเดินไปบนที่สูงของข้าพเจ้า ถึงหัวหน้านักดนตรี บรรเลงด้วยเครื่องสายของข้าพเจ้า

บทที่ 3