โฮเชยา 2 · Eremos Thai Bible

1จำนวนชนอิสราเอลจะเป็นเหมือนเม็ดทรายแห่งทะเล ซึ่งตวงนับไม่ได้ และในที่ซึ่งเขาเคยกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘เจ้าทั้งหลายไม่ใช่ประชากรของเรา’ พวกเขาจะถูกเรียกว่า ‘บุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์’ 2ชนยูดาห์และชนอิสราเอลจะถูกรวบรวมเข้าด้วยกัน พวกเขาจะตั้งผู้นำคนเดียวให้แก่ตน และจะยกขึ้นจากแผ่นดิน เพราะวันแห่งยิสเรเอลจะยิ่งใหญ่ 3จงเรียกพี่น้องชายของเจ้าว่า ‘อัมมี’ (ประชากรของเรา) และเรียกพี่น้องหญิงของเจ้าว่า ‘รุหะมาห์’ (ผู้ได้รับความเมตตา) 4“จงกล่าวโทษมารดาของเจ้า จงกล่าวโทษนาง เพราะนางไม่ใช่ภรรยาของเรา และเราก็ไม่ใช่สามีของนาง ให้นางทิ้งการเล่นชู้ไปจากใบหน้า และการล่วงประเวณีไปจากระหว่างอกของนาง 5มิฉะนั้นเราจะเปลื้องผ้านางให้เปลือยเปล่า และตีแผ่นางดังในวันที่นางเกิดมา เราจะทำให้นางเป็นเหมือนถิ่นทุรกันดาร ทำให้นางเป็นเหมือนแผ่นดินแห้งแล้ง และให้นางตายด้วยความกระหาย 6เราจะไม่เมตตาลูก ๆ ของนาง เพราะพวกเขาเป็นลูกแห่งการเล่นชู้ 7เพราะมารดาของพวกเขาได้เล่นชู้ นางผู้ให้กำเนิดพวกเขาได้ทำสิ่งน่าอับอาย เพราะนางกล่าวว่า ‘ฉันจะตามชู้รักของฉันไป ผู้ให้อาหารและน้ำ ขนแกะและผ้าป่าน น้ำมันและเครื่องดื่มแก่ฉัน’ 8เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราจะเอาหนามขวางทางของนาง และก่อกำแพงล้อมนางไว้ เพื่อนางจะหาทางของตนไม่พบ 9นางจะวิ่งตามชู้รักของนางแต่ตามไม่ทัน นางจะแสวงหาพวกเขาแต่ไม่พบ แล้วนางจะกล่าวว่า ‘ฉันจะกลับไปหาสามีคนแรกของฉัน เพราะเมื่อก่อนฉันสุขสบายกว่าเดี๋ยวนี้’ 10นางไม่รู้ว่าเราเองที่ให้ข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันแก่นาง เราที่ทวีเงินและทองให้นาง ซึ่งพวกเขาเอาไปใช้บูชาพระบาอัล 11เพราะฉะนั้น เราจะเอาข้าวของเราคืนในฤดูของมัน และเหล้าองุ่นใหม่ของเราในเวลาของมัน เราจะริบขนแกะและผ้าป่านของเราที่ให้ไว้เพื่อปกปิดความเปลือยเปล่าของนาง 12บัดนี้เราจะเปิดเผยความลามกของนางต่อหน้าชู้รักของนาง และจะไม่มีผู้ใดช่วยนางให้พ้นจากมือของเรา 13เราจะทำให้ความสนุกสนานทั้งสิ้นของนางสิ้นสุดลง ทั้งเทศกาลเลี้ยง วันขึ้นหนึ่งค่ำ วันสะบาโต และเทศกาลตามกำหนดทั้งสิ้นของนาง 14เราจะทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของนาง ซึ่งนางกล่าวว่า ‘สิ่งเหล่านี้เป็นค่าจ้างที่ชู้รักของฉันให้ฉัน’ เราจะทำให้มันกลายเป็นป่า และสัตว์ป่าจะกินมันเสีย 15เราจะลงโทษนางเพราะวันเวลาที่นางบูชาพระบาอัลทั้งหลาย เมื่อนางเผาเครื่องหอมแก่พระเหล่านั้น ประดับตนด้วยแหวนและเครื่องเพชรพลอย และตามชู้รักของนางไป แต่ลืมเราเสีย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ 16เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราจะเกี้ยวนาง พานางเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร และพูดกับนางอย่างอ่อนโยน 17ที่นั่นเราจะคืนสวนองุ่นให้นาง และจะทำให้หุบเขาอาโคร์เป็นประตูแห่งความหวัง ที่นั่นนางจะขานรับเหมือนในวัยสาวของนาง เหมือนในวันที่นางออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ 18องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ในวันนั้นเจ้าจะเรียกเราว่า ‘สามีของฉัน’ และจะไม่เรียกเราว่า ‘นายของฉัน’ อีกต่อไป 19เพราะเราจะกำจัดชื่อของพระบาอัลทั้งหลายออกจากปากของนาง และจะไม่มีใครออกชื่อพระเหล่านั้นอีกต่อไป 20ในวันนั้นเราจะทำพันธสัญญาเพื่อพวกเขากับสัตว์ป่าในทุ่ง นกในอากาศ และสัตว์เลื้อยคลานบนพื้นดิน เราจะกำจัดธนู ดาบ และสงครามให้สิ้นไปจากแผ่นดิน และจะให้พวกเขานอนลงอย่างปลอดภัย 21เราจะหมั้นเจ้าไว้กับเราเป็นนิตย์ เราจะหมั้นเจ้าไว้ด้วยความชอบธรรม ความยุติธรรม ความรักมั่นคง และความเมตตา 22เราจะหมั้นเจ้าไว้ด้วยความซื่อสัตย์ และเจ้าจะรู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้า 23องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า ในวันนั้นเราจะตอบ เราจะตอบท้องฟ้า และท้องฟ้าจะตอบแผ่นดิน 24แผ่นดินจะตอบข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมัน และสิ่งเหล่านั้นจะตอบยิสเรเอล 25เราจะหว่านนางไว้สำหรับเราในแผ่นดิน เราจะเมตตาโลรุหะมาห์ (ผู้ไม่ได้รับความเมตตา) และเราจะกล่าวแก่โลอัมมี (ผู้ไม่ใช่ประชากรของเรา) ว่า ‘เจ้าเป็นประชากรของเรา’ และเขาจะกล่าวว่า ‘พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์’

บทที่ 2