บทที่ 4
1ชนอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมีคดีความกับชาวแผ่นดินนี้ “เพราะในแผ่นดินนี้ไม่มีความซื่อสัตย์ ไม่มีความรักมั่นคง และไม่มีความรู้จักพระเจ้า
2มีแต่การสาปแช่ง การโกหก การฆ่า การลักขโมย และการล่วงประเวณีอย่างแพร่หลาย การนองเลือดเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
3เพราะฉะนั้น แผ่นดินจึงร่ำไห้ และทุกคนที่อาศัยอยู่ในนั้นก็อ่อนระโหยไป พร้อมกับสัตว์ป่าในทุ่ง นกในอากาศ และแม้แต่ปลาในทะเลก็สูญสิ้นไป
4แต่อย่าให้ผู้ใดโต้เถียง อย่าให้ผู้ใดกล่าวโทษกัน เพราะประชากรของเจ้าเป็นเหมือนผู้ที่โต้เถียงกับปุโรหิต
5เจ้าจะสะดุดล้มในเวลากลางวัน และผู้เผยพระวจนะก็จะสะดุดล้มกับเจ้าในเวลากลางคืน และเราจะทำลายมารดาของเจ้า
6ประชากรของเราถูกทำลายเพราะขาดความรู้จักพระเจ้า เพราะเจ้าได้ปฏิเสธความรู้นั้น เราจึงปฏิเสธเจ้าไม่ให้เป็นปุโรหิตของเรา เพราะเจ้าได้ลืมธรรมบัญญัติของพระเจ้าของเจ้า เราก็จะลืมลูก ๆ ของเจ้าด้วย
7ยิ่งพวกเขาทวีจำนวนมากขึ้นเท่าใด พวกเขาก็ยิ่งทำบาปต่อเรามากขึ้นเท่านั้น พวกเขาเอาศักดิ์ศรีของตนไปแลกกับสิ่งที่น่าอับอาย
8พวกเขากินเครื่องบูชาไถ่บาปของประชากรของเรา และจดจ่อใจอยู่กับความชั่วของพวกเขา
9จะเป็นเหมือนกัน ทั้งประชาชนและปุโรหิต เราจะลงโทษทั้งสองฝ่ายเพราะวิถีทางของพวกเขา และจะตอบสนองพวกเขาตามการกระทำของพวกเขา
10พวกเขาจะกินแต่ไม่อิ่ม จะเล่นชู้แต่ไม่ทวีจำนวน เพราะพวกเขาได้ละทิ้งองค์พระผู้เป็นเจ้า ไปอุทิศตัว
11ให้แก่การเล่นชู้ เหล้าองุ่น และเหล้าองุ่นใหม่ ซึ่งพรากความเข้าใจไปเสีย
12ประชากรของเราปรึกษารูปไม้ของตน และไม้เท้าของพวกเขาก็บอกพวกเขา เพราะวิญญาณแห่งการเล่นชู้ได้ชักนำพวกเขาให้หลงไป และพวกเขาได้เล่นชู้ทอดทิ้งพระเจ้าของตน
13พวกเขาถวายเครื่องสัตวบูชาบนยอดเขา และเผาเครื่องหอมบนเนินเขา ใต้ต้นโอ๊ก ต้นปอปลาร์ และต้นเทเรบินธ์ เพราะร่มเงาของมันน่าพอใจ เพราะฉะนั้นบุตรสาวของพวกเจ้าจึงเล่นชู้ และบุตรสะใภ้ของพวกเจ้าก็ล่วงประเวณี
14เราจะไม่ลงโทษบุตรสาวของพวกเจ้าเมื่อนางเล่นชู้ หรือบุตรสะใภ้เมื่อนางล่วงประเวณี เพราะพวกผู้ชายเองก็แยกตัวไปกับหญิงโสเภณี และถวายเครื่องบูชาร่วมกับหญิงโสเภณีประจำสถานบูชา ชนชาติที่ปราศจากความเข้าใจย่อมพินาศ
15อิสราเอลเอ๋ย แม้เจ้าจะเล่นชู้ ก็ขออย่าให้ยูดาห์มีความผิดเลย อย่าไปยังกิลกาล อย่าขึ้นไปยังเบธาเวน และอย่าสาบานว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด’
16เพราะอิสราเอลดื้อรั้นเหมือนวัวสาวที่ดื้อด้าน บัดนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเลี้ยงพวกเขาเหมือนลูกแกะในทุ่งกว้างได้อย่างไร
17เอฟราอิมผูกพันอยู่กับรูปเคารพ ปล่อยเขาไว้เถิด
18เมื่อเหล้าของพวกเขาหมดลง พวกเขาก็หันไปเล่นชู้ บรรดาผู้ปกครองของพวกเขารักความน่าอับอายยิ่งนัก
19ลมพายุได้ห่อหุ้มพวกเขาไว้ในปีกของมัน และเครื่องบูชาของพวกเขาจะนำความอับอายมาสู่พวกเขา
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.