บทที่ 5
1“ปุโรหิตทั้งหลายเอ๋ย จงฟังสิ่งนี้ พงศ์พันธุ์อิสราเอลเอ๋ย จงใส่ใจ ราชวงศ์เอ๋ย จงเงี่ยหูฟัง เพราะคำพิพากษานี้มีไว้สำหรับพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าเป็นบ่วงแร้วที่มิสปาห์ และเป็นตาข่ายที่กางไว้บนภูเขาทาโบร์
2พวกกบฏลงลึกในการเข่นฆ่า แต่เราจะตีสอนพวกเขาทุกคน
3เรารู้จักเอฟราอิมดี และอิสราเอลก็ไม่ได้ซ่อนเร้นจากเรา เอฟราอิมเอ๋ย บัดนี้เจ้าได้เล่นชู้ และอิสราเอลก็เป็นมลทินแล้ว
4การกระทำของพวกเขาไม่ยอมให้พวกเขากลับมาหาพระเจ้าของตน เพราะวิญญาณแห่งการเล่นชู้อยู่ภายในพวกเขา และพวกเขาไม่รู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้า
5ความเย่อหยิ่งของอิสราเอลเป็นพยานปรักปรำพวกเขา อิสราเอลและเอฟราอิมสะดุดล้มในความผิดของตน แม้แต่ยูดาห์ก็สะดุดล้มไปกับพวกเขา
6พวกเขาจะไปแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยฝูงแพะแกะและฝูงวัวของตน แต่จะไม่พบพระองค์ เพราะพระองค์ทรงปลีกพระองค์ไปจากพวกเขาแล้ว
7พวกเขาทรยศต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพวกเขาให้กำเนิดบุตรนอกกฎหมาย บัดนี้เทศกาลขึ้นหนึ่งค่ำจะเขมือบพวกเขาพร้อมกับที่ดินของพวกเขา
8จงเป่าเขาสัตว์ที่กิเบอาห์ เป่าแตรที่รามาห์ จงโห่ร้องทำศึกที่เบธาเวน เบนยามินเอ๋ย จงตามไปข้างหลังเจ้า
9เอฟราอิมจะกลายเป็นที่ร้างเปล่าในวันแห่งการตีสอน เราประกาศสิ่งที่แน่นอนท่ามกลางเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล
10บรรดาเจ้านายของยูดาห์เป็นเหมือนผู้ที่ย้ายหลักเขต เราจะเทความพิโรธของเราลงเหนือพวกเขาเหมือนเทน้ำ
11เอฟราอิมถูกบีบบังคับ ถูกขยี้ในการพิพากษา เพราะเขาตั้งใจติดตามรูปเคารพอันไร้ค่า
12ดังนั้นเราจึงเป็นเหมือนแมลงเม่าต่อเอฟราอิม และเป็นเหมือนความเปื่อยเน่าต่อพงศ์พันธุ์ยูดาห์
13เมื่อเอฟราอิมเห็นโรคของตนและยูดาห์เห็นบาดแผลของตน เอฟราอิมก็หันไปหาอัสซีเรีย และส่งทูตไปหามหากษัตริย์ แต่เขาไม่สามารถรักษาพวกเจ้าให้หาย หรือรักษาบาดแผลของพวกเจ้าได้
14เพราะเราจะเป็นเหมือนสิงโตต่อเอฟราอิม และเหมือนสิงห์หนุ่มต่อพงศ์พันธุ์ยูดาห์ เราเอง คือเราเองที่จะฉีกพวกเขาออกเป็นชิ้น ๆ แล้วจากไป เราจะคาบพวกเขาไป โดยไม่มีใครช่วยได้
15เราจะกลับไปยังที่ของเรา จนกว่าพวกเขาจะยอมรับความผิดและแสวงหาพระพักตร์ของเรา ในยามทุกข์ลำบาก พวกเขาจะแสวงหาเราอย่างจริงจัง”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.