บทที่ 7

1เมื่อเราจะรักษาอิสราเอลให้หาย ความผิดของเอฟราอิมก็ถูกเปิดเผย พร้อมกับความชั่วร้ายของสะมาเรีย เพราะพวกเขาประพฤติหลอกลวง โจรบุกเข้ามา และกองโจรปล้นสะดมตามถนน

2แต่พวกเขาไม่ได้คิดในใจว่าเราจดจำความชั่วทั้งสิ้นของพวกเขาไว้ บัดนี้การกระทำของพวกเขาห้อมล้อมพวกเขา และอยู่ต่อหน้าเรา

3พวกเขาทำให้กษัตริย์พอใจด้วยความชั่วของตน และทำให้บรรดาเจ้านายพอใจด้วยคำโกหกของตน

4พวกเขาล้วนเป็นคนล่วงประเวณี ร้อนรุ่มเหมือนเตาอบที่ช่างทำขนมไม่ต้องคอยเขี่ยไฟ ตั้งแต่นวดแป้งจนแป้งฟูขึ้น

5ในวันฉลองของกษัตริย์ของเรา บรรดาเจ้านายก็เมามายด้วยฤทธิ์เหล้าองุ่นจนล้มป่วย และกษัตริย์ก็จับมือกับพวกคนเยาะเย้ย

6เพราะใจของพวกเขาเตรียมพร้อมเหมือนเตาอบในขณะที่ซุ่มคอย ตลอดทั้งคืนความโกรธของพวกเขาคุกรุ่นอยู่ พอรุ่งเช้าก็ลุกเป็นไฟลุกโชน

7พวกเขาทุกคนร้อนแรงเหมือนเตาอบ และเขมือบบรรดาผู้ปกครองของตน กษัตริย์ของพวกเขาล้มลงทุกองค์ ไม่มีสักคนในพวกเขาที่ร้องเรียกหาเรา

8เอฟราอิมปะปนอยู่กับชนชาติทั้งหลาย เอฟราอิมเป็นเหมือนขนมปิ้งที่ไม่ได้พลิกกลับด้าน

9ชนต่างชาติกินกำลังของเขาจนหมด แต่เขาไม่รู้ตัว ผมของเขาหงอกขึ้นประปราย แต่เขาก็ไม่รู้

10ความเย่อหยิ่งของอิสราเอลเป็นพยานปรักปรำพวกเขา ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่กลับมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของตน และไม่แสวงหาพระองค์เลย แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้

11เอฟราอิมกลายเป็นเหมือนนกพิราบที่โง่เขลา ไร้สติ ร้องเรียกอียิปต์แล้วก็หันไปหาอัสซีเรีย

12เมื่อพวกเขาไป เราจะกางตาข่ายของเราเหนือพวกเขา เราจะดึงพวกเขาลงมาเหมือนนกในอากาศ เราจะตีสอนพวกเขาเมื่อได้ยินพวกเขารวมฝูงกัน

13วิบัติแก่พวกเขา เพราะพวกเขาได้หลงเตลิดไปจากเรา ความพินาศจงมีแก่พวกเขา เพราะพวกเขากบฏต่อเรา แม้เราอยากจะไถ่พวกเขา แต่พวกเขากลับกล่าวคำมุสาใส่ร้ายเรา

14พวกเขาไม่ได้ร้องทูลเราจากใจจริง แต่คร่ำครวญอยู่บนที่นอนของตน พวกเขากรีดตัวเองเพื่อขอข้าวและเหล้าองุ่นใหม่ แต่หันหนีไปจากเรา

15ถึงแม้เราได้ฝึกฝนและเสริมกำลังแขนของพวกเขา พวกเขากลับคิดวางแผนชั่วร้ายต่อเรา

16พวกเขาหันกลับ แต่ไม่ใช่หันไปหาองค์ผู้สูงสุด พวกเขาเป็นเหมือนคันธนูที่บิดเบี้ยว บรรดาผู้นำของพวกเขาจะล้มลงด้วยดาบเพราะลิ้นที่หยาบช้าของตน เพราะเหตุนี้พวกเขาจะถูกเยาะเย้ยในแผ่นดินอียิปต์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.