บทที่ 6

1“มาเถิด ให้เรากลับไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะพระองค์ทรงฉีกเราออก แต่พระองค์จะทรงรักษาเราให้หาย พระองค์ทรงทำให้เราบาดเจ็บ แต่พระองค์จะทรงพันแผลให้เรา

2ภายในสองวันพระองค์จะทรงให้เรากลับมีชีวิต ในวันที่สามพระองค์จะทรงยกเราขึ้น เพื่อเราจะมีชีวิตอยู่ต่อพระพักตร์พระองค์

3ให้เรารู้จัก ให้เรามุ่งมั่นที่จะรู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะเสด็จมาแน่นอนเหมือนรุ่งอรุณ พระองค์จะเสด็จมาหาเราเหมือนฝน เหมือนฝนปลายฤดูที่รดแผ่นดิน

4เอฟราอิมเอ๋ย เราจะทำอย่างไรกับเจ้าดี ยูดาห์เอ๋ย เราจะทำอย่างไรกับเจ้าดี เพราะความรักมั่นคงของพวกเจ้าเป็นเหมือนหมอกยามเช้า เหมือนน้ำค้างที่จางหายไปแต่เช้าตรู่

5เพราะฉะนั้นเราจึงโค่นพวกเขาด้วยผู้เผยพระวจนะ เราสังหารพวกเขาด้วยถ้อยคำจากปากของเรา และคำพิพากษาของเราออกไปเหมือนแสงสว่าง

6เพราะเราประสงค์ความรักมั่นคง ไม่ใช่เครื่องสัตวบูชา และประสงค์ความรู้จักพระเจ้ายิ่งกว่าเครื่องเผาบูชา

7แต่พวกเขาละเมิดพันธสัญญาเหมือนอาดัม ที่นั่นพวกเขาทรยศต่อเรา

8กิเลอาดเป็นเมืองของคนทำชั่ว เปื้อนรอยเท้าที่มีเลือด

9บรรดาปุโรหิตรวมหัวกันเหมือนโจรที่ซุ่มดักปล้น พวกเขาฆ่าคนบนทางไปเชเคม พวกเขาได้ทำความชั่วร้ายอย่างน่าสยดสยอง

10ในพงศ์พันธุ์อิสราเอลเราได้เห็นสิ่งที่น่าสยดสยอง คือการเล่นชู้ของเอฟราอิม อิสราเอลเป็นมลทินแล้ว

11ยูดาห์เอ๋ย สำหรับเจ้าก็เช่นกัน มีฤดูเกี่ยวกำหนดไว้ เมื่อเรานำประชากรของเรากลับจากการเป็นเชลย

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.