1ในปีที่ทารทานมายังอัชโดด เมื่อซาร์โกนกษัตริย์แห่งอัสซีเรียส่งเขามา และเขาได้สู้รบกับอัชโดดและยึดเมืองได้
2ในเวลานั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสผ่านอิสยาห์บุตรของอาโมศว่า “จงไปเถิด จงแก้ผ้ากระสอบออกจากเอวของเจ้า และถอดรองเท้าออกจากเท้าของเจ้า” เขาก็ทำตามนั้น เดินไปอย่างเปลือยกายและเท้าเปล่า
3แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “อย่างที่อิสยาห์ผู้รับใช้ของเราได้เดินเปลือยกายและเท้าเปล่าเป็นเวลาสามปี เพื่อเป็นหมายสำคัญและเครื่องบ่งชี้ต่ออียิปต์และต่อคูช
4กษัตริย์แห่งอัสซีเรียก็จะนำเชลยแห่งอียิปต์และผู้ถูกกวาดต้อนแห่งคูชไปอย่างนั้น ทั้งคนหนุ่มและคนชรา เปลือยกายและเท้าเปล่า เปลือยถึงก้น เป็นความอัปยศแห่งอียิปต์
5แล้วพวกเขาจะคร้ามกลัวและอับอาย เพราะคูชที่พวกเขาหมายพึ่ง และเพราะอียิปต์ที่พวกเขาอวดอ้าง
6และในวันนั้น ชาวฝั่งทะเลนี้จะกล่าวว่า ‘ดูเถิด นี่คือสิ่งที่เกิดแก่ที่หมายพึ่งของเรา ที่ซึ่งเราหนีไปขอความช่วยเหลือให้พ้นจากกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย แล้วตัวเราจะหนีรอดได้อย่างไรเล่า?’”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.