เอเรโมส · Eremos Thai Bible

อิสยาห์ · Isaiah

บทที่ 23

1เรือทารชิชเอ๋ย จงโหยไห้เถิด เพราะไทระถูกทำลายล้าง จนไม่เหลือบ้านเรือนหรือท่าจอด ข่าวนี้มาถึงพวกเขาจากแผ่นดินคิทธีม 2จงตะลึงเงียบเถิด ชาวเกาะชายฝั่งเอ๋ย และพวกพ่อค้าแห่งไซดอน ที่ผู้เดินเรือข้ามทะเลได้ทำให้มั่งคั่งบริบูรณ์ 3ข้ามน้ำอันกว้างใหญ่ เมล็ดข้าวแห่งชิโฮร์และผลเก็บเกี่ยวแห่งแม่น้ำไนล์เป็นรายได้ของนาง และนางได้เป็นตลาดแห่งประชาชาติทั้งหลาย 4จงอับอายเถิด ไซดอนเอ๋ย เพราะทะเลได้พูดแล้ว ป้อมปราการแห่งทะเลกล่าวว่า “ข้าไม่เคยเจ็บครรภ์ และไม่เคยคลอดบุตร ข้าไม่เคยเลี้ยงดูชายหนุ่ม หรือให้หญิงสาวเติบโตขึ้นมา” 5เมื่อข่าวนี้ไปถึงอียิปต์ พวกเขาจะบิดเร่าด้วยความรวดร้าวต่อข่าวเรื่องไทระ 6จงข้ามไปยังทารชิชเถิด จงโหยไห้เถิด ชาวเกาะชายฝั่งเอ๋ย 7นี่หรือคือนครแห่งความรื่นเริงของพวกเจ้า นครที่เก่าแก่มาแต่ครั้งโบราณกาล ที่เท้าของนางเคยพานางไปตั้งถิ่นฐานในแดนไกล? 8ใครได้วางแผนการนี้ไว้ต่อไทระ ผู้เป็นนครประทานมงกุฎ ที่พ่อค้าของนางเป็นเจ้านาย ที่วาณิชของนางคือผู้ทรงเกียรติแห่งแผ่นดินโลก? 9องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาได้ทรงวางแผนการนี้ไว้ เพื่อหลู่ความผยองแห่งความงามสง่าทั้งปวง เพื่อทำให้ผู้ทรงเกียรติทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลกถูกลดค่าลง 10จงไถพรวนแผ่นดินของเจ้าไปเถิดดั่งลุ่มแม่น้ำไนล์ ธิดาแห่งทารชิชเอ๋ย เพราะไม่มีท่าเรือผูกพันเจ้าอีกต่อไปแล้ว 11พระองค์ได้ทรงเหยียดพระหัตถ์ออกเหนือทะเล และทำให้ราชอาณาจักรทั้งหลายสั่นสะเทือน องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงบัญชาเรื่องคานาอัน ให้ทำลายป้อมปราการทั้งหลายของมันเสีย 12พระองค์ตรัสว่า “เจ้าจะไม่เริงโลดอีกต่อไป ธิดาพรหมจารีแห่งไซดอนผู้ถูกบดขยี้เอ๋ย จงลุกขึ้น ข้ามไปยังคิทธีมเถิด แม้ที่นั่นเจ้าก็จะไม่ได้พักสงบ” 13จงดูแผ่นดินแห่งชาวเคลเดียเถิด — ชนชาตินี้ไม่เป็นที่นับถืออีกแล้ว — อัสซีเรียได้กำหนดให้มันเป็นที่ของสัตว์แห่งทะเลทราย พวกเขาตั้งหอล้อมโจมตี รื้อวังทั้งหลายของมันจนโล่งเตียน และทำให้มันกลายเป็นซากปรักหักพัง 14เรือทารชิชเอ๋ย จงโหยไห้เถิด เพราะป้อมปราการของพวกเจ้าถูกทำลายล้างแล้ว 15ในวันนั้น ไทระจะถูกลืมไปเจ็ดสิบปี เท่าชั่วรัชสมัยของกษัตริย์องค์เดียว เมื่อสิ้นเจ็ดสิบปีแล้ว ไทระจะเป็นเหมือนเพลงของหญิงโสเภณีที่ว่า: 16“จงหยิบพิณเขาคู่ เดินไปทั่วนครเถิด หญิงโสเภณีที่ถูกลืมเอ๋ย จงบรรเลงให้ไพเราะ จงร้องเพลงให้มากหลาย เพื่อเจ้าจะเป็นที่จดจำอีก” 17และเมื่อสิ้นเจ็ดสิบปีแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเยี่ยมเยียนไทระ แล้วนางจะกลับไปสู่ค่าจ้างของนาง และจะค้าประเวณีกับราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งพิภพ บนพื้นพิภพโลก 18แต่สินค้าและค่าจ้างของนางจะถูกแยกไว้บริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็นเจ้า มันจะไม่ถูกเก็บสะสมหรือกักตุนไว้ เพราะสินค้าของนางจะตกแก่บรรดาผู้ที่อาศัยอยู่ต่อพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อเป็นอาหารอันอุดมและเสื้อผ้าอันงดงาม
← บทที่ 22บทที่ 24 →