เอเรโมส · Eremos Thai Bible

อิสยาห์ · Isaiah

บทที่ 24

1ดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังจะทรงทำให้แผ่นดินโลกว่างเปล่าและทำให้มันร้างเปล่า จะทรงบิดผิวพื้นของมันให้เบี้ยวไป และทำให้ผู้อาศัยของมันกระจัดกระจาย 2และจะเป็นเหมือนกันหมด ทั้งประชาชนและปุโรหิต ทั้งทาสและนายของเขา ทั้งสาวใช้และนายหญิงของนาง ทั้งผู้ซื้อและผู้ขาย ทั้งผู้ให้ยืมและผู้ยืม ทั้งเจ้าหนี้และลูกหนี้ 3แผ่นดินโลกจะถูกทำให้ว่างเปล่าจนหมดสิ้น และถูกปล้นจนเกลี้ยง เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสพระวจนะนี้แล้ว 4แผ่นดินโลกไว้ทุกข์และเหี่ยวเฉาไป พิภพก็อ่อนระโหยและร่วงโรย ผู้สูงส่งแห่งประชาชนแผ่นดินโลกก็อ่อนระโหยไป 5แผ่นดินโลกก็แปดเปื้อนมลทินอยู่ใต้ผู้อาศัยของมัน เพราะพวกเขาได้ละเมิดธรรมบัญญัติ ฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ และหักพันธสัญญานิรันดร์ 6เพราะฉะนั้นคำสาปจึงกลืนกินแผ่นดินโลก และผู้อาศัยในนั้นต้องแบกรับโทษผิดของตน เพราะฉะนั้นผู้อาศัยแห่งแผ่นดินโลกจึงถูกเผาผลาญ และเหลือคนอยู่น้อยนิด 7เหล้าองุ่นใหม่ก็คร่ำครวญ เถาองุ่นก็อ่อนระโหย บรรดาผู้ใจรื่นเริงก็ทอดถอนใจคร่ำครวญ 8เสียงรื่นเริงแห่งรำมะนาก็เงียบลง เสียงอึงคะนึงของผู้สำราญก็หยุดไป เสียงยินดีแห่งพิณเขาคู่ก็เงียบงัน 9พวกเขาจะไม่ดื่มเหล้าองุ่นพร้อมเสียงเพลงอีก สุราก็กลายเป็นความขมแก่ผู้ดื่มมัน 10นครแห่งความว่างเปล่าอลหม่านก็ถูกทลายลง บ้านทุกหลังถูกปิดตาย ไม่มีผู้ใดเข้าไปได้ 11ตามถนนมีเสียงร่ำร้องหาเหล้าองุ่น ความชื่นบานทั้งสิ้นก็มืดมนลง ความรื่นเริงแห่งแผ่นดินโลกถูกเนรเทศไป 12สิ่งที่เหลืออยู่ในนครคือความร้างเปล่า และประตูเมืองถูกทุบแหลกเป็นซาก 13เพราะจะเป็นเช่นนี้ในท่ามกลางแผ่นดินโลก ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย: เหมือนเมื่อเขย่าต้นมะกอก เหมือนเศษเก็บตกเมื่อการเก็บเกี่ยวองุ่นเสร็จสิ้นแล้ว 14พวกเขาเหล่านั้นจะเปล่งเสียง จะร้องเพลงด้วยความยินดี จากทะเลตะวันตกพวกเขาจะร้องประกาศพระบารมีขององค์พระผู้เป็นเจ้า 15เพราะฉะนั้นจงถวายพระเกียรติแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าในแดนตะวันออกแห่งแสงอรุณ จงเทิดทูนพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอล ในเกาะทั้งหลายแห่งทะเล 16จากสุดปลายแผ่นดินโลกเราได้ยินเสียงเพลงว่า “พระสิริจงมีแด่องค์ผู้ชอบธรรม” แต่ข้าพเจ้ากล่าวว่า “ข้าพเจ้าซูบผอมไป ข้าพเจ้าซูบผอมไป วิบัติแก่ข้าพเจ้า! เพราะผู้ทรยศก็ทรยศ ผู้ทรยศทรยศซ้ำด้วยการทรยศ” 17ความสะพรึงกลัว หลุมพราง และบ่วงแร้ว อยู่เหนือเจ้า โอ้ผู้อาศัยแห่งแผ่นดินโลก! 18ผู้ที่หนีจากเสียงแห่งความสะพรึงกลัวจะตกลงไปในหลุมพราง และผู้ที่ปีนขึ้นจากหลุมพรางจะติดบ่วงแร้ว เพราะประตูน้ำแห่งเบื้องสูงก็เปิดออก และรากฐานทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกก็สั่นสะเทือน 19แผ่นดินโลกแตกสลายแหลกลาญ แผ่นดินโลกปริแยกออกจากกัน แผ่นดินโลกสั่นคลอนโยกเยกอย่างรุนแรง 20แผ่นดินโลกโซซัดโซเซดั่งคนเมา และแกว่งไกวไปมาดั่งกระท่อมเฝ้ายาม การละเมิดของมันหนักอึ้งอยู่บนมัน มันจะล้มลงและจะไม่ลุกขึ้นได้อีก 21และในวันนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงลงโทษกองทัพแห่งเบื้องสูงในเบื้องสูง และบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกบนแผ่นดินโลก 22พวกเขาจะถูกรวบรวมไว้ด้วยกันดั่งนักโทษถูกรวมในหลุมลึก พวกเขาจะถูกขังไว้ในที่คุมขัง และหลังจากเวลานานหลายวัน พวกเขาจึงจะถูกลงโทษ 23แล้วดวงจันทร์จะอับอาย และดวงอาทิตย์จะละอาย เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาจะทรงครอบครองบนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็ม และพระสิริจะปรากฏต่อหน้าบรรดาผู้อาวุโสของพระองค์
← บทที่ 23บทที่ 25 →