บทที่ 25

1ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะเทิดทูนพระองค์ จะสรรเสริญพระนามของพระองค์ เพราะพระองค์ได้ทรงกระทำการมหัศจรรย์ คือแผนการที่ทรงกำหนดไว้แต่โบราณกาล ด้วยความซื่อสัตย์อันแน่นอนมั่นคง

2เพราะพระองค์ได้ทรงทำให้นครกลายเป็นกองสิ่งปรักหักพัง เมืองป้อมปราการกลายเป็นซากร้าง ป้อมแห่งคนต่างด้าวจะไม่เป็นนครอีก และจะไม่ถูกสร้างขึ้นใหม่ตลอดกาล

3เพราะฉะนั้นชนชาติที่แข็งแกร่งจะถวายพระเกียรติแด่พระองค์ นครแห่งประชาชาติอำมหิตจะยำเกรงพระองค์

4เพราะพระองค์ได้ทรงเป็นที่กำบังเข้มแข็งแก่ผู้ยากจน เป็นที่กำบังเข้มแข็งแก่คนขัดสนในยามทุกข์ลำเค็ญ เป็นที่ลี้ภัยจากพายุฝน และเป็นร่มเงากันความร้อน เมื่อลมหายใจแห่งผู้อำมหิตเป็นดั่งพายุซัดเข้าใส่กำแพง

5ดั่งความร้อนแผดเผาในแผ่นดินแห้งแล้ง พระองค์ทรงปราบเสียงอึงคะนึงของคนต่างด้าวลง ดั่งความร้อนถูกดับด้วยร่มเงาแห่งเมฆ เพลงแห่งผู้อำมหิตก็ถูกกดให้เงียบลง

6และบนภูเขานี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาจะทรงจัดงานเลี้ยงอันอุดมสมบูรณ์แก่ชนชาติทั้งปวง งานเลี้ยงเหล้าองุ่นเก่าเก็บ งานเลี้ยงอาหารชั้นเลิศอุดมด้วยไขกระดูก และเหล้าองุ่นเก่าเก็บที่กรองจนใสบริสุทธิ์

7และบนภูเขานี้ พระองค์จะทรงกลืนผ้าคลุมหน้าซึ่งคลุมชนชาติทั้งปวง คือผ้าคลุมที่ทอคลุมประชาชาติทั้งสิ้นเสีย

8พระองค์จะทรงกลืนความตายเสียเป็นนิตย์! และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาจากทุกใบหน้า และจะทรงเอาความอดสูแห่งประชากรของพระองค์ออกไปจากทั่วทั้งแผ่นดินโลก เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้แล้ว

9และในวันนั้นเขาจะกล่าวกันว่า “ดูเถิด นี่คือพระเจ้าของเรา เราได้รอคอยพระองค์ และพระองค์ได้ทรงช่วยเราให้รอด นี่คือองค์พระผู้เป็นเจ้า เราได้รอคอยพระองค์ ให้เรายินดีและเปรมปรีดิ์ในความรอดของพระองค์”

10เพราะพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะพักสงบอยู่บนภูเขานี้ แต่โมอับจะถูกเหยียบย่ำลงในที่ของตน ดั่งฟางถูกย่ำลงในหลุมมูลสัตว์

11เขาจะกางมือของเขาออกกลางหลุมนั้น ดั่งคนว่ายน้ำกางมือออกว่าย แต่พระองค์จะทรงกดความเย่อหยิ่งของเขาลง พร้อมกับความชำนาญแห่งมือของเขา

12และป้อมปราการสูงตระหง่านแห่งกำแพงของเจ้า พระองค์จะทรงให้ทรุดต่ำลง ทลายลงถึงพื้น จนถึงผงคลีดิน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.