1เพราะดูเถิด องค์เจ้านาย องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา กำลังจะทรงเอาที่ค้ำและที่พิงทุกอย่างไปจากเยรูซาเล็มและยูดาห์ คือที่พึ่งทั้งสิ้นด้านอาหารและที่พึ่งทั้งสิ้นด้านน้ำ
2คือวีรบุรุษและนักรบ ผู้พิพากษาและผู้เผยพระวจนะ ผู้ทำการดูดวงและผู้อาวุโส
3นายทหารคุมกองห้าสิบและผู้ทรงเกียรติ ที่ปรึกษา ช่างฝีมือผู้ชำนาญ และผู้เชี่ยวชาญในการร่ายเวทมนตร์
4“เราจะให้เด็กหนุ่มเป็นเจ้านายของพวกเขา และเด็กเหลือขอจะปกครองเหนือพวกเขา”
5ประชาชนจะข่มเหงกันเอง คนต่อคน เพื่อนบ้านต่อเพื่อนบ้าน เด็กจะอวดดีใส่ผู้ใหญ่ และคนถ่อยจะอวดดีใส่ผู้มีเกียรติ
6ชายคนหนึ่งจะคว้าตัวพี่น้องของตนในบ้านบิดาของเขาว่า “เจ้ายังมีเสื้อคลุมอยู่ จงมาเป็นผู้นำของเราเถิด กองปรักหักพังนี้จะอยู่ใต้มือของเจ้า”
7ในวันนั้นเขาจะร้องตอบว่า “ข้าไม่ขอเป็นหมอรักษาแผล ในบ้านของข้าไม่มีทั้งอาหารและเสื้อผ้า อย่าตั้งข้าให้เป็นผู้นำของประชาชนเลย”
8เพราะเยรูซาเล็มสะดุดล้ม และยูดาห์ก็ล้มลงแล้ว เพราะวาจาและการกระทำของพวกเขาต่อต้านองค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นการลบหลู่พระเนตรอันรุ่งโรจน์แห่งพระสิริของพระองค์
9สีหน้าของพวกเขาเป็นพยานปรักปรำพวกเขาเอง พวกเขาแสดงบาปของตนอย่างเปิดเผยเหมือนเมืองโสโดม ไม่ปิดบังเลย วิบัติแก่จิตวิญญาณของพวกเขา เพราะพวกเขานำความหายนะมาสู่ตนเอง
10จงบอกคนชอบธรรมว่าเขาจะอยู่เย็นเป็นสุข เพราะพวกเขาจะได้กินผลแห่งการกระทำของตน
11วิบัติแก่คนอธรรม ความหายนะจะตกแก่เขา เพราะสิ่งที่มือของเขาได้ทำจะถูกตอบแทนแก่เขาเอง
12ส่วนประชากรของเรา — เด็กกดขี่พวกเขา และพวกผู้หญิงปกครองเหนือพวกเขา ประชากรของเราเอ๋ย ผู้นำทางของเจ้าพาเจ้าหลงทาง และทำให้เส้นทางที่เจ้าควรเดินสับสนไป
13องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงลุกขึ้นเพื่อสู้ความ ทรงยืนขึ้นเพื่อพิพากษาชนชาติทั้งหลาย
14องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเข้าสู่การพิพากษากับบรรดาผู้อาวุโสและบรรดาเจ้านายแห่งประชากรของพระองค์ว่า “พวกเจ้านั่นแหละคือผู้ที่กลืนกินสวนองุ่นจนหมด ของที่ปล้นมาจากคนยากจนก็อยู่ในบ้านของพวกเจ้า
15มีสิทธิ์อะไรพวกเจ้าจึงบดขยี้ประชากรของเรา และบดโม่ใบหน้าของคนยากจน?” องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสไว้ดังนี้
16องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เพราะบรรดาธิดาแห่งศิโยนเย่อหยิ่ง เดินคอตั้ง ปรายตาล้อเลียน ก้าวเดินกรีดกราย และมีกำไลข้อเท้ากรุ๋งกริ๋งไปทุกย่างก้าว
17องค์เจ้านายจะทรงให้กลากเกลื้อนขึ้นบนศีรษะของบรรดาธิดาแห่งศิโยน และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงให้หน้าผากของพวกนางโล้นเลี่ยน”
18ในวันนั้น องค์เจ้านายจะทรงเอาเครื่องงามทั้งหลายของพวกนางไป ทั้งกำไลข้อเท้า ผ้าคาดศีรษะ และเครื่องประดับรูปจันทร์เสี้ยว
19ต่างหูระย้า กำไลมือ และผ้าคลุมหน้า
20เครื่องประดับศีรษะ สร้อยข้อเท้า ผ้าคาดเอว ขวดน้ำหอม และเครื่องรางของขลัง
21แหวนตรา และห่วงจมูก
22เสื้อชุดงานเทศกาล เสื้อคลุมยาว ผ้าคลุมไหล่ และถุงใส่เงิน
23กระจกเงา เสื้อผ้าลินิน ผ้าโพกศีรษะ และผ้าคลุมบาง
24และจะเป็นอย่างนี้: แทนกลิ่นหอมจะมีกลิ่นเน่าเหม็น แทนผ้าคาดเอวจะมีเชือก แทนทรงผมที่ตกแต่งงามจะมีศีรษะโล้น แทนเสื้องามจะมีผ้ากระสอบคาดกาย และแทนความงามจะมีรอยตีตราไหม้
25ผู้ชายของเจ้าจะล้มลงด้วยดาบ และนักรบของเจ้าจะล้มในสงคราม
26ประตูเมืองของศิโยนจะคร่ำครวญและไว้ทุกข์ และนางจะนั่งอยู่บนพื้นดินอย่างสิ้นเนื้อประดาตัว
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.