บทที่ 31

1วิบัติแก่ผู้ที่ลงไปยังอียิปต์เพื่อขอความช่วยเหลือ ผู้พึ่งพิงม้าทั้งหลาย ผู้วางใจในรถม้าศึกเพราะมีมากมาย และในพลม้าเพราะแข็งแกร่งยิ่งนัก แต่ไม่ได้มองไปยังองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล และไม่ได้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า

2แต่พระองค์ก็ทรงเปี่ยมด้วยพระปัญญาเช่นกัน! พระองค์ทรงนำภัยพิบัติมา และไม่ทรงเรียกถ้อยคำของพระองค์กลับคืน พระองค์จะทรงลุกขึ้นต่อสู้วงศ์วานของผู้กระทำชั่ว และต่อสู้ผู้ช่วยเหลือของบรรดาผู้กระทำความผิดบาป

3คนอียิปต์นั้นเป็นมนุษย์ ไม่ใช่พระเจ้า และม้าทั้งหลายของเขาเป็นเนื้อหนัง ไม่ใช่วิญญาณ เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเหยียดพระหัตถ์ออก ผู้ช่วยเหลือก็จะสะดุด และผู้ที่ถูกช่วยก็จะล้มลง ทั้งสองจะพินาศไปด้วยกัน

4เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า “ดั่งสิงโตหรือสิงห์หนุ่มคำรามอยู่เหนือเหยื่อของมัน และแม้หมู่คนเลี้ยงแกะทั้งปวงจะถูกเรียกออกมาสู้กับมัน มันก็ไม่ครั่นคร้ามต่อเสียงตะโกนของพวกเขา และไม่ยอมถอยเพราะเสียงอึงคะนึงของพวกเขา — องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาจะเสด็จลงมาเพื่อทำศึกบนภูเขาศิโยนและบนเนินเขาของมันเช่นนั้น

5ดั่งฝูงนกบินวนปกอยู่เหนือรัง องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาจะทรงปกป้องเยรูซาเล็มเช่นนั้น พระองค์จะทรงปกป้องและทรงช่วยกู้ จะทรงผ่านพ้นและทรงช่วยให้รอดพ้น”

6บุตรทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จงหันกลับมาหาพระองค์ ผู้ซึ่งพวกเจ้าได้กบฏต่ออย่างลึกล้ำ

7เพราะในวันนั้น ทุกคนจะปฏิเสธรูปเคารพเงินและรูปเคารพทองคำของตน ซึ่งมือของพวกเจ้าได้ทำขึ้นเป็นบาป

8“แล้วอัสซีเรียจะล้มลงด้วยดาบที่ไม่ใช่ของบุรุษ และดาบที่ไม่ใช่ของมนุษย์จะกลืนกินเขา เขาจะหนีไปจากดาบนั้น และคนหนุ่มของเขาจะถูกเกณฑ์เป็นแรงงานทาส

9ศิลาของเขาจะมลายไปเพราะความหวาดกลัว และเจ้านายของเขาจะครั่นคร้ามต่อธงสัญญาณ” องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงมีไฟอยู่ในศิโยน และทรงมีเตาหลอมอยู่ในเยรูซาเล็ม ตรัสไว้ดังนี้

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.