บทที่ 32
1ดูเถิด กษัตริย์องค์หนึ่งจะทรงครองราชย์ด้วยความชอบธรรม และบรรดาเจ้านายจะปกครองด้วยความยุติธรรม
2และแต่ละคนจะเป็นดั่งที่หลบภัยจากลม เป็นที่กำบังจากพายุฝน ดั่งธารน้ำหลายสายในที่แห้งแล้ง ดั่งร่มเงาแห่งศิลามหึมาในแผ่นดินอันเหนื่อยอ่อน
3แล้วตาของผู้ที่มองเห็นจะไม่ถูกปิดอีกต่อไป และหูของผู้ที่ฟังจะตั้งใจฟัง
4ใจของคนหุนหันพลันแล่นจะเข้าใจและรู้ และลิ้นของคนพูดตะกุกตะกักจะพูดได้ชัดถ้อยชัดคำอย่างคล่องแคล่ว
5คนโง่เขลาจะไม่ถูกเรียกว่าผู้มีเกียรติอีกต่อไป และคนถ่อยจะไม่ถูกนับว่าเป็นคนน่านับถือ
6เพราะคนโง่เขลาย่อมพูดความโง่เขลา และใจของเขาปองความชั่ว เขาประพฤติอธรรม และพูดให้ร้ายผิดๆ ต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาปล่อยให้ท้องของคนหิวว่างเปล่า และยึดน้ำดื่มไปจากคนกระหาย
7ส่วนอาวุธของคนถ่อยนั้นก็ชั่วร้าย เขาคิดแผนการชั่วเพื่อทำลายผู้ยากจนด้วยถ้อยคำมุสา แม้ในยามที่คำร้องขอของคนขัดสนนั้นถูกต้องเที่ยงธรรม
8แต่ผู้มีเกียรติย่อมวางแผนการอันมีเกียรติ และเขายืนหยัดมั่นคงในสิ่งอันมีเกียรตินั้น
9หญิงทั้งหลายผู้อยู่อย่างสบายใจเอ๋ย จงลุกขึ้นฟังเสียงของข้าพเจ้าเถิด บุตรหญิงทั้งหลายผู้มั่นใจว่าปลอดภัยเอ๋ย จงเงี่ยหูฟังถ้อยคำของข้าพเจ้า
10อีกหนึ่งปีกับอีกไม่กี่วัน พวกเจ้าผู้มั่นใจจะตัวสั่น เพราะฤดูเก็บองุ่นจะล้มเหลว และฤดูเก็บผลไม้จะไม่มาถึง
11จงตัวสั่นเถิด หญิงผู้อยู่อย่างสบายใจทั้งหลาย จงสะทกสะท้านเถิด ผู้มั่นใจว่าปลอดภัยทั้งหลาย จงเปลื้องเสื้อผ้าออกจนเปลือยเปล่า และเอาผ้ากระสอบคาดเอวไว้
12จงตีอกร่ำไห้เพื่อไร่นาอันน่ารื่นรมย์ เพื่อเถาองุ่นที่เกิดผลดก
13และเพื่อแผ่นดินแห่งประชากรของข้าพเจ้า ซึ่งต้นหนามและพุ่มหนามจะงอกขึ้นปกคลุม จงร่ำไห้เพื่อบ้านเรือนแห่งความรื่นเริงทั้งปวงในนครที่สนุกสนานเฮฮา
14เพราะพระราชวังจะถูกทอดทิ้ง นครที่จอแจผู้คนจะถูกละทิ้งให้ร้าง เนินป้อมและหอสังเกตการณ์จะกลายเป็นโพรงถ้ำตลอดไป เป็นความรื่นรมย์ของลาป่า เป็นทุ่งหญ้าของฝูงสัตว์
15จนกว่าพระวิญญาณจะถูกเทลงเหนือเราจากเบื้องสูง แล้วถิ่นทุรกันดารจะกลายเป็นสวนผลอันอุดม และสวนผลอันอุดมจะถูกนับว่าเป็นดั่งป่า
16แล้วความยุติธรรมจะอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และความชอบธรรมจะพำนักอยู่ในสวนผลอันอุดม
17และผลงานแห่งความชอบธรรมจะเป็นสันติสุข ผลแห่งความชอบธรรมคือความสงบนิ่งและความวางใจตลอดไปเป็นนิตย์
18ประชากรของข้าพเจ้าจะอาศัยอยู่ในที่อาศัยแห่งสันติสุข ในที่พำนักอันปลอดภัยมั่นคง และในที่หยุดพักอันสงบสบายไร้กังวล
19แต่ลูกเห็บจะตกทลายป่าราบลง และนครนั้นจะถูกทำให้ตกต่ำลงจนถึงดิน
20ความสุขมีแก่พวกเจ้า ผู้หว่านพืชอยู่ริมน้ำทุกสาย และผู้ปล่อยให้วัวและลาเที่ยวหากินอย่างอิสระ
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.