อิสยาห์ 47 · Eremos Thai Bible

1“จงลงมานั่งในผงคลีดินเถิด ธิดาพรหมจารีแห่งบาบิโลนเอ๋ย จงนั่งลงบนพื้นโดยไร้บัลลังก์ ธิดาแห่งชาวเคลเดียเอ๋ย เพราะเจ้าจะไม่ถูกเรียกอีกต่อไปว่าผู้ละมุนละไมและบอบบาง 2จงเอาโม่หินมาโม่แป้งเถิด จงเปิดผ้าคลุมหน้าของเจ้าออก จงถกกระโปรงขึ้น เผยขาของเจ้า และลุยข้ามแม่น้ำไป 3ความเปลือยเปล่าของเจ้าจะถูกเปิดออก และความอับอายของเจ้าจะถูกประจาน เราจะแก้แค้น และจะไม่ละเว้นผู้ใดเลย” 4ผู้ไถ่ของเรา — องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาคือพระนามของพระองค์ — ทรงเป็นองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล 5“จงนั่งเงียบๆ และเข้าไปในความมืดเถิด ธิดาแห่งชาวเคลเดียเอ๋ย เพราะเจ้าจะไม่ถูกเรียกอีกต่อไปว่า ราชินีแห่งราชอาณาจักรทั้งหลาย 6เราพิโรธต่อประชากรของเรา เราได้ทำให้มรดกของเราเป็นมลทิน และมอบพวกเขาไว้ในมือของเจ้า เจ้าไม่ได้สำแดงความเมตตาแก่พวกเขาเลย แม้แต่คนชราเจ้าก็วางแอกของเจ้าให้หนักยิ่งนัก 7เจ้ากล่าวว่า ‘ข้าจะเป็นราชินีตลอดไปเป็นนิตย์’ เจ้าไม่ได้ใส่ใจสิ่งเหล่านี้ และไม่ได้คำนึงถึงบั้นปลายของมัน 8ฉะนั้นบัดนี้จงฟังเถิด เจ้าผู้รักความสำราญ ผู้นั่งอย่างมั่นคงปลอดภัย ผู้พูดในใจของตนว่า ‘ข้าเป็นอยู่ และไม่มีผู้ใดอื่นนอกจากข้า ข้าจะไม่เป็นแม่หม้าย และจะไม่รู้จักการสูญเสียบุตร’ 9สองสิ่งนี้จะมาถึงเจ้าในชั่วขณะเดียว ในวันเดียว คือการสูญเสียบุตรและการเป็นแม่หม้าย มันจะมาถึงเจ้าอย่างเต็มขนาด ทั้งๆ ที่เจ้ามีเวทมนตร์มากมาย และมีคาถาอาคมเข้มขลังยิ่งนัก 10เจ้ามั่นใจในความชั่วร้ายของเจ้า เจ้าพูดว่า ‘ไม่มีใครเห็นข้า’ ปัญญาและความรู้ของเจ้าได้พาเจ้าหลงไป เจ้าจึงพูดในใจของตนว่า ‘ข้าเป็นอยู่ และไม่มีผู้ใดอื่นนอกจากข้า’ 11แต่ความวิบัติจะมาถึงเจ้า และเจ้าจะไม่รู้วิธีเสกมันให้หายไป ความหายนะจะตกลงบนเจ้า ซึ่งเจ้าไม่อาจไถ่ถอนให้พ้นได้ ความพินาศที่เจ้าไม่คาดคิดจะมาถึงเจ้าในทันที 12จงยืนหยัดต่อไปสิ กับคาถาอาคมของเจ้า และกับเวทมนตร์มากมายของเจ้า ซึ่งเจ้าตรากตรำกับมันมาตั้งแต่เยาว์วัย บางทีเจ้าอาจจะได้ประโยชน์ บางทีเจ้าอาจจะทำให้ใครสะดุ้งกลัวได้ 13เจ้าเหน็ดเหนื่อยกับที่ปรึกษามากมายของเจ้า ให้พวกเขาออกมาช่วยเจ้าให้รอดสิ พวกโหรที่แบ่งฟ้าสังเกตดวงดาว ผู้พยากรณ์ประจำเดือนใหม่ ให้พวกเขาช่วยเจ้าจากสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเจ้าเถิด 14ดูเถิด พวกเขาเป็นเหมือนตอฟาง ไฟจะเผาผลาญพวกเขา พวกเขาช่วยตัวเองให้พ้นจากอำนาจของเปลวเพลิงก็ไม่ได้ นี่ไม่ใช่ถ่านสำหรับผิงกาย ไม่ใช่ไฟสำหรับนั่งผิง 15พวกเขาเป็นเช่นนี้แหละสำหรับเจ้า คือคนเหล่านั้นที่เจ้าตรากตรำด้วยกันมา ที่ค้าขายกับเจ้ามาตั้งแต่เยาว์วัย ต่างคนต่างหลงเตลิดไปตามทางของตน ไม่มีสักคนที่จะช่วยเจ้าให้รอด”

บทที่ 47