บทที่ 50

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “หนังสือหย่าของมารดาเจ้าที่เราใช้ส่งนางไปนั้นอยู่ที่ไหน? หรือเราขายพวกเจ้าให้แก่เจ้าหนี้คนใดของเรา? ดูเถิด เพราะความผิดบาปของพวกเจ้าเอง พวกเจ้าจึงถูกขายไป และเพราะการละเมิดของพวกเจ้า มารดาของเจ้าจึงถูกส่งไป

2เหตุใดเมื่อเรามาถึงจึงไม่มีผู้ใดอยู่? เหตุใดเมื่อเราเรียกจึงไม่มีผู้ใดตอบ? มือของเราสั้นเกินกว่าจะไถ่หรือ? เราไม่มีกำลังที่จะช่วยกู้หรือ? ดูเถิด ด้วยคำขนาบของเรา เราทำให้ทะเลแห้งไป เราทำให้แม่น้ำทั้งหลายกลายเป็นถิ่นทุรกันดาร ปลาของพวกมันเน่าเหม็นเพราะขาดน้ำ และตายเพราะความกระหาย

3เราห่มฟ้าสวรรค์ด้วยความมืดมิด และเอาผ้ากระสอบมาคลุมมันไว้”

4องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานลิ้นของศิษย์ที่ถูกสอนแก่ข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะรู้จักใช้ถ้อยคำชูใจผู้เหน็ดเหนื่อย ทุกเช้าพระองค์ทรงปลุกข้าพเจ้า ทรงปลุกหูของข้าพเจ้าให้ฟังอย่างศิษย์ที่ถูกสอน

5องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเปิดหูของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าไม่ได้ขัดขืน ไม่ได้หันกลับหนีไป

6ข้าพเจ้ายอมหันหลังให้แก่ผู้ที่โบยตี และหันแก้มให้แก่ผู้ที่ดึงเคราของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่ได้ซ่อนหน้าจากความอัปยศและการถ่มน้ำลายรด

7เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงช่วยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงไม่ต้องอัปยศอดสู ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงตั้งหน้าของข้าพเจ้าไว้ดั่งหินเหล็กไฟ และข้าพเจ้ารู้ว่าข้าพเจ้าจะไม่ต้องละอาย

8พระองค์ผู้ทรงพิสูจน์ว่าข้าพเจ้าชอบธรรมทรงอยู่ใกล้ ใครจะสู้ความกับข้าพเจ้า? ให้เรามายืนเผชิญหน้ากันเถิด! ใครเป็นโจทก์ฟ้องข้าพเจ้า? ให้เขาเข้ามาใกล้ข้าพเจ้าสิ!

9ดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงช่วยข้าพเจ้า ใครเล่าจะตัดสินลงโทษข้าพเจ้าได้? ดูเถิด พวกเขาทั้งหมดจะเปื่อยยุ่ยไปดั่งเสื้อผ้า ตัวมอดจะกัดกินพวกเขา

10ผู้ใดในพวกเจ้าที่ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า และเชื่อฟังเสียงแห่งผู้รับใช้ของพระองค์? ผู้ที่เดินอยู่ในความมืดและไม่มีแสงสว่าง ก็ให้เขาวางใจในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพึ่งพิงพระเจ้าของเขาเถิด

11ดูเถิด พวกเจ้าทุกคนที่จุดไฟ ที่คาดเข็มขัดด้วยคบเพลิง จงเดินในแสงแห่งไฟของพวกเจ้า และในคบเพลิงที่พวกเจ้าจุดขึ้นเองเถิด สิ่งนี้พวกเจ้าจะได้รับจากมือของเรา คือพวกเจ้าจะนอนลงในความทุกข์ทรมาน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.