เอเรโมส · Eremos Thai Bible

โยบ · Job

บทที่ 10

1‘จิตใจข้าพระองค์เบื่อหน่ายชีวิตของตน ข้าพระองค์จะระบายคำคร่ำครวญ และจะพูดด้วยความขมขื่นในจิตใจ 2ข้าพระองค์จะทูลพระเจ้าว่า ‘ขออย่าทรงตัดสินว่าข้าพระองค์ผิด ขอทรงสำแดงให้ข้าพระองค์รู้ว่าเหตุใดจึงทรงกล่าวโทษข้าพระองค์’ 3การที่พระองค์ทรงกดขี่ข้าพระองค์ ดูหมิ่นผลงานแห่งพระหัตถ์ของพระองค์ และเข้าข้างแผนการของคนชั่วนั้น เป็นสิ่งดีสำหรับพระองค์หรือ 4พระองค์ทรงมีพระเนตรอย่างเนื้อหนังหรือ พระองค์ทอดพระเนตรอย่างที่มนุษย์มองเห็นหรือ 5วันเวลาของพระองค์เป็นเหมือนวันของมนุษย์หรือ ปีของพระองค์เป็นเหมือนวันของคนเราหรือ 6ที่พระองค์ทรงเสาะหาความผิดของข้าพระองค์ และทรงสืบค้นบาปของข้าพระองค์ 7แม้พระองค์ทรงทราบว่าข้าพระองค์ไม่มีความผิด และไม่มีใครช่วยให้พ้นจากพระหัตถ์ของพระองค์ได้ 8พระหัตถ์ของพระองค์ได้ปั้นและสร้างข้าพระองค์ขึ้นมาทั้งสิ้น แต่บัดนี้พระองค์กลับจะทำลายข้าพระองค์หรือ 9ขอทรงระลึกว่าพระองค์ทรงปั้นข้าพระองค์ขึ้นมาดุจดินเหนียว แล้วพระองค์จะทรงให้ข้าพระองค์กลับเป็นผงคลีดินอีกหรือ 10พระองค์มิได้ทรงเทข้าพระองค์ออกดุจน้ำนม และทรงทำให้ข้าพระองค์แข็งตัวดุจเนยแข็งหรือ 11พระองค์ทรงห่อหุ้มข้าพระองค์ด้วยหนังและเนื้อ และทรงถักทอข้าพระองค์ด้วยกระดูกและเส้นเอ็น 12พระองค์ประทานชีวิตและความรักมั่นคงแก่ข้าพระองค์ และการดูแลของพระองค์ก็ปกปักรักษาวิญญาณของข้าพระองค์ 13แต่พระองค์ทรงซ่อนสิ่งเหล่านี้ไว้ในพระทัยของพระองค์ ข้าพระองค์รู้ว่านี่คือพระดำริของพระองค์ 14คือถ้าข้าพระองค์ทำบาป พระองค์ก็จะทรงจับตาดู และจะไม่ทรงยกโทษความผิดของข้าพระองค์ 15ถ้าข้าพระองค์ผิด วิบัติแก่ข้าพระองค์ แต่ถึงข้าพระองค์ชอบธรรม ข้าพระองค์ก็ยังเงยศีรษะขึ้นไม่ได้ ข้าพระองค์เต็มไปด้วยความอับอายและตระหนักถึงความทุกข์ของตน 16ถ้าข้าพระองค์เงยศีรษะขึ้น พระองค์ก็จะทรงล่าข้าพระองค์ดุจสิงโต และจะทรงสำแดงฤทธิ์อันน่าอัศจรรย์ต่อข้าพระองค์อีก 17พระองค์ทรงเรียกพยานใหม่มาปรักปรำข้าพระองค์ และทรงทวีพระพิโรธต่อข้าพระองค์ ความทุกข์ยากโหมกระหน่ำข้าพระองค์ระลอกแล้วระลอกเล่า 18แล้วเหตุใดพระองค์จึงทรงนำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์ ข้าพระองค์น่าจะตายเสียก่อนที่ตาใดจะได้เห็นข้าพระองค์ 19ถ้าข้าพระองค์ไม่เคยเกิดมาก็จะดีกว่า ถ้าถูกอุ้มจากครรภ์ไปยังหลุมศพเลยก็จะดี 20วันเวลาของข้าพระองค์ก็น้อยอยู่แล้วมิใช่หรือ ขอทรงหยุดเสียเถิด ขอทรงปล่อยข้าพระองค์ไว้ลำพัง เพื่อข้าพระองค์จะมีความสบายใจสักหน่อย 21ก่อนที่ข้าพระองค์จะจากไปและไม่หวนกลับ ไปยังแดนแห่งความมืดและเงาแห่งความตาย 22แดนแห่งความมืดทึบดุจราตรีลึก เป็นเงาแห่งความตายอันไร้ระเบียบ ที่ซึ่งแม้แสงสว่างก็เป็นเหมือนความมืด’
← บทที่ 9บทที่ 11 →