บทที่ 12
1แล้วโยบตอบว่า
2‘ท่านทั้งหลายคงเป็นปราชญ์ของแผ่นดินจริง ๆ และปัญญาคงจะตายไปพร้อมกับท่าน
3แต่ข้าก็มีสติปัญญาเหมือนท่าน ข้าไม่ด้อยกว่าท่าน ใครเล่าไม่รู้สิ่งเหล่านี้
4ข้ากลายเป็นที่หัวเราะเยาะของเพื่อน ทั้งที่ข้าร้องทูลพระเจ้าและพระองค์ทรงตอบ คนชอบธรรมและไร้ที่ติกลับถูกหัวเราะเยาะ
5คนที่อยู่สุขสบายก็ดูหมิ่นความทุกข์ ราวกับเป็นชะตาของผู้ที่เท้ากำลังพลาด
6เต็นท์ของพวกโจรกลับสงบสุข และผู้ที่ยั่วยุพระเจ้าก็อยู่อย่างมั่นคง คือผู้ที่กำเอาพระเจ้าของตนไว้ในมือ
7แต่ขอถามสัตว์ทั้งหลายเถิด มันจะสอนท่าน ถามนกในอากาศ มันก็จะบอกท่าน
8หรือจะพูดกับแผ่นดินโลก มันก็จะสอนท่าน และปลาในทะเลก็จะเล่าให้ท่านฟัง
9ในบรรดาสิ่งเหล่านี้ มีสิ่งใดเล่าที่ไม่รู้ว่าพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้กระทำการนี้
10ชีวิตของสรรพสิ่งที่มีชีวิตอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ และลมหายใจของมวลมนุษย์ก็เช่นกัน
11หูย่อมพิสูจน์ถ้อยคำ เหมือนลิ้นชิมรสอาหารมิใช่หรือ
12ปัญญาอยู่กับคนชรา และความเข้าใจมาพร้อมกับอายุที่ยืนยาว
13พระปัญญาและฤทธานุภาพเป็นของพระเจ้า คำปรึกษาและความเข้าใจก็เป็นของพระองค์
14ดูเถิด สิ่งที่พระองค์ทรงรื้อลง ไม่มีใครสร้างขึ้นใหม่ได้ คนที่พระองค์ทรงกักขัง ก็ไม่มีใครปล่อยได้
15ดูเถิด ถ้าพระองค์ทรงกั้นน้ำไว้ มันก็เหือดแห้ง ถ้าทรงปล่อยมันออก มันก็ท่วมแผ่นดิน
16พลังและสติปัญญาเป็นของพระองค์ ทั้งผู้ถูกหลอกและผู้หลอกลวงก็เป็นของพระองค์
17พระองค์ทรงนำที่ปรึกษาให้เดินไปอย่างเปลือยเปล่า และทรงทำให้ผู้พิพากษากลายเป็นคนโง่
18พระองค์ทรงแก้พันธนาการที่กษัตริย์ผูกไว้ และทรงคาดผ้าไว้ที่เอวของกษัตริย์เหล่านั้น
19พระองค์ทรงนำปุโรหิตให้เดินไปอย่างเปลือยเปล่า และทรงคว่ำผู้ที่มั่นคง
20พระองค์ทรงปิดปากที่ปรึกษาที่ไว้ใจได้ และทรงริบวิจารณญาณของผู้อาวุโส
21พระองค์ทรงเทความดูหมิ่นลงบนเหล่าเจ้านาย และทรงปลดอาวุธผู้มีกำลัง
22พระองค์ทรงเปิดเผยสิ่งล้ำลึกจากความมืด และทรงนำเงาแห่งความตายออกมาสู่ความสว่าง
23พระองค์ทรงทำให้บรรดาประชาชาติยิ่งใหญ่แล้วก็ทรงทำลายเสีย ทรงขยายประชาชาติแล้วก็ทรงทำให้กระจัดกระจายไป
24พระองค์ทรงริบสติปัญญาของบรรดาผู้นำแห่งแผ่นดินโลก และทรงทำให้พวกเขาระเหเร่ร่อนในที่ร้างเปล่าไร้หนทาง
25พวกเขาคลำหาในความมืดโดยไม่มีแสงสว่าง และพระองค์ทรงทำให้พวกเขาโซเซเหมือนคนเมา’
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.