บทที่ 13Chapter 13

โยบเตรียมคดีของเขาJob Prepares His Case

1ดูเถิด ตาของข้าได้เห็นสิ่งทั้งปวงนี้แล้ว หูของข้าได้ยินและเข้าใจแล้ว

2สิ่งที่ท่านรู้ ข้าก็รู้เช่นกัน ข้าไม่ด้อยกว่าท่าน

3แต่ข้าปรารถนาจะทูลต่อองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ และอยากจะทูลแก้คดีของข้าต่อพระเจ้า

4ส่วนท่านทั้งหลายกลับป้ายความเท็จ พวกท่านล้วนเป็นหมอที่ไร้ค่า

5ถ้าเพียงท่านจะนิ่งเงียบเสียได้ นั่นแหละจะเป็นปัญญาของท่าน

6บัดนี้จงฟังคำโต้แย้งของข้า และเงี่ยหูฟังคำวิงวอนจากริมฝีปากของข้า

7ท่านจะพูดอย่างชั่วช้าเพื่อพระเจ้าหรือ จะพูดหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ

8ท่านจะลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือ จะว่าความแทนพระเจ้าหรือ

9จะดีหรือ หากพระองค์ทรงพิจารณาตรวจสอบท่าน ท่านจะหลอกพระองค์ได้เหมือนหลอกมนุษย์หรือ

10พระองค์จะทรงตำหนิท่านอย่างแน่นอน หากท่านลำเอียงอย่างลับ ๆ

11ความสง่าผ่าเผยของพระองค์จะไม่ทำให้ท่านหวาดหวั่นหรือ ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์จะไม่ตกเหนือท่านหรือ

12ถ้อยคำเตือนใจของท่านเป็นเหมือนสุภาษิตที่ทำจากขี้เถ้า ข้อแก้ต่างของท่านก็เป็นข้อแก้ต่างที่ทำจากดินเหนียว

13จงเงียบเสียต่อหน้าข้า แล้วข้าจะพูดเอง และอะไรจะเกิดแก่ข้าก็ช่างเถิด

14เหตุใดข้าจึงเอาเนื้อหนังของข้าคาบไว้ในปาก และเอาชีวิตของข้ากำไว้ในมือ

15แม้พระองค์จะทรงประหารข้า ข้าก็ยังหวังในพระองค์ ถึงกระนั้นข้าจะยังแก้ต่างแนวทางของข้าต่อพระพักตร์ของพระองค์

16ยิ่งกว่านั้น นี่จะเป็นความรอดของข้า เพราะคนอธรรมจะไม่อาจเข้าเฝ้าพระองค์ได้

17จงตั้งใจฟังถ้อยคำของข้า ให้คำประกาศของข้าก้องอยู่ในหูของท่าน

18ดูเถิด บัดนี้ข้าได้เตรียมคดีของข้าไว้แล้ว ข้ารู้ว่าข้าจะพ้นผิด

19ใครเล่าจะมาฟ้องร้องข้า หากมี ข้าก็จะนิ่งเงียบและยอมตาย

20ขอเพียงสองสิ่งนี้ที่อย่าทรงกระทำแก่ข้าพระองค์ แล้วข้าพระองค์จะไม่หลบซ่อนจากพระพักตร์ของพระองค์

21ขอทรงถอนพระหัตถ์ของพระองค์ไปจากข้าพระองค์ และอย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ข้าพระองค์หวาดกลัว

22แล้วขอทรงเรียก ข้าพระองค์จะทูลตอบ หรือให้ข้าพระองค์ทูล แล้วขอพระองค์ทรงตอบข้าพระองค์

23ความชั่วและบาปของข้าพระองค์มีมากเท่าใด ขอทรงสำแดงการล่วงละเมิดและบาปของข้าพระองค์แก่ข้าพระองค์

24เหตุใดพระองค์จึงทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์ และถือว่าข้าพระองค์เป็นศัตรูของพระองค์

25พระองค์จะทรงทำให้ใบไม้ที่ถูกลมพัดปลิวหวาดกลัวหรือ จะทรงไล่ตามแกลบแห้งหรือ

26เพราะพระองค์ทรงบันทึกข้อกล่าวหาอันขมขื่นไว้ปรักปรำข้าพระองค์ และทรงให้ข้าพระองค์รับโทษความชั่วในวัยหนุ่มของข้าพระองค์

27พระองค์ทรงใส่เท้าของข้าพระองค์ไว้ในขื่อ และทรงเฝ้าดูทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์ ทรงขีดวงจำกัดไว้รอบฝ่าเท้าของข้าพระองค์

28ดังนั้นมนุษย์จึงทรุดโทรมไปเหมือนสิ่งที่ผุพัง เหมือนเสื้อผ้าที่ถูกแมลงกัดกิน