เอเรโมส · Eremos Thai Bible

โยบ · Job

บทที่ 2

1อยู่มาอีกวันหนึ่ง บรรดาบุตรของพระเจ้ามาประชุมเข้าเฝ้าต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า และซาตานก็มาท่ามกลางพวกเขาเพื่อเข้าเฝ้าต่อพระพักตร์พระองค์ด้วย 2องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับซาตานว่า ‘เจ้ามาจากไหน’ ซาตานทูลตอบองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า ‘มาจากการตระเวนไปทั่วแผ่นดินโลก เดินขึ้นเดินลงในนั้น’ 3องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับซาตานว่า ‘เจ้าได้สังเกตโยบผู้รับใช้ของเราหรือไม่ ในแผ่นดินโลกไม่มีใครเหมือนเขา เป็นคนดีพร้อมและเที่ยงธรรม ยำเกรงพระเจ้าและหันหนีจากความชั่ว เขายังยึดมั่นในความซื่อสัตย์ของตน แม้เจ้ายุยงให้เราทำลายเขาโดยไม่มีเหตุ’ 4ซาตานทูลตอบองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า ‘หนังแลกหนัง คนเราย่อมยอมสละทุกสิ่งที่มีเพื่อแลกชีวิตของตน 5แต่บัดนี้ ขอทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ออกแตะต้องกระดูกและเนื้อของเขา แล้วเขาจะแช่งด่าพระองค์ต่อพระพักตร์เป็นแน่’ 6องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับซาตานว่า ‘ดูเถิด เขาอยู่ในมือของเจ้าแล้ว เพียงแต่จงไว้ชีวิตเขา’ 7ซาตานจึงออกไปจากพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทำให้โยบเป็นฝีร้ายตั้งแต่ฝ่าเท้าจนถึงกลางกระหม่อม 8โยบหยิบเศษกระเบื้องมาขูดตัว แล้วนั่งอยู่ในกองขี้เถ้า 9ภรรยาของโยบกล่าวกับเขาว่า ‘ท่านยังยึดมั่นในความซื่อสัตย์ของท่านอยู่อีกหรือ จงแช่งด่าพระเจ้าแล้วตายเสียเถิด!’ 10แต่โยบตอบนางว่า ‘เจ้าพูดอย่างหญิงโง่เขลาคนหนึ่ง เราจะรับแต่สิ่งดีจากพระเจ้า และจะไม่รับสิ่งร้ายบ้างหรือ’ ในเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ โยบไม่ได้ทำบาปด้วยริมฝีปากของตนเลย 11เมื่อสหายสามคนของโยบได้ยินถึงความทุกข์ร้ายทั้งหมดที่เกิดแก่เขา ต่างก็มาจากถิ่นของตน คือเอลีฟัสชาวเทมาน บิลดัดชาวชูอาห์ และโศฟาร์ชาวนาอามาห์ พวกเขานัดหมายมาด้วยกันเพื่อจะร่วมทุกข์และปลอบโยนโยบ 12เมื่อเงยหน้าขึ้นมองแต่ไกล พวกเขาแทบจำโยบไม่ได้ จึงส่งเสียงร้องไห้ ต่างฉีกเสื้อคลุมของตน และโปรยฝุ่นขึ้นเหนือศีรษะของตนสู่ฟ้า 13แล้วพวกเขานั่งลงกับโยบที่พื้นดินเป็นเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน ไม่มีใครพูดอะไรกับเขาสักคำ เพราะเห็นว่าความเจ็บปวดของเขาใหญ่หลวงนัก
← บทที่ 1บทที่ 3 →