บทที่ 3
1ภายหลังโยบก็เปิดปากแช่งวันที่ตนเกิด
2โยบกล่าวว่า
3‘ขอให้วันที่ข้าเกิดมานั้นพินาศไป และคืนที่กล่าวว่า ‘ตั้งครรภ์เป็นเด็กชายแล้ว’ ก็พินาศด้วย
4ขอให้วันนั้นเป็นความมืด ขออย่าให้พระเจ้าเบื้องบนทรงเหลียวแลวันนั้น และอย่าให้แสงสว่างส่องเหนือมันเลย
5ขอให้ความมืดและเงาแห่งความตายอ้างสิทธิ์เหนือมัน ขอให้เมฆปกคลุมมัน และให้ความมืดมิดแห่งวันคุกคามมัน
6คืนนั้น ขอให้ความมืดทึบฉวยมันไป อย่าให้มันถูกนับรวมในวันทั้งหลายของปี อย่าให้เข้ามาในจำนวนเดือนใด ๆ
7ดูเถิด ขอให้คืนนั้นเป็นหมัน อย่าให้มีเสียงร้องยินดีใด ๆ เข้ามาในคืนนั้น
8ขอให้ผู้ที่ชำนาญสาปแช่งวันทั้งหลายแช่งคืนนั้น คือผู้ที่พร้อมจะปลุกเลวีอาธานขึ้นมา
9ขอให้ดาวประจำรุ่งของคืนนั้นมืดไป ขอให้มันรอแสงสว่างแต่ไม่พบ และไม่ได้เห็นแสงอรุณรุ่ง
10เพราะคืนนั้นไม่ได้ปิดประตูครรภ์ของมารดาข้า และไม่ได้ซ่อนความทุกข์ไว้พ้นจากตาข้า
11ทำไมข้าจึงไม่ตายตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ทำไมข้าจึงไม่สิ้นใจเมื่อออกมาจากท้อง
12ทำไมจึงมีเข่ามารองรับข้า และมีอกให้ข้าได้ดูดกิน
13เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น ป่านนี้ข้าคงได้นอนสงบ ข้าคงได้หลับและได้พักผ่อน
14อยู่ร่วมกับบรรดากษัตริย์และที่ปรึกษาของแผ่นดินโลก ผู้สร้างสิ่งก่อสร้างที่บัดนี้เป็นซากปรักหักพัง
15หรืออยู่ร่วมกับเจ้านายผู้มีทองคำ ผู้ที่ทำให้บ้านของตนเต็มไปด้วยเงิน
16หรือทำไมข้าจึงไม่เป็นเหมือนทารกที่ตายในครรภ์ที่ถูกฝังไป เหมือนทารกที่ไม่เคยเห็นแสงสว่าง
17ที่นั่น คนชั่วก็หยุดก่อความวุ่นวาย และที่นั่น ผู้ที่อ่อนเปลี้ยเรี่ยวแรงก็ได้พักผ่อน
18พวกเชลยก็ได้อยู่อย่างสบายด้วยกัน ไม่ต้องได้ยินเสียงของผู้กดขี่อีก
19ทั้งผู้น้อยและผู้ใหญ่ก็อยู่ที่นั่น และทาสก็เป็นอิสระจากนายของตน
20ทำไมจึงประทานความสว่างแก่ผู้ที่ทนทุกข์ และประทานชีวิตแก่ผู้ที่ขมขื่นใจ
21ผู้ที่เฝ้าคอยความตายแต่มันไม่มา และขุดหามันยิ่งกว่าขุดหาขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่
22ผู้ที่ยินดีปรีดาเป็นที่ยิ่ง และเปรมปรีดิ์เมื่อได้พบหลุมศพ
23ทำไมจึงประทานชีวิตแก่คนที่ทางของเขาถูกปิดบังไว้ ผู้ที่พระเจ้าทรงล้อมกั้นไว้รอบด้าน
24เพราะการถอนใจของข้ามาแทนอาหาร และเสียงครวญครางของข้าหลั่งไหลออกมาดุจน้ำ
25เพราะสิ่งที่ข้ากลัวก็เกิดขึ้นกับข้า และสิ่งที่ข้าหวาดหวั่นก็มาถึงข้า
26ข้าไม่ได้สงบสุข ไม่ได้เงียบสงบ และไม่ได้พักผ่อน มีแต่ความทุกข์ระทมเข้ามา’
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.